25 jaar geleden: Cultuur in Gent (152)

25 jaar geleden: Cultuur in Gent (152)

Sommige tentoonstellingen, die vooral op belangstellenden tijdens de Gentse Feesten hopen, zijn toch reeds vroeger geopend, wellicht om op die manier ook eens speciaal in de kijker te komen en niet te verdrinken in het overweldigende Feesten-aanbod. Op de valreep willen we zo de aandacht trekken op het Museum voor Industriële Archeologie en Textiel. * Daar loopt een tentoonstelling van Vlaamse en Nederlandse katoenweefsels bestemd voor de Afrikaanse markt, gekoppeld aan eindwerken van de studenten Grafische Vormgeving van de Academie voor Schone Kunsten. Zij kregen immers als opdracht « het emancipatieproces van de Afrikaanse vrouw ». * Deze problematiek sluit uiteraard perfect aan bij het hoofdthema, dat werd gekozen omwille van het feit dat tot in de jaren zestig de Gentse katoenindustrie een hoofdrol speelde in de uitvoer naar Afrika. Nadien werd deze rol overgenomen door Nederland waar men fijnere kwaliteit afleverde door de kleurrijke motieven met mechanismen gebaseerd op de traditionele Indonesische batiktechniek op het katoen af te drukken. (HLN, 18/7/1997)

25 jaar geleden: Cultuur in Gent (119)

25 jaar geleden: Cultuur in Gent (119)

Driemaal cello (*). En driemaal op hetzelfde moment. Nee, overleg is niet de sterkste kant van onze Gentse concertorganisatoren. * Zondagochtend om 11 uur brengen de cellisten Mark Lambrecht en Johan Van Weerst een eigen compositie van deze laatste in het Gravensteen. * Op datzelfde ogenblik heeft Rudolf Werthen in het museum Dhondt-Dhaenens zijn eigen vrouw France Springuel te gast als soliste in het eveneens hedendaagse « The protecting veil » van John Tavener en het romantische « Souvenir de Florence » van Peter Tsjaikovski. * Tenslotte starten dan ook de gratis Pleinconcerten in de Academie voor Taal- en Letterkunde (bij Sint-Jacobs) met barokmuziek, waarbij cellist Bernard Volteche slechts een continuo-rol krijgt toebedeeld tegenover clavecinist Ewald Demeyere en hoboïst Paul Dombrecht. * De jongens van de popgroep Manatee zullen wel geen cello spelen, maar ze hebben toch een klassieke opleiding gehad. Of beter, ze zijn die nog aan het volgen, want ze zijn nog maar goed zeventien jaar oud. Ze zijn deze namiddag om 15 uur te horen in FNAC. (HLN, 31/5/1997)

(*) De illustratie komt uit de film “Taking off” van Milos Forman (1971). Het begin van alle fantasieën over cellistes…