Zestig jaar geleden: het verraad van Ronse…

Zestig jaar geleden: het verraad van Ronse…

Het is vandaag al zestig jaar geleden dat Benoni Beheyt wereldkampioen werd in Ronse. Ik was elf jaar en Rik Van Looy was (en is in zekere zin nog altijd) mijn grote idool. Kinderverdriet kan groot en oprecht zijn. Ook al zegt de oudere man nu: Benoni Beheyt was sneller en Rik had niet van zijn lijn mogen afwegen. En dat Beheyt zijn woord had gebroken? Een woord, wat stelt dat nog voor in de wielersport en, ruimer, in het leven?

Lees verder “Zestig jaar geleden: het verraad van Ronse…”

Roddy Doyle wordt 65…

Roddy Doyle wordt 65…

Vandaag wordt de Ierse schrijver Roddy Doyle 65 jaar (foto Jon Kay via Wikipedia). Ik ken hem al sedert zijn fameuze Barrytown-trilogie (“The Commitments”, “The Snapper” en “The Van”), maar toch is het pas met zijn vierde boek, “Paddy Clarke Ha Ha Ha”, dat ik aandacht aan hem heb besteed (al vind ik met name “The Commitments” nog steeds z’n beste).

Lees verder “Roddy Doyle wordt 65…”

De Provence, reisverhalen

De Provence, reisverhalen

“Er zijn in de wereld slechts twee aardse paradijzen: de leeszaal van het British Museum en… de Provence,” aldus de Britse schrijver Ford Madox Ford, die lange tijd in de Provence verbleef en dankzij zijn vader Francis Hueffer (F.M.F. is een pseudoniem) zelfs een mondje Provençaals sprak en toegelaten werd tot de Félibrige, het genootschap ter verdediging van deze taal, dat door de dichter Frédéric Mistral (1830-1914) in 1854 was gesticht. Maar niet enkel vader en zoon Hueffer waren weg van de Provence, tal van schrijvers getuigen hieronder over hun liefde voor de enige aards paradijs (buiten het British Museum dus)…

Lees verder “De Provence, reisverhalen”