25 jaar geleden: “Het Geloof” van Oswald Versyp

25 jaar geleden: “Het Geloof” van Oswald Versyp

Begin ’93 kreeg Arca van de RAT een negatief rapport en in verwoede pogingen om terug te vechten, wroette het zichzelf nog dieper de modder in. Van Oswald Versyp was er b.v. “Het Geloof” in een eigen regie en m.m.v. Erna Siebens (kostuums, want decor is er niet; nu, “kostuums” eigenlijk ook niet, vooral Machteld Ramoudt is overigens vreselijk aangetroeteld). Met Marleen Maes (ter vervanging van Doris Van Caneghem) als Kalinka Kroko (!), Machteld Ramoudt als Wendy Van Vooren (onnodig te zeggen dat er op een bepaald moment een “grap” wordt gemaakt omdat ze “van voren” niks heeft) en Alex Roosemeyer (ter vervanging van pianist-componist Kris Goetgeluck, die net als Van Caneghem omwille van meningsverschillen opstapte – zij waren de verstandigsten). Cabaret is een moeilijk genre, maar dit mag je zelfs geen cabaret noemen. Twee mislukte actrices zetten een eigen show op. Dat zou de “rode draad” moeten zijn, maar het enige wat duidelijk wordt is waarom het twee mislukte actrices zijn. De “humor” bestaat voor het grootste deel uit Ramoudt die voortdurend West-Vlaams praat en Maes (foto) die diverse typetjes (vooral van regisseurs met Antwerps of Limburgs accent) neerzet. Alleen de parodie op programma’s à la E.H.B.O. was min of meer geslaagd. Gezien in het Lakenmetershuis op 29/01/1993.

Ronny De Schepper

Dertig jaar geleden: het voyeurisme ten top gedreven

Dertig jaar geleden: het voyeurisme ten top gedreven

Meer nog dan van « Pas de deux » (zie enkele dagen geleden) hebben wij van « Het gebroed onder de maan » genoten. Misschien zal Gildas Bourdet geen « man for all seasons » worden, maar op het ogenblik is de faam van deze Bretoense auteur toch mooi meegenomen. « Station service » moet zowat het beste geweest zijn dat er vorig seizoen in Gent was te zien (het werd trouwens hernomen), « De sapeurloot » had daarvoor reeds zijn eigen aanhang opgebouwd en in februari zal in de Antwerpse KNS van zijn hand « De wasserij » te zien zijn.

Lees verder “Dertig jaar geleden: het voyeurisme ten top gedreven”

Dertig jaar geleden: “Pas de deux” van Hugo Claus

Dertig jaar geleden: “Pas de deux” van Hugo Claus

Dertig jaar geleden zag ik “Pas de deux” van Hugo Claus in een regie van Jean-Pierre De Decker. Ik bracht daarover verslag uit in De Rode Vaan onder de titel “Er mag weer ‘gespeeld’ worden”, want ik had mijn buik meer dan vol van de zogenaamde nieuwe esthetiek die in die tijd hoogtij vierde. Jean-Pierre De Decker zei hierover later: “Als ik aan zelfkritiek doe, zie ik dat ik in sommige voorstellingen de acteur een beetje verwaarloosd heb ten koste van het spektakel. Het was de jongste jaren ook niet makkelijk de acteurs echt te laten spelen. Ik vond het heel mooi dat er boven een bespreking van Pas de Deux als titel stond: ‘Er mag weer gespeeld worden’. Ik geloof dat het in de Rode Vaan was . Dat is het grootste compliment dat je mij kan geven.” (tegen Luc Rasquin in “De Rode Vaan” nr.3 van 1988)
Lees verder “Dertig jaar geleden: “Pas de deux” van Hugo Claus”