Vijf jaar na Paul Young was kerstavond alvast al een prettiger bedoening. Toen ging ik met een vriendin (ik geloof dat het die van het Alex Stieda-truitje was) naar “Prettige feesten” van Alan Ayckbourn in Arca. Achteraf schreef ik er één van mijn laatste toneelrecensies over voor De Rode Vaan.
Lees verder “35 jaar geleden: “Prettige feesten” in Arca”
Het is al vijftien jaar geleden dat de Engelse toneelauteur Harold Pinter is overleden, overigens precies op dezelfde dag als zijn collega en (vooral) rivaal John Osborne, maar die had al veertien jaar eerder het loodje gelegd.
Lees verder “Harold Pinter (1930-2008)”
Vandaag is het amper 25 jaar geleden dat de Ierse schrijver Oscar Wilde in zijn thuisland Groot-Brittannië in ere werd hersteld bij middel van een standbeeld dat een plaats kreeg in Londen.
Lees verder “Oscar Wilde eindelijk in ere hersteld…”
Pygmalion is een toneelstuk in vijf akten van de Iers-Britse schrijver George Bernard Shaw. Shaw schreef het stuk in 1913 en het ging op 16 oktober van dat jaar in een door Shaw verzorgde Duitse versie in première in het Hofburg Theater in Wenen. De eerste opvoering in Engeland vond plaats op 11 april 1914 in His Majesty’s Theatre, met Mrs. Patrick Campbell in de hoofdrol, een talentvolle, dominante, maar ietwat materialistische actrice, waarmee Shaw een korte maar hevige romance had. Tot aan haar dood in 1940 zouden ze echter een boeiende correspondentie blijven voeren.
Lees verder “110 jaar geleden: “Pygmalion” van George Bernard Shaw”
Het is vandaag al vijftien jaar geleden dat de Britse auteur Simon Gray is overleden. Met Gray maakte ik voor het eerst kennis toen het NTG in mijn studententijd het stuk “Butley” opvoerde in een regie van Harry Kümel. De titelrol was weggelegd voor Werner Kopers en verder waren nog Hugo Van den Berghe, Jo Delvaux, Marilou Mermans, Suzanne Juchtmans en Eric Raes te zien. Butley is assistent Engels aan een Londense universiteit (Gray zelf was dat in Cambridge). Op die manier zien we hem geconfronteerd met studenten, radeloze collega’s en natuurlijk ook met zijn diensthoofd-professor. Het geknoei met promoties moet me in die tijd nog wat vreemd geleken hebben, maar de humor over thesissen moet mij, na de belevenissen van Dirk Posman, de bezitter van de enige thesis ter wereld, waartegen een hond heeft geplast, toch wel vertrouwd in de oren hebben geklonken.
Lees verder “Simon Gray (1936-2008)”
Het is vandaag vijftig jaar geleden dat het stuk “Equus” van Peter Shaffer in première ging in Londen. Ikzelf heb het in diverse regies gezien, maar één van de meest opvallende was toch die van theatergroep Mobiel Bedrog.
Lees verder “Vijftig jaar geleden: première van “Equus” van Peter Shaffer”
Het is vandaag negentig jaar geleden dat Michael Caine, pseudoniem van Maurice Joseph Micklewhite (voor één keer kan ik volledig begrijpen waarom iemand voor een artiestennaam opteert!), werd geboren in het Londense East End.
Lees verder “Michael Caine wordt negentig…”
Het is ook alweer tien jaar geleden dat de Britse acteur Richard Briers, vooral bekend van de ook jarenlang op de VRT vertoonde sitcom ‘The Good Life’, in zijn woning in Londen is overleden. Briers werd 79. Hij kampte al jaren met een longziekte. Briers dankt zijn bekendheid aan zijn rol als Tom Good in ‘The Good Life’, dat in de jaren ’70 jarenlang op de BBC liep. In die reeks speelden hij en Felicity Kendall een gehuwd stel uit de betere voorstedelijke wijken dat een ecologische manier van leven nastreeft. Zij leefden naast een stel hyperernstige would be-aristocraten, de Leadbetters, gestalte gegeven door Paul Eddington en Penelope Keith. Op de foto staan ze in die volgorde van links naar rechts. Het is wel belangrijk te weten dat de twee mannelijke personages ooit nog collega’s waren geweest op het bedrijf, waar Jerry Leadbetter nog altijd werkte.
Lees verder “Richard Briers (1934-2013)”
375 years ago an act of the Long Parliament (*) provided for the treatment of actors as rogues, the demolition of theatre seating, and fines for spectators. Gedaan dus met de middeleeuwse toestanden waarbij iemand die “de slechte” vertolkte, terecht voor zijn leven mocht vrezen…
Lees verder “375 jaar geleden: in het Engelse theater zijn middeleeuwse toestanden voortaan verboden”
In het N.T.G. werd 35 jaar geleden oudejaar gevierd met een stuk dat bepaalde mensen reeds doet geeuwen als ze de titel nog maar horen: « Pygmalion » van G.B.Shaw (foto). Ten onrechte overigens, want de negatieve reacties houden meestal verband met het feit dat men dan onmiddellijk aan de musical « My fair lady » denkt. Shaw zelf had daar nochtans een gloeiende hekel aan en heeft de productie ervan kunnen voorkomen zolang hij in leven was. Wat hij evenwel niet heeft kunnen tegenhouden, dat is het feit dat de vertolkers van de hoofdpersonages, taalprofessor Henry Higgins en bloemenmeisje Eliza Doolittle, reeds van bij de eerste opvoering de indruk wekten dat zij uiteindelijk in elkaars armen gingen belanden. « Het publiek wil het zo » was het laconieke antwoord op het rouspeteren van de auteur.
Lees verder “35 jaar geleden: “Pygmalion” in het NTG”
dagelijks iets degelijks 