Karen Huffstodt

“Tosca” werd door Robert Carsen in de theaterwereld gesitueerd, een wereld waarin werkelijkheid en schijn soms door elkaar lopen (wat dus voor de intrige van “Tosca” erg toepasselijk is). De handeling werd ook overgebracht naar de jaren vijftig, de periode toen Maria Callas een ware diva was. Karen Huffstodt beantwoordt aan dit beeld volledig, zij het op de scène méér dan op televisie, wegens een licht strabisme à la Dalida, Joe Dassin of Freya Vandenbossche. Het was voor haar een springplank naar een succesvolle carrière, maar haar vocale talenten werden door Erna Metdepenninghen toch in vraag gesteld na haar Chrysothemis in de “Elektra” van Salzburg 1996. Op televisie heb ik haar ooit karaoke horen zingen (dus popmuziek), maar ik kan me niet meer herinneren welk(e) nummer(s).