35 jaar geleden: omkijken met vertraging

35 jaar geleden: omkijken met vertraging

In 1987 werd het twintigste Vlaams Theaterjaarboek voorgesteld. Op een moment dat het seizoen ’86-’87 zelf reeds naar zijn eind loopt, betreft het hier echter nog een terugblik op de producties van ’85-’86, iets wat de samenstellers (de vzw De Scène) zelf betreuren en waarvoor ze zich van alle schuld vrij pleiten. Zetten we de feiten even op een rijtje…

Lees verder “35 jaar geleden: omkijken met vertraging”

35 jaar geleden: “D’r zijn toch geen klein mannen bij, hé?”

35 jaar geleden: “D’r zijn toch geen klein mannen bij, hé?”

Als mijn kinderen in ’t school hun best weer eens niet hebben gedaan, troost ik mij altijd met de gedachte aan Van Boven. Ge kunt denken dat dat diene mens zijnen echte naam niet is, maar als hij zelf de rode vaan leest zal hij hem wel herkennen. Van Boven zat samen met mij op kot. Met mij en nog meer dan dertig andere peerdepieten en boerenkotters, voor die met vuile gedachten. Van Boven is trouwens ondertussen een uitstekend peerdepiet (veearts) geworden en, dedju, zijn specialiteit is het verzorgen van renpaarden. Met al die dopingaffaires in dat milieu zal hij op de koop toe dus wellicht ook nog in pieten gespecialiseerd zijn ook!

Lees verder “35 jaar geleden: “D’r zijn toch geen klein mannen bij, hé?””

De Rode Duivels gaan naar…

De Rode Duivels gaan naar…

Nu ben ik wel de laatste mens ter wereld om mij in de Rode Duivels-gekte te storten, maar wat wil het toeval? In 1986 had het Belgische nationale elftal zich eveneens geplaatst voor het wereldkampioenschap. Dat vond toen niet plaats in Brazilië, maar enkele honderden kilometers meer ten noorden, namelijk in Mexico. Voor De Rode Vaan interviewde ik toen enkele bekende mensen (het begrip BV bestond nog niet in die tijd) over de wijze waarop zij tegen de voetbalgekte aankeken…

Lees verder “De Rode Duivels gaan naar…”

135 jaar geleden: de eerste “dag van de arbeid”

135 jaar geleden: de eerste “dag van de arbeid”

135 years ago, rallies are held throughout the United States demanding the eight-hour work day, culminating in the Haymarket affair in Chicago. Le premier mai, une grève générale fut lancée à Chicago par des travailleurs qui demandaient une journée de travail de huit heures. Une manifestation de grévistes sur la place Haymarket est violemment réprimée par la police locale, et huit organisateurs anarchistes sont arrêtés et inculpés. Cinq de ceux-ci furent condamnés à mort pour soi-disant avoir incité des militants à lancer une bombe sur des agents de police durant l’émeute. Quatre furent pendus publiquement et un s’enleva la vie avant l’exécution. In commemoration of which May 1 is celebrated as International Workers’ Day in many countries. (Wikipedia en Alcide)

Lees verder “135 jaar geleden: de eerste “dag van de arbeid””

35 jaar geleden: mijn tweede interview met Hugo Claus

35 jaar geleden: mijn tweede interview met Hugo Claus

Mijn tweede interview met Claus begon al even moeizaam als het eerste en is (in tegenstelling tot het eerste) nooit echt op toeren geraakt. Zoals ik in de inleiding reeds heb verteld, had Claus het me toegezegd, nadat ik in de problemen was geraakt door een interview met Walter van den Broeck over “Het Beleg van Laken” van de hand te wijzen (*). Daarom moest ik ter voorbereiding bij hem thuis een drukproef van de verhalenbundel “De mensen hiernaast” gaan afhalen. Deze drukproef was in de marge volgekrabbeld met allerlei aantekeningen van Oscar Timmers, sinds de jaren zestig vaste Claus-redacteur bij De Bezige Bij. Ik vroeg Claus of ik met deze aantekeningen rekening moest houden? “Hoegenaamd niet,” was het antwoord, “mijn uitgever denkt gewoon dat ik niet kan schrijven.” (**)

Lees verder “35 jaar geleden: mijn tweede interview met Hugo Claus”

Walter van den Broeck aan het lijntje

Walter van den Broeck aan het lijntje

Versprekingen tussen de woorden « boek » en « broek » zijn zo legio dat het ons in hoge mate verbaast hoe b.v. schoolkinderen daarvan nog steeds plat achterover gaan. Als de hoofdredacteur met de idee kwam aandraven dat ook « het lijntje » in het teken van het boek moest staan, kwam ons desondanks meteen de Turnhoutse auteur Walter Van den Broeck voor de geest, ongetwijfeld omdat wij die de laatste tijd steeds « Walter Van het Boek » noemen. Het boek zijnde « Brief aan Boudewijn », samen met Claus’ « Verdriet van België » wellicht het meest geprezen Zuid-Nederlandse werk van de jongste jaren. Geen twijfel mogelijk dus, daar gaat in Turnhout reeds de bel.

Lees verder “Walter van den Broeck aan het lijntje”