Veertig jaar geleden: een (grijns)lach en een (lever)traan

Veertig jaar geleden: een (grijns)lach en een (lever)traan

Gewoontegetrouw opende het Mechels Miniatuur Theater zijn seizoen in de eigen zaal met een stuk dat een jaar eerder reeds als reisvoorstelling werd gebracht (om aldus repetitieproblemen te omzeilen), namelijk « Er valt een traan op de tompoes » van Annie M.G. Schmidt.

Lees verder “Veertig jaar geleden: een (grijns)lach en een (lever)traan”

130 jaar geleden: première van “Hedda Gabler”

130 jaar geleden: première van “Hedda Gabler”

Gisteren was het tien jaar geleden dat Tessy Moerenhout (foto) is overleden en vandaag herdenken we dat 130 jaar geleden het stuk “Hedda Gabler” van Henrik Ibsen in première is gegaan. In 1982 speelde Tessy de titelrol in dit toneelstuk in het MMT en ik schreef hierover een recensie in De Rode Vaan onder de titel “Hedda Gambler”…

Lees verder “130 jaar geleden: première van “Hedda Gabler””

Zonnig maar met plaatselijk buien

Zonnig maar met plaatselijk buien

« Hoe zet ik verveling op het toneel, zonder zelf vervelend te zijn ? » Dat was het probleem waarmee de Franse existentialist Georges Michel zichzelf geconfronteerd zag toen hij in zijn « Een plaatsje onder de zon » de lusteloosheid van de doorsnee mens, het onbenullige van het aardse bestaan wilde tot uiting brengen via de vakantie aan zee van een arbeidersgezinnetje.

Lees verder “Zonnig maar met plaatselijk buien”

45 jaar geleden: “Het recht van de sterkste” in het NTG

45 jaar geleden: “Het recht van de sterkste” in het NTG

In april 1974 regisseerde Hugo in het NTG “Het recht van de sterkste”, de toneelbewerking door Jan Christiaens van de gelijknamige roman van Cyriel Buysse. Ikzelf heb het stuk op televisie gezien (dergelijke captaties moeten we nu ontberen), maar ik herinner me er niet veel meer van. Niets eigenlijk. Als ik echter op de recensie van Mark Vlaeminck in De Standaard van 16 april 1974 moet afgaan, was het geen groot succes. De titel “vervelende Buysse-smartlap” zegt reeds meer dan voldoende, maar ik geef u toch ook nog zijn slot mee: “Waarom na de dood van Maria de wiedsters opnieuw ten tonele moeten verschijnen en nogmaals alles uitleggen, heb ik niet gesnapt. Tijdens de tweede voorstelling, zondagnamiddag, heeft het publiek geapplaudisseerd na de sterfscène! De mensen dachten (terecht) dat het afgelopen was. Alles was immers gezegd en toen kwam er nog eens een flauwe epiloog met veel verklaringen en goedkope pseudo-filosofie.”
Lees verder “45 jaar geleden: “Het recht van de sterkste” in het NTG”

Agnes of God, een moeilijke keuze…

Wie vermoordde het pasgeboren kind van Zuster Agnes en wie was de vader ? Een gedroomd uitgangspunt voor een thriller. Vooral omdat Zuster Agnes (Agnes De Nul) geestelijk gestoord is en zelf dus geen antwoord kan geven op deze vragen en er een gerechtspsychiater (Tessy Moerenhout) wordt bijgesleurd om haar via hypnose terug in de tijd te voeren. En waarom doet Zuster Overste (Jenny Tanghe) zoveel moeite om het werk van de psychiater te verhinderen ?
Lees verder “Agnes of God, een moeilijke keuze…”