25 jaar geleden: Olga Borodina bij Eve Ruggieri

25 jaar geleden: Olga Borodina bij Eve Ruggieri

Olga Borodina (foto YouTube) werd geboren in 1963. Deze Russische mezzo werd opgeleid door Valery Gergiev in het Kirov, kwam daarna in 1992 naar het westen als Dalila naast de Samson van Placido Domingo in Covent Garden en zong een fragment uit “Pique-dame” (Tsjaikovski) bij Eve Ruggieri op 13/5/94. Ze kan ook Rossini-coloraturen aan en begeleid door Larissa Gergieva heeft ze een de Falla-programma.

Lees verder “25 jaar geleden: Olga Borodina bij Eve Ruggieri”

25 jaar geleden: Cecilia Gasdia in Verona

25 jaar geleden: Cecilia Gasdia in Verona

Sopraan Cecilia Gasdia (foto YouTube) was een verbluffende Nedda in “I Pagliacci” op het Festival van Verona 1993 en dat niet alleen omdat ze zowaar een salto maakt op de scène! Haar tegenspeler was Placido Domingo. Hopelijk was hij het niet die de masturbatiescène moest spelen! (*)

Gasdia was born in Verona and studied music and piano at the Conservatorio di Verona, graduating in 1980. That same year she won the first prize in the “New Voices for Opera” competition dedicated to Maria Callas. In 1981 she made her operatic debut in Florence as Giulietta in Bellini‘s I Capuleti e i Montecchi and rose to prominence following her successful debut at La Scala in 1982 when at very short notice she replaced Montserrat Caballé in the title role of Donizetti‘s Anna Bolena. Following her debut at the Rossini Opera Festival in Pesaro in 1983 she became a well-known singer in Rossini’s operas during the 1980s, with 14 different Rossinian roles in her repertoire.

She made her American debut on 5 October 1985 as Gilda in a concert performance of Rigoletto in Philadelphia conducted by Riccardo Muti (repeated on 8 October at Carnegie Hall). In the same year she made her Lyric Opera of Chicago debut as Giulietta in I Capuleti e i Montecchi. John Von Rhein of the Chicago Tribune wrote of her performance: “With her pale features and petite, high-waisted figure, Gasdia looked as if she had s tepped out of a painting by Raphael. She sang with a sweetness, purity and fluency of tone that was rich in soft shadings and consistent in quality from the top to bottom of her range.” Her Metropolitan Opera debut in 1986 was as another ‘Juliette’, this time in Gounod‘s Roméo et Juliette.

By the late 1990s Gasdia increasingly devoted herself to recitals and concerts, including a 2001 US concert tour with Andrea Bocelli. Throughout the course of her career, she has worked with Claudio Scimone and I Solisti Veneti both on the concert stage and in the recording studio. In 2018 she became General Manager and Artistic Director of the opera at the Arena di Verona Festival. [Wikipedia]

(*) Weer zo’n notitie waarvan je je kan afvragen: waarom noteer ik het als ik er niet meer uitleg bij geef? Want na 25 jaar weet ik uiteraard niet meer wat dit nu juist wil zeggen. Ik veronderstel dat de regisseur in zijn regie een masturbatiescène had verwerkt?

25 jaar geleden: Nina Stemme in Cardiff Singer of the World

25 jaar geleden: Nina Stemme in Cardiff Singer of the World

De Zweedse sopraan (geboren in 1963) Nina Stemme (foto YouTube) weigerde deel te nemen aan de Liedwedstrijd van the Cardiff Singer of the World 1993 omdat ze zich uitsluitend op opera wil toeleggen. Daarom zong ze Elsa’s aria uit “Lohengrin” (vooral in de diepte is ze nogal goed, men vergelijkt ze wat dat betreft met Jessye Norman?!?) en “Per pieta” uit “Cosi fan tutte” met een vreselijk valse en nochtans niet-authentieke hoorn, maar daar kon zij natuurlijk niet aan doen. Daarom werd ze de winnares van de eerste avond en vonden we haar op de finale terug met een aria uit “L’enfant prodigue” van Debussy. Ik verwachtte meer van “Donde lieta usci” uit “La Bohème”, maar ik kwam bedrogen uit. Aangezien ze oorspronkelijk een mezzo was, vroeg men zich af of ze de hoge noten in “Caecilien” van Richard Strauss wel zou halen. Dat viel wel mee, maar dit is toch een Lied? Volgende poging: “Leise, leise” uit “Der Freischutz”, waar ze wat problemen heeft met haar pianissimo’s. Op het einde van datzelfde jaar werd ze derde laureaat in de Placido Domingo-wedstrijd, zodat ze tijdens het gala met de meester zelf een fragment uit “Otello” van Verdi mocht vertolken. Dat deed ze goed, net als haar interpretatie van “Ebben? No andro lontano” van Catalani.