55 jaar geleden: breuk tussen SVB en KVHV

55 jaar geleden: breuk tussen SVB en KVHV

55 jaar geleden komt tot een volledige breuk tussen de Studentenvakbond (SVB) en het Katholiek Vlaams Hoogstudentenverbond (KVHV). De SVB was ontstaan binnen het KVHV. Paul Goossens, toen preses van het KVHV neemt enkele maanden later ontslag en ontpopt zich tot SVB-voorman (foto RTBf).

Lees verder “55 jaar geleden: breuk tussen SVB en KVHV”

Dertig jaar geleden: Telefacts over schijnhuwelijken

Dertig jaar geleden: Telefacts over schijnhuwelijken

Als Paul Jambers toeslaat, dan staan de anderen in de kou. Dat zal ook Marc Hoogsteyns ondervonden hebben die zijn bijdrage over spijbelende ambtenaren helemaal gemarginaliseerd zag, ook al trachtte hij met verborgen camera-toestanden toch nog het laken een beetje naar zich toe te halen. Het was echter een ongelijke strijd. Niet alleen had Jambers met zijn “schijnhuwelijken” weer een actueel thema aangeboord, op de koop toe konden – gezien het onderwerp – een aantal geïnterviewden niet in het beeld komen, waardoor Pieken Paultje de kans schoon zag om zelf nog wat meer in de belangstelling te komen. En het stoorde zelfs niet eens.

Lees verder “Dertig jaar geleden: Telefacts over schijnhuwelijken”

Leopold Vermeiren (1914-2005)

Leopold Vermeiren (1914-2005)

Het is vandaag ook al vijftien jaar geleden dat Leopold Vermeiren is gestorven (foto Schrijversgewijs). Leopold Vermeiren is de geschiedenis ingegaan als de oorspronkelijke auteur van De Rode Ridder (nog vóór de stripverhalen van Studio Vandersteen), maar misschien is zelfs dat niet meer geweten bij het jonge volkje (“Da’s van vóór mijnen tijd“). Maar wat vast en zeker helemààl niet meer geweten is, dat is dat onze Leopold onder de naam Paul Ticher ook wel eens erotische verhalen durfde te plegen. Hierbij mijn recensie van één van zijn boeken in De Rode Vaan van 1984.

Lees verder “Leopold Vermeiren (1914-2005)”

Twintig jaar geleden: cultuur in Gent

Twintig jaar geleden: cultuur in Gent

Het heeft een tijdje geduurd vooraleer ik op het internet een geschikte illustratie heb gevonden voor de tentoonstelling “Strippinggirls”, maar ik mag niet beweren dat ik me ondertussen verveeld heb… (Marlene Dumas in Den Haag op 18 februari 2018, foto Jan Harm Bakhuys via Wikipedia)

Lees verder “Twintig jaar geleden: cultuur in Gent”

Twintig jaar geleden: cultuur in Gent

Twintig jaar geleden: cultuur in Gent

Twintig jaar geleden was er in Logos muziek te horen van deze Weddell-zeehond en zijn kleintje. This image is in the public domain because it contains materials that originally came from the U.S. National Oceanic and Atmospheric Administration, taken or made as part of an employee’s official duties.

Lees verder “Twintig jaar geleden: cultuur in Gent”

Veertig jaar geleden: de nacht van de bolle akkers en de holle woorden

Veertig jaar geleden: de nacht van de bolle akkers en de holle woorden

Het succes van Guido Lauwaerts « Nachten van de Poëzie » zat eigenlijk in extra-poëtische elementen. Ik moet mij dus verontschuldigen bij de lezers die op basis van mijn stukje van veertien dagen geleden welgemutst naar de Leopoldlaan togen en er met een slaapmutsje vandaan kwamen (onze fotograaf heeft een viertal van dergelijke « aandachtige luisteraars » voor de eeuwigheid vastgelegd en misschien vind je één of meer daarvan wel terug op deze pagina). Door mijn schuld, dus, door mijn schuld, door mijn allergrootste schuld. Daniel De Smet zei het reeds in zijn inleiding op het stadhuis dat ik (en mijn collega’s ook een beetje natuurlijk) hem een pad in zijn korf had gezet. Ik dacht eerst dat hij die klasfoto bedoelde, maar het bleek dat wij door onze propaganda te veel belangstellenden hadden gelokt, zodat De Smidse fluks geruild moest worden tegen een « omgetoverde » sporthal.
Omgetoverd was wel het woord. Door het samenbrengen van kaarsenhouders uit één of andere kerk, andere kaarsen deze keer in lege wijnflessen (afkomst onbekend) en een soort van visnetten om de zaak af te ronden (letterlijk), kreeg je een « onbestemd gevoelen ». Vooral dan wanneer de lichten gedoofd werden en onze ogen het enkel met de kaarsen moesten redden. Ik verdenk de organisatoren er sterk van op dit gebied onder één hoedje te hebben gespeeld met de opticiens van Sint-Niklaas! (Als er anderen zijn die beweren dat « Bolle akkers » eigenlijk een protest is tegen de ruilverkaveling, dan mag ik ook wel eens een boude opmerking plaatsen.)
Lees verder “Veertig jaar geleden: de nacht van de bolle akkers en de holle woorden”

25 jaar geleden: “Heilige koeien” van Oliver Czeslik

25 jaar geleden: “Heilige koeien” van Oliver Czeslik

Oliver Czeslik schreef “Heilige koeien”, althans onder die titel werd het opgevoerd door Arca in een regie van Sabine Reifer. Met Bert van Tichelen als Karl Klementi, een soort van linkse Jambers, die de vermetele moed heeft opgevat een “inside” reportage te maken over neo-nazi’s. Erik Burke is Gero von Wilfenstein, de leider van de neo-nazi’s, die hem ontmaskert en aan een dagenlange marteling onderwerpt met het vooruitzicht hem op de verjaardag van Hitler in Dresden te “offeren”. Tenslotte is er Ann Saelens als Ulrike, een sexy bedoelde maar eerder volslanke “collega” van Klementi, van de schrijvende pers weliswaar, die reeds enige tijd in het milieu is geïnfiltreerd. Als Ulrike wordt ontmaskerd, schijnt ze zich om haar vel te redden te “bekeren”. Ook Klementi komt op het einde tot het “inzicht” dat de neo-nazi net zo goed zijn “zoon” kan zijn. Een merkwaardig slot voor een voor de rest ook al totaal mislukte voorstelling, waarin plat realisme voor mislukt “théâtre de la cruauté” moet doorgaan.

Lees verder “25 jaar geleden: “Heilige koeien” van Oliver Czeslik”