Jean Sablon (1906-1994)

Jean Sablon (1906-1994)

Vandaag is het 25 jaar geleden dat de Franse zanger Jean Sablon is overleden. Ik moet eerlijk toegeven dat ik niet meer weet waarom ik daar ooit aandacht aan heb besteed (in het Engels dan nog wel). Ik ken de man nauwelijks…

Jean Sablon, a popular French singer and actor, was the son of a composer, with brothers and sisters who had successful careers of their own in musical entertainment. He studied piano at the Lyceé Charlemagne in Paris. He left before graduating to enroll at the Paris Conservatoire in order to concentrate on a vocal career. He started in the cabarets of Paris at the age of 17, and was subsequently accompanied on his first album by the pianist/composer Mireille_Hartuch, whose song Couchés dans le foin became a great success.
Mistinguette vraagt Jean Sablon om in haar show op te treden in de Casino de Paris in 1931. Sablon is also credited with arranging Reinhardt’s debut in a fashionable cabaret in 1933.
Tijdens een vakantie in Californië in 1937 ziet Sablon dat Amerikaanse zangers een microfoon gebruikten. Hij besloot dit te introduceren in Frankrijk en daarom gaat hij de geschiedenis in als “de zanger zonder stem”, een bijnaam die hij daardoor kreeg. Dat jaar krijgt “Vous qui passez sans me voir”, geschreven door Charles Trenet, de grote prijs van de Académie Charles Crose en breekt hij ook door in de V.S., waar hij de Franse Bing Crosby werd genoemd. Zijn bekendste nummers waren “J’attendrai”, “Je tire ma révérence”, “In the still of the night” en “Sur le pont d’Avignon”.
Tijdens de Eerste Wereldoorlog had zijn zus “Le chant des partisans” gecomponeerd en tijdens de Tweede Wereldoorlog zal ze samen met zijn (en haar) broer het “Légion d’Honneur” verdienen en juist daarom heeft Jean Sablon altijd deze onderscheiding geweigerd (“toch niet omwille van een paar liedjes, zeker!”).
In 1945 viert Jean Sablon, die tijdens de Tweede Wereldoorlog in Brazilië heeft verbleven, zijn terugkeer met een film, “Paris chante toujours”. Aangezien hij echter te veel “veramerikaniseerd” is, is het geen succes in Parijs. In 1947 kan Jean Sablon echter opnieuw in de gunst van zijn landgenoten komen met “Les arbres de Paris” en “Aimer comme je t’aime”. Hij overleed in Cannes op 24 februari 1994 op 87-jarige leeftijd.

Françoise Hardy wordt 75!

Françoise Hardy wordt 75!

Vandaag wordt de Franse chansonnière Françoise Hardy 75 jaar. Het enige wat ik ooit over haar heb geschreven, was een recensie van een plaat samen met haar echtgenoot Jacques Dutronc. Dat ging als volgt…

Waarvoor trouwen al niet goed kan zijn. Vogue, de platenfirma van zowel Françoise Hardy als Jacques Dutronc zag wel brood in het (na lang “repeteren”) officiële samengaan van deze twee « idolen » uit de jaren zestig. Ze selecteerde uit het vrij omvangrijke oeuvre van het tweetal telkens acht nummers die wellicht moeten doorgaan voor hun beste en dit wordt gepresenteerd onder de titel « Ensemble ».
Voor Dutronc betekent dit o.a. dat « Il est cinq heures Paris s’éveille », « J’aime les filles », « Et moi, et moi, et moi » en « Les Play Boys » schitteren door hun aanwezigheid (en « Mini, mini, mini » door zijn afwezigheid) en voor Françoise is er « Tous les garçons et les filles », « Ton meilleur ami », « Mon amie la rose» en het magistrale « La maison ou j’ai grandi » van Adriano Celentano (maar niet « Comment te dire adieu » van Serge Gainsbourg).
Wel jammer dat de twee artiesten telkens alterneren (i.p.v. één plaatkant Dutronc en één Hardy b.v.), want de broosheid en de romantiek van Françoise Hardy weerstaat de spot niet van de relativerende Dutronc. Hopelijk is dit niet met hun huwelijk het geval.

Lees verder “Françoise Hardy wordt 75!”

Pierre Delanoë (1918-2006)

Pierre Delanoë (1918-2006)

Het is vandaag precies honderd jaar geleden dat de Franse tekstschrijver Pierre Delanoë werd geboren (foto Zegilbos via Wikipedia). Le 15 décembre, Émily Bécaud, fille de Gilbert Bécaud, et Julien Dassin, fils de Joe Dassin, donneront au casino de Deauville un concert en hommage à Pierre Delanoë au cours duquel ils reprendront une quarantaine de ses chansons.
Lees verder “Pierre Delanoë (1918-2006)”