Joaquim Agostinho (1943-1984)

Joaquim Agostinho (1943-1984)

Vandaag is het al veertig jaar geleden dat de Portugese wielrenner Joaquim Agostinho is overleden. Op 30 april was Agostinho, zonder fietshelm, zwaar ten val gekomen in de Ronde van de Algarve nadat een hond in het peloton was gelopen (foto YouTube). Kon hij er deze keer dus niets aan doen, dan stond Agostinho toch bekend als brokkenpiloot (hij was het b.v. die Luis Ocana definitief uitschakelde na diens fameuze val in het onweer op de col de Menté, door nog eens tegen hem aan te rijden) en in de Vuelta was hij al eerder eens zo zwaar ten val gekomen dat hij met mond-op-mond beademing diende te worden gereanimeerd, aldus wielerfotograaf Paul Teughels.

Lees verder “Joaquim Agostinho (1943-1984)”

45 jaar geleden: malaise bij de jeugd van Temse

45 jaar geleden: malaise bij de jeugd van Temse

Zo’n dertig jongelui en de spreekwoordelijke paardekop waren opgekomen om de Vieze Gasten aan het werk te zien in de Gemeentelijke Schouwburg van Temse. In ons artikel van veertien dagen geleden waren door een technische fout de plaatsen en de data weggevallen waar de Vieze Gasten precies hun tenten opsloegen (figuurlijk dan, de tent van Vuile Mong zal deze zomer wél weer present zijn, deze keer met een verhaal over de Far West, namelijk de story van Calamity Jane – gespeeld door een… Chinese! – die naar ons land komt en het hier al even wild vindt als in haar moederland), maar dat kan niet de reden geweest zijn, want daarbij was ook jeugdclub “Den Uyl” uit Zwijndrecht en daar was het vrijdagavond “vollen bak”, beweerde Herwig De Weerdt (de Vieze Gast die voor het grootste gedeelte in een lederen pak rondliep), men zou er tot twee uur ’s nachts “gerockt” hebben.

Lees verder “45 jaar geleden: malaise bij de jeugd van Temse”

Dertig jaar geleden: “Heilige koeien” van Oliver Czeslik

Dertig jaar geleden: “Heilige koeien” van Oliver Czeslik

Oliver Czeslik schreef “Heilige koeien”, althans onder die titel werd het opgevoerd door Arca in een regie van Sabine Reifer. Met Bert van Tichelen als Karl Klementi, een soort van linkse Jambers, die de vermetele moed heeft opgevat een “inside” reportage te maken over neo-nazi’s. Erik Burke is Gero von Wilfenstein, de leider van de neo-nazi’s, die hem ontmaskert en aan een dagenlange marteling onderwerpt met het vooruitzicht hem op de verjaardag van Hitler in Dresden te “offeren”. Tenslotte is er Ann Saelens als Ulrike, een sexy bedoelde maar eerder volslanke “collega” van Klementi, van de schrijvende pers weliswaar, die reeds enige tijd in het milieu is geïnfiltreerd. Als Ulrike wordt ontmaskerd, schijnt ze zich om haar vel te redden te “bekeren”. Ook Klementi komt op het einde tot het “inzicht” dat de neo-nazi net zo goed zijn “zoon” kan zijn. Een merkwaardig slot voor een voor de rest ook al totaal mislukte voorstelling, waarin plat realisme voor mislukt “théâtre de la cruauté” moet doorgaan.

Lees verder “Dertig jaar geleden: “Heilige koeien” van Oliver Czeslik”