Dertig jaar geleden: Karen Huffstodt in “Tosca”

Dertig jaar geleden: Karen Huffstodt in “Tosca”

Het is vandaag precies dertig jaar geleden dat “Tosca”, de beroemde opera van Giacomo Puccini, in première ging in De Vlaamse Opera. De regie was in handen van de Canadees Robert Carsen, die op dat moment bezig was met een Puccini-cyclus in De Vlaamse Opera. Zoals gewoonlijk pakte hij uit met beklijvende beelden, zoals de “tenhemelopneming” van Floria Tosca (Karen Huffstodt) als een Madonna in de oude én de moderne betekenis van het woord op het einde van het eerste bedrijf, dat muzikaal op zich ook al zeer sterk is.

Lees verder “Dertig jaar geleden: Karen Huffstodt in “Tosca””

170 jaar geleden: de creatie van “Rigoletto”

170 jaar geleden: de creatie van “Rigoletto”

De première van “Rigoletto”, een opera van Giuseppe Verdi op een libretto van Francesco Maria Piave, gebaseerd op Victor Hugo’s drama “Le Roi s’Amuse” uit 1832, vond plaats op 11 maart 1851 in het Teatro La Fenice in Venetië. De wereldberoemde aria “La donne è mobile” werd op deze première voor het eerst uitgevoerd; Verdi had geweigerd om de aria in te oefenen tijdens de repetities om te voorkomen dat de melodie op elk straatorgel zou weerklinken vooraleer de opera zelf officieel uitgevoerd was. De première was een overdonderend succes en betekende internationale doorbraak voor Verdi. Na de première zei de componist dat hij waarschijnlijk nooit nog zo iets moois zou kunnen schrijven. De opera is nog steeds een vaste in het operarepertoire en is één van Verdi’s meesterwerken.

Lees verder “170 jaar geleden: de creatie van “Rigoletto””

120 jaar geleden: première van “Tosca” (Giacomo Puccini)

120 jaar geleden: première van “Tosca” (Giacomo Puccini)

De originele opera “Tosca” van Giacomo Puccini werd op 14 januari 1900 voor de eerste keer opgevoerd in het Teatro Costanzi in Rome o.l.v. Leopoldo Mugnone. Op 4 februari volgde een opvoering in de New Yorkse Metropolitan en in België genoot de Munt in 1904 de eer, terwijl de KVO in 1933 voor de eerste keer o.l.v. Renaat Veremans uitpakte met een Nederlandse versie van de hand van A.L.Baeyens.

Lees verder “120 jaar geleden: première van “Tosca” (Giacomo Puccini)”

115 jaar geleden: de oerpremière van “Madama Butterfly”

115 jaar geleden: de oerpremière van “Madama Butterfly”

Vandaag is het op de kop af 115 jaar geleden dat in de Scala van Milaan “Madama Butterfly” in première ging, het zoveelste meesterwerk van Giacomo Puccini. Toch had het daar op de dag van de première (nog) niet de schijn van: de opera flopte immers. Puccini begon onmiddellijk aan een omwerking die op 28 mei wél op succes mocht rekenen.

Lees verder “115 jaar geleden: de oerpremière van “Madama Butterfly””

Zeventig jaar geleden: operaregie of het nut van olifantenpoten

Zeventig jaar geleden: operaregie of het nut van olifantenpoten

Eigenlijk mogen we de weinig fijnzinnige criticus van de opvoering van “Aida” op het Festival van Verona in juli 1948 dankbaar zijn (*), want dankzij hem werd het genre opera van een gewisse dood gered. Het was voor Maria Callas immers de aanleiding om een drastische vermageringskuur te beginnen. Haar stem kreeg daardoor een hardere, metaalachtiger klank, maar vooral: zij werd er zich van bewust dat opera op de eerste plaats theater is, dat je daar niet enkel je vocale kunstjes staat te verkopen, maar dat je acteert met je hele lijf. Hààr transformatie leidde de dood in van de Bianca Castafiori’s en bracht interessante regisseurs (Luchino Visconti, Franco Zeffirelli) naar de operazalen. Marc Clémeur, de intendant van de Vlaamse Opera heeft ooit eens gezegd: “Het is heel belangrijk voor de geloofwaardigheid om jeugd op de scène te zien. Mijn criteria zijn eerst en vooral dat ze er goed uitzien, dat is belangrijk. Uiteraard moeten ze ook een fantastische stem hebben. En als ik ze op een auditie goed heb bevonden, ga ik naar een van hun optredens om ze als acteur op de scène te zien.”

Lees verder “Zeventig jaar geleden: operaregie of het nut van olifantenpoten”

Twintig jaar geleden: cultuur in Gent

Twintig jaar geleden: cultuur in Gent

Gentenaars zijn naar ’t schijnt verzot op Franse opera’s. Daarmee moeten ze zowat een unicum in de wereld vormen (naast enkele chauvinistische Fransen), want Franse opera wordt op dit moment als totaal “uncool” beschouwd. Volgens Marc Clemeur van de Vlaamse Opera zal zijn nieuwe muziekdirecteur Marc Minkowski daar met « Cendrillon » van Jules Massenet verandering in brengen. ★ Maar Clemeur heeft nog meer troeven buiten zijn hoogst knuffelbare muziekdirecteur. De regie is namelijk in handen van Canadees Robert Carsen, stilaan zowat wereldberoemd, maar aangezien hij zijn faam voornamelijk te danken heeft aan de Puccini- cyclus die hij in opdracht van Clemeur voor de Vlaamse Opera mocht voltooien, is Carsen nog steeds loyaal tegenover zijn «ontdekker». ★ De Britse Rebecca Evans zingt de titelrol, maar opvallend zijn vooral Marie-Noelle de Callatay en Mireille Capelle (foto), die hun rol als « slechte zusters » uit Rossini’s « Cenerentola » (overigens volgend seizoen hernomen) nog eens mogen overdoen. In de kleinere rollen treden nog meer Belgen aan, ook dat is positief. (HLN, 28/4/1998)

Twintig jaar geleden: cultuur in Gent

Twintig jaar geleden: cultuur in Gent

Vorige week nog in de Hotsy Totsy, nu in de Minard: « Grasland » van Eriek Verpale en Bob De Moor. En de zondagmatinee is in’t plat Gents! ★ In diezelfde Hotsy Totsy vanavond folkgroep Ambrozijn. ★ En in de Gele Zaal is het Quatuor Danel te gast, echter zonder altvioliste Juliette, die er de brui heeft aan gegeven en nu gewoon huisvrouw speelt in Londen bij haar Romeo. ’k Zal haar missen, zeker nu ze vanavond « Der Tod und das Mädchen» van Schubert spelen. ★ Weet u nog: « als muziek en erotiek elkaar de hand, reiken, dan is het paradijs nabij »? Wel, begeef u naar de opera en stel met eigen ogen en oren vast dat het bij « Semele » van Haendel weer prijs is. Vooral titelvertolkster Rosemary Joshua (foto) is geweldig. Regisseur Robert Carsen citeert zichzelf herhaaldelijk, maar de « orgie » is deze keer veel braver dan bij « La bohème ». Nu ja, « Semele » speelt zich in een aristocratisch milieu af (alhoewel wij Belgen meer dan wie ook weten dat die niet vies zijn van roze balletten) en daardoor krijgen we « Semele » in tegenstelling tot « La Bohème » misschien wel op televisie te zien. (HLN, 19/2/1998)