Dertig jaar geleden: zondagswerk op de sportredactie van De Morgen

Dertig jaar geleden: zondagswerk op de sportredactie van De Morgen

In de winter van 1992-93 werkte ik ’s zondags op de sportredactie van De Morgen. Dat was het gevolg van onderstaande brieven, waarvan de eerste vandaag dertig jaar geleden werd verstuurd. Nadien volgde een gesprek met Jules Hanot, het hoofd van de sportredactie, die ik nog kende van in de tijd dat de redactie van Vooruit ’s avonds in de Jekyll & Hyde was te vinden. Op de sportredactie zelf zal ik vooral met ex-wielrenner Tony Landuyt bevriend worden.

Lees verder “Dertig jaar geleden: zondagswerk op de sportredactie van De Morgen”

Vijftien jaar geleden: Tony Landuyt naar Het Laatste Nieuws

Vijftien jaar geleden: Tony Landuyt naar Het Laatste Nieuws

Dit zou een aflevering kunnen zijn van onze rubriek “hoe zou het nog zijn met…?” Morgen zal het immers vijftien jaar geleden zijn dat Tony Landuyt, de ex-wielrenner, die ik vooral heb leren kennen toen ik een korte periode op de sportredactie van De Morgen heb gewerkt, is overgestapt van die krant naar het grotere broertje, namelijk Het Laatste Nieuws.

Lees verder “Vijftien jaar geleden: Tony Landuyt naar Het Laatste Nieuws”

Lomme Driessens (1912-2006)

Lomme Driessens (1912-2006)

Vijftien jaar geleden stierf in het ziekenhuis van “zijn” Vilvoorde, Guillaume Driessens, wellicht de meest spraakmakende sportbestuurder uit de wielergeschiedenis. ‘Lomme’ zoals hij beter gekend is, was bij leven en welzijn reeds een levende legende in het wielermilieu, die achtereenvolgens Fausto Coppi, Rik Van Looy, Eddy Merckx en Freddy Maertens onder zijn hoede had.

Lees verder “Lomme Driessens (1912-2006)”

Dertig jaar geleden: brief van Paul Goossens

44 paul goossensDertig jaar geleden, na mijn ontslag bij De Batselier, solliciteerde ik als gek. Ik denk dat ik wel ieder dag- en weekblad in Vlaanderen heb aangeschreven. Meestal kreeg ik zelfs nog geen antwoord. Daarom was ik – ondanks de afwijzing – toch in mijn nopjes met deze brief van Paul Goossens, de toenmalige hoofdredacteur van De Morgen. En in zekere zin kwam er inderdààd nog een vervolg op, al had dit niet direct iets met dit antwoord te maken. Het zal zowat een jaar later zijn, zeker, dat ik opving dat men op De Morgen iemand zocht om de sportredactie op zondag te komen versterken. Daar ben ik dan op ingegaan, maar journalistiek bleek dat niet echt een “uitdaging” te zijn, zoals het cliché dan luidt. Mijn taak bestond immers erin om artikels uit Het Laatste Nieuws (dat toen nog niet tot dezelfde persgroep als De Morgen behoorde, maar die samenwerking hing dus duidelijk al in de lucht) samen te vatten. Zeker in die tijd was sport inderdaad geen prioriteit bij De Morgen. Toen het dan ook nog eens slecht bleek te verdienen, kwam er al snel een einde aan de samenwerking. Mijn toenmalige vriendin had in die tijd immers een vriend van mij aangeworven om haar binnentuintje een beetje in orde te houden en die kreeg méér uitbetaald dan ik. Dus bood ze mij dezelfde som aan om haar ’s zondags gezelschap te houden. Dan was mijn keuze snel gemaakt natuurlijk. Toch zou ik occasioneel nog meewerken aan De Morgen. Zo herinner ik mij een bijdrage over mijn bezoek aan de barokopera van Drottningholm en (samen met Tony Landuyt) een stuk over Lomme Driessens.