Categorie: cultuur in gent

25 jaar geleden: cultuur in Gent (525)

25 jaar geleden: cultuur in Gent (525)

De zogenaamde “solistenrecitals”, waarmee het provinciebestuur een podium wil bieden aan jong talent, waren 25 jaar geleden reeds aan hun 29ste uitgave toe! Aangezien de belangstelling ervoor nog steeds toenam, waren ook dat jaar telkens drie optredens voorzien: donderdag en vrijdag om 20 uur en zondag om 10.30 uur. Let op: vermits de raadzaal in het Provinciehuis wegens verfraaiingswerken niet beschikbaar was, hadden de recitals uitzonderlijk plaats in de kapel van het bisschoppelijk seminarie op de Reep (foto Demeester via Wikimedia). En, niet onbelangrijk detail, deze recitals zijn gratis. * Niet gratis, maar 500fr. is de toegangsprijs voor het derde “rush hour concert” van I Fiamminghi in Hotel Sofitel. Naast de gebruikelijke Vlaamse componist (Jef Maes) oogde het programma deze keer nogal populair met werk van Rossini, Händel en Tsjaikovski. Nog even eraan herinneren: het “rush hour” (spitsuur) situeert zich om 18 uur. * Dick van der Harst springt graag creatief om met de klassiekers. Voor “Sands of Time” (die avond in Vooruit) maakte hij van twee strijkkwartetten van Haydn een oratorium. (RDS in HLN van 4/3/1999)

25 jaar geleden: cultuur in Gent (524)

25 jaar geleden: cultuur in Gent (524)

Philippe Herreweghe kwam 25 jaar geleden nog eens naar zijn geboortestad. Hij deed dit aan het hoofd van het Filharmonisch Orkest van Vlaanderen, waarvan hij op dat moment ook artistiek leider was. In de Bijloke brachten ze een programma met als centrale figuur Robert Schumann. Na de ouverture “Genoveva” speelde Tanja Tetzlaff (foto Aleksey Igudesman Official Artist Channel via Wikipedia) zijn celloconcerto en na de pauze kwam de tweede symfonie van Johannes Brahms aan bod, de man die na Schumanns dood de zorg voor zijn kinderen op zich nam. Hij deed dit vooral omdat hij stapelverliefd was op weduwe Clara, maar Brahms heeft zijn hele leven moeilijkheden gehad om zijn gevoelens kenbaar te maken tegenover vrouwen. Hij stak ze dan allemaal maar in zijn muziek. Er was een spectaculaire korting voor senioren voorzien (zelfs de beste plaatsen waren bijna gratis)! * Een Duits programma dus, en dat was ook het geval van Patricia Beysens, die zich reeds vijftien jaar specialiseerde in Duitse chansons. Naast haar gebruikelijke pianist Frank Vercruysse kreeg ze in de Gele Zaal een heus ensemble achter zich geleid door Dick van der Harst. (RDS in HLN van 3/3/1999)

25 jaar geleden: cultuur in Gent (523)

25 jaar geleden: cultuur in Gent (523)

Eén van de meest opgemerkte optredens tijdens de happening van het Festival van Vlaanderen 25 jaar geleden was dat van de Nederlandse cellist Anner Bijlsma, de éminence grise van de historische uitvoeringspraktijk, voor de gelegenheid gekoppeld aan de vrij waanzinnige Ernst Reijseger (foto Nomo via Wikipedia). Om je een idee te geven: op een bepaald moment ging deze laatste, midden een sonate van Vivaldi, een “duel” aan met een biepende gsm in de zaal. Maar ook tijdens een eigen compositie maakte Reijseger indruk. Velen zullen dan ook blij zijn hem vanavond opnieuw aan te treffen, deze keer in de Domzaal van Vooruit, waar hij deel uitmaakt van het ensemble Ocre de Barbarie. De titel is een woordspeling op “orgue de barbarie”, wat draaiorgel betekent en dat maakt dan ook deel uit van de groep (bespeeld door bouwer Pierre Charial). Het project is een idee van de Zwitserse pianiste Sylvie Courvoisier en tubaspeler Michael Goddard maakt het ongebruikelijke kwartet compleet. * En in Arca is nog eens “De Parochiezaal” te gast, een reizend overzicht van onze toneelliteratuur. (RDS in HLN van 2/3/1999)

25 jaar geleden: cultuur in Gent (522)

25 jaar geleden: cultuur in Gent (522)

De strijd (of eventueel: het evenwicht) tussen gevoel en rede, dààr gaat het om. Bij élke kunstvorm. Als dat evenwicht in de muziek wordt bereikt, spreekt men van “klassieke” muziek, ook al wordt die term bij uitbreiding gebruikt voor alle muziek waar het verstand gaat doorwegen op het gevoel. Vandaar dat men die dan ook soms “ernstige” muziek noemt: je kan er b.v. niet op dansen, om maar één “gevoelsaspect” van muziek te noemen. Als meest extreme vorm van “klassieke” muziek komt dan ook het strijkkwartet in aanmerking. Voor de échte kenners “het van het”, maar voor muziekliefhebbers die via de omweg van de rockmuziek (gevoelsmuziek bij uitstek) tot klassieke muziek gekomen zijn, vaak nog een taaie brok. Zelf behoor ik daar ook bij, maar toch was ik 25 jaar geleden present in de Bijloke omdat het wereldberoemde Emerson String Quartet (foto ralph and jenny via Wikipedia) er speelde (al kan men zich afvragen of een concertzaal wel de meest geschikte locatie is voor intieme strijkkwartetten). Ze brachten twee specialisten in het genre, Beethoven en Sjostakovitsj, en ook het populaire adagio van Samuel Barber. (RDS in HLN van 1/3/1999)

25 jaar geleden: cultuur in Gent (521)

25 jaar geleden: cultuur in Gent (521)

De tijd vliegt snel, akkoord, maar dat 25 jaar geleden reeds de Pleinconcerten startten, dat was toch wel supersnel! Nog een geluk dat we de benaming voor de gratis aperitiefconcerten die door het stadsbestuur en de vzw Stadsconcerten worden aangeboden al lang niet meer letterlijk moeten nemen, want anders zouden de klassieke muzikanten eruit zien zoals onze Flandriens, die eveneens dit weekend voor het eerst uitvlogen. Deze vroege lente hebben we te danken aan de laatstejaarsstudenten van het conservatorium die in de Academie voor Taal en Letterkunde hun beste beentje voorzetten (foto Ben Bender via Wikipedia). We begonnen om elf uur met klaveciniste Hilde Rosseel. Maandag werd om 12.30 uur het concert nog eens overgedaan ten behoeve van de medestudenten, maar iedereen was natuurlijk welkom. * En na het zondagse middagmaal konden we afzakken naar het conservatorium zelf, waar om 15 uur Lyrica ons een belcantoconcert presenteerde met de bekende gezichten: Antonio De Palma, Brigitte De Poorter en dirigent Dirk De Caluwé. We konden echter ook kennismaken met sopraan Rosalba Colosimo. (RDS in HLN van 27/2/1999)