Vandaag is het al tien jaar geleden dat de Britse gitarist Bert Weedon is overleden. Zonder hem geen Shadows, of althans toch geen Hank Marvin, maar ook Eric Clapton, Brian May, Paul McCartney, George Harrison, John Lennon, Mike Oldfield, Mark Knopfler, Dave Davies, Keith Richards, Pete Townshend en Jimmy Page hebben op een of ander onbewaakt moment wel toegegeven dat ze door hem zijn beïnvloed. Net zoals bij ons Nonkel Bob had hij een eenvoudig gitaarhandboek uitgegeven (Play in a Day in 1957) en al deze gitaargoden hebben daarmee hun eerste stapjes leren zetten. In onze contreien is de man echter zo goed als onbekend, vandaar dat er zelfs geen lemma aan hem werd besteed in de Nederlandstalige Wikipedia.
Herbert Maurice William Weedon werd geboren in Londen en begon op twaalfjarige leeftijd klassieke gitaar te leren spelen. In zijn tienerjaren, in de jaren dertig, leidde hij groepen zoals de Blue Cumberland Rhythm Boys en Bert Weedon and His Harlem Hotshots. Hij werkte samen met toonaangevende artiesten zoals Stephane Grappelli en George Shearing, en trad op met verschillende bigbands en orkesten, waaronder die van Ted Heath en Mantovani.
Hij sloot zich in de jaren vijftig aan bij de BBC Show Band onder leiding van Cyril Stapleton. Hij werkte ook als sessiemuzikant op veel vroege Britse rock’n’roll- en andere platen voor artiesten zoals Adam Faith, Billy Fury en Tommy Steele en werkte als begeleider van bezoekende Amerikaanse zangers zoals Frank Sinatra, Judy Garland en Nat King Cole. Geschat wordt dat hij optrad in meer dan 5000 BBC-radio-uitzendingen. Hij was ook geregeld te zien op de Britse televisie.
In 1959 werd hij door Top Rank Records gevraagd om een plaat te maken als sologitarist. Hij werd de eerste Britse gitarist in de UK Singles Chart, met “Guitar Boogie Shuffle” (hoogste positie 10). “Guitar Boogie” is oorspronkelijk een instrumentaal gitaarnummer, opgenomen door de Amerikaan Arthur Smith. In 1948 werd het nummer een hit en verkocht het uiteindelijk bijna drie miljoen exemplaren. Sindsdien is “Guitar Boogie” door diverse artiesten geïnterpreteerd en opgenomen en wordt het vaak genoemd als een van de eerste rock’n’rollnummers.
Kort daarna bedacht de Engelse songwriter en componist Jerry Lordan het nummer, getiteld “Apache”. Bert Weedon maakte de originele opname begin 1960, maar het bleef enkele maanden onuitgebracht. Ondertussen waren The Shadows halverwege 1960 op tournee met Lordan als voorprogramma. De band ontdekte “Apache” toen Lordan het op een ukelele speelde. Lordan vond dat het nummer wel bij The Shadows zou passen; de band stemde toe en het nummer schoot meteen naar de nummer één positie. Weedons versie werd ook uitgebracht, maar bereikte slechts de 24e positie. In november 1976 stond Weedon echter één week op nummer één in de Britse Albums Chart met 22 Golden Guitar Greats , een verzamelalbum met gitaarsolo’s.
Ronny De Schepper (op basis van Wikipedia)
dagelijks iets degelijks 