Het hoekje van Opa Adhemar (1)

Het hoekje van Opa Adhemar (1)

Zullen we het eens over gezonde voeding hebben? Immers, we moeten niet alleen denken aan dierenleed maar ook in dit geval aan het belang van het milieu, meer bepaald de opwarming van de aarde. Immers: het kweken van dieren kost zoveel plantaardig voedsel dat het in verhouding heel weinig vlees opbrengt; het is geen win-win situatie. We moeten niet allemaal volledige vegetariërs worden maar afwisselen kan geen kwaad. Daarom hier enkele suggesties…

Quinoa
Dit kun je vergelijken met rijst of couscous en bevat veel essentiële voedingstoffen. Is gemakkelijk verteerbaar, bevat veel vezels en mineralen. Bovendien groeit quinoa gemakkelijk in alle temperaturen, heeft weinig water of meststof nodig, en wordt nu ook in België geteeld. Het smaakt naar noten, je kookt het best in groentebouillon of licht gezouten water.
Tofu
Tofu of tahoe wordt reeds meer dan 2000 jaren gegeten in Azië. Hier wordt het steeds populairder bij vegetariërs. Het wordt gewonnen uit sojabonen (denk ook aan de sojamelk) en bevat veel vitaminen B, calcium, proteïnen. Tofu is neutraal van smaak, je moet er zelf een smaak aan toevoegen die het wel gemakkelijk opneemt. Het is verkrijgbaar in blokjes (hard en zacht) en kan gebakken worden in olie of je kan het grillen.
Zeewier
Dit noemt men wel eens ‘spinazie van de zee’! Zeewier zit vol eiwitten, ijzer, omega 3, jodium, calcium… Uiteraard groeit het in water en palmt het geen landbouwgrond in, een pluspunt. Gedroogd en verkruimeld kan het als zout gebruikt worden maar als groente is het lekker bij vis. En… voor wie geen vis eet suggereert het de smaak van vis.
Noten
Een aperitiefhapje? Vergeet het! Noten zijn veel meer dan dat. Ze passen bij het hoofdgerecht. Ze zijn rijk aan eiwitten, ijzer en vezels. Maar hier: overdaad schaadt; want ze bevatten onverzadigde vetten die weliswaar gezond zijn maar toch, dus een handvol daags volstaat. Walnoten, pompoenpitten (geroosterd)… kies voor lokale noten en liefst niet voor bvb. pecannoten die moeten overgevlogen worden. In een stoofpotje, salade, bij de havermout, een goede aanvulling.
Peulvruchten
Bonen allerhande, ze zijn populair geworden. Kidneybonen in chili con (of liever natuurlijk: sin) carne, linzencurry… Eiwitten, vezels, mineralen; weinig vetten. Ze zijn lang houdbaar en er is relatief weinig water en bemesting nodig. Spijtig genoeg moeten we hen veelal buiten Europa halen, een ecologisch minpunt. Qua smaak: nogal neutraal, dus moeten ze het hebben van de aangepaste kruiden.
Falafel en Humus
Deze worden allebei gemaakt op basis van kikkererwten en zijn als nevenproduct (afgeleide dus) zeer in trek.
Om falafel te bekomen voegt men aan de kikkererwten raapolie toe, (tarwe)bloem, vaak spinazie, kruiden, knoflook, peper en zout. Het is rijk aan eiwitten, vitamine B 12, ijzer en vezels.
Humus bestaat uit ongeveer dezelfde ingrediënten. Hier wordt vaak sesampasta bijgevoegd, olijfolie en citroensap. Zo is humus rijk aan calcium, vitamine B 11, ijzer en vezels.
Beide zijn zeer geschikt om te verwerken in allerlei gerechten. Denken we aan vegetarisch gehakt dat bruikbaar is in talloze menu’s!
Insecten
Je hebt eerst en vooral – en reeds hier en daar verkrijgbaar in restaurant en supermarkt – de insectenburger. Die wordt vervaardigd op basis van de meelworm of van de buffaloworm, met toevoeging van planten. Ook krekels worden gemalen tot meel en zo verwerkt in koekjes bijvoorbeeld. Maar wormen, sprinkhanen, krekels laten zich ook anders eten: gebakken. Krekels smaken naar noten! Ook wormen en andere insecten komen in aanmerking. Een aperitiefhapje, nu nog alternatief maar over enkele jaren misschien ingeburgerd? Ze worden trouwens reeds verwerkt en verkocht als snoepgoed. Ze zijn rijk aan vezels, ijzer, vitaminen, calcium en magnesium. En zitten vol eiwitten, 25 keer meer dan rundsvlees. Dat het milieuvriendelijk is hoeft niet gezegd… Er worden reeds, ook hier, insecten gekweekt voor de consumptie. De opmars is bezig. Wie meer wil weten moet eens snuffelen online op entowarehouse, dan zie je wat er allemaal te vinden is!
Zo, hopelijk hebben jullie hiermee een beetje inspiratie opgedaan. En natuurlijk: vergeet de groenten niet, een slaatje, of bij het hoofdgerecht of eventueel een groenteburger. Smakelijk!

Lees verder “Het hoekje van Opa Adhemar (1)”

Wees gezeten en strijk, mijnheer de muzikant! (*)

Wees gezeten en strijk, mijnheer de muzikant! (*)

In ons land zitten duizenden en duizenden muzikanten te blazen, te strijken of te tokkelen achter hun muzieklessenaars. Tot meerdere eer en glorie van die grote kunst die muziek heet. Maar die muzikanten, beroeps en amateurs, nemen vaak uren heel geforceerde houdingen aan. Rug– en spierklachten ziin schering en inslag.
Lees verder “Wees gezeten en strijk, mijnheer de muzikant! (*)”

Enkele gezonde wenken voor “blok” en examens

Enkele gezonde wenken voor “blok” en examens

Ik was het al totaal vergeten, maar ik heb mijn vroegere schoolvriend Edwin Thoen nog eens geïnterviewd voor De Rode Vaan, zij het anoniem, zoals ik overigens in de inleiding uitleg. Tegelijk is dit korte stuk een beetje een voorafspiegeling van mijn groot interview met de initiatiefnemers van Teleblok, een tiental jaren later.

Lees verder “Enkele gezonde wenken voor “blok” en examens”

Teleblok: voor als je problemen hebt in examentijden

Teleblok: voor als je problemen hebt in examentijden

De examens zorgen weer voor kommer en kwel, vraag het maar aan Lowieke uit “Thuis”, die serieus door het lint gaat. In zo’n geval is Teleblok er om u te helpen. Toen Teleblok meer dan twintig jaar geleden werd opgericht, ging ik praten met initiatiefnemer Dirk Van Hoye.
09 mathias vergels als lowieke
Lees verder “Teleblok: voor als je problemen hebt in examentijden”

120 jaar geleden: de Brit Arthur Linton wint Bordeaux-Parijs

120 jaar geleden: de Brit Arthur Linton wint Bordeaux-Parijs

Vandaag is het precies 120 jaar geleden dat de Brit Arthur Linton de zesde editie van de wielerklassieker Bordeaux-Parijs won. Een dag minder dan twee maand later (namelijk op 23 juli) zou hij reeds overlijden. Shortly after his win in the Bordeaux-Paris, Linton entered two more races in London and Paris, but ill health forced him to retire from both. After the Paris race Linton’s health was so poor that he was forced to return home to Aberaman. On 23 July 1896, at the home of a Mr. Michael Thomas a local contractor from Aberdare, Linton died of complications brought on by typhoid fever.
Lees verder “120 jaar geleden: de Brit Arthur Linton wint Bordeaux-Parijs”

Marisje Vermeiren aan het lijntje

00De vzw Melanoom is een organisatie die ten strijde wil trekken tegen het fenomeen met die naam, voor de leken beter gekend als huidkanker. Een van de acties van de vzw (die u kan steunen via PRK 001-1322825-15 van Melanoom, De Levis Mirepoixlaan 7, 1090 Brussel) was een voorlichtingscampagne aan de kust, omdat de zon als boosdoener nummer 1 voor het veroorzaken van de kwaal wordt aangewezen. En met succes blijkbaar want van onze voyeurs ter plaatse bereiken ons alarmerende berichten over het feit dat de verspreiding van de monokini zou teruglopen. Niet gedraald en fluks naar « Flair » gebeld, waar Marisje Vermeiren de rubriek « medische aspecten » op de beauty-redactie waarneemt. En, wee ons, zij bevestigt die dalende trend, al heeft volgens haar de vrees voor huidkanker er niet zo direct iets mee te maken.
Lees verder “Marisje Vermeiren aan het lijntje”

Een jaar voor niks?

Om de twee jaar vraagt de algemene vergadering van de Verenigde Naties aan haar lidstaten om dat jaar speciale aandacht te besteden aan een sociaal en humanitair probleem. Zo werd 1981 uitgeroepen tot het Jaar van de Gehandicapte. Als we echter een terugblik werpen op dat voorbije jaar, dan moeten we vaststellen dat het als twee druppels water gelijkt op het Jaar van de Vrouw en dat van het Kind. Met andere woorden : de copieuze werklunches en de installatie van commissies waren weer niet uit de lucht, maar echt de problemen aanpakken ? Ho maar ! Het Jaar van de Gehandicapte was dus een goed jaar voor hen die tot voorzitter of raadsman van een technische commissie werden gebombardeerd, maar waar zaten de gehandicapten zelf ? Hebben zij hier enige baat gevonden ? Werden zij voldoende bij deze werkzaamheden betrokken ? Zijn zij er kortom op vooruit gegaan ? Ja, zoals de processie van Echternach misschien…
Lees verder “Een jaar voor niks?”

Zal ik es wat vragen, dokter ?

« Zal ik es wat vragen, dokter ? » handelde vorige week over contraceptie (16-3-82). De dokters van dienst gaven daarover eerst een zakelijke uitleg d.w.z. zij beschreven de onderscheiden middelen die daarvoor kunnen gebruikt worden gaande van de pil alover het spiraaltje tot het condoom. Ook de sterilisatie bij vrouw en man kwamen ter sprake. Aan de hand van vragen uit het publiek werd vooral uitleg gegeven over de psychologische aspecten die bij een en ander komen kijken. Zulke soort uitzendingen (ook de aflevering van « Een vinger in de pap » van 18.3 was aan voorlichting gewijd, meer bepaald i.v.m. de « puber-tijd ») hebben op de toeschouwers natuurlijk een onderscheiden impact, in verhouding met hun voorafgaande kennis en ervaring. Toch menen wij dat ze nuttig blijven daar er in Vlaanderen nog altijd heel wat taboes blijven bestaan omtrent de seksualiteit. Het is eerst wanneer het algemeen peil van de kijkers fel opgetrokken zal zijn (maar hoe dit te meten ?) dat men naar een vlottere aanpak van het programma als dusdanig kan streven. Nu valt er eerst nog veel gewoon pionierswerk te doen.

Referentie
Lode De Pooter, Nog altijd nuttig, De Rode Vaan, 25 maart 1982