In de periode vóór Fons Mariën op mijn blog zijn populaire “leestips” publiceerde, schreef hij er ook reeds een tweehonderdtal voor de website “Lezers tippen lezers”. Enige tijd geleden is deze website opgehouden met bestaan en het zou spijtig zijn om deze kleine pareltjes te laten verloren gaan. Daarom vissen wij er elke dag ééntje weer op…
Lees verder “Vijf jaar geleden: “Basisboek oosterse filosofie””
Op dinsdag 13 december 1988 brachten we een bezoek aan de Aurora, waar Lode De Pooter door Wilfried Bertels werd geïnterviewd over wat de revolutie voor hem betekende, aangezien vanop dit schip het eerste schot voor de boeg werd gegeven.
Lees verder “35 jaar geleden: bezoek aan de Aurora”
Het is al 35 jaar geleden dat een aantal leden van de Vlaamse televisiepers met hun Nederlandse confraters van de omroepzuilen een bezoek brachten aan de Sovjetunie.
Lees verder “35 jaar geleden: bezoek aan de Sovjetunie”
De ondertitel van het boek “In naam van God” luidt: Elke dag een aanslag. Het boek bevat inderdaad een heel uitvoerige lijst van aanslagen gepleegd in het hele jaar 2017, aanslagen die gepleegd zijn in naam van God. Dit dagboek wordt voorafgegaan en gevolgd door meer theoretische hoofdstukken over geweldpleging in naam van een religie. De auteurs gebruiken hiervoor het begrip theoterrorisme (naar het Griekse theos). De auteurs, Paul Cliteur en Dirk Verhofstadt, zijn bekende vrijzinnigen en hebben een kritische houding tegenover godsdienst. In feite behandelen ze hoofdzakelijk de monotheïstische godsdiensten, die ze het meest voor geweld verantwoordelijk achten. Voor een deel behandelen ze dit vanuit de leerstellingen van de godsdienst, voor een deel ook historisch, met concrete gegevens over concrete gewelddaden (b.v. tegen Gandhi, Rabin, Sadat, Theo Van Gogh, de fatwa tegen Salman Rushdie…). Ze onderzoeken ten slotte ook nog de mogelijkheden om in casu de islam te hervormen, meer Europees of liberaal te maken, aan de hand van een aantal voorbeelden van dergelijke moslimhervormers uit Europa en de VS. Dit boek is boeiende lectuur en zet zich af tegen het postmoderne cultuurrelativisme die erop uit is godsdiensten (in casu vaak de islam) uit de wind te zetten als het om terrorisme gaat.
Fons Mariën, 15/11/2018
De befaamde Australische kunstcriticus Robert Hughes schreef in 2003 deze biografie van de schilder en etser Francisco de Goya y Lucientes (1746-1828). Goya kwam uit een bescheiden milieu van Zaragoza en bracht het tot hofschilder onder Carlos III, Carlos IV en Fernando VII. Goya had een lang leven, en maakte een bewogen tijd van Spanje mee : het ancien régime, de Napoleontische oorlogen (1808-1814) en vervolgens de restauratie. Dit boek leest dus tegelijk als een biografie van de kunstenaar én als een stuk geschiedenis van Spanje, dat hier niet zo bekend is. Ik heb al sinds lang een grote bewondering voor Goya en zijn werk. Deze biografie (die al lang in mijn boekenkast ongelezen stond) was voor mij dus echt boeiend. Hughes slaagt erin een goed tijdsportret te schetsen, samen met een nauwkeurig beeld van de kunstenaar en zijn werk.
Fons Mariën, 28/01/2019
Fons Mariën las Zwartkijkers van Herman Vuijsje. Het was zijn 48ste leestip.
Lees verder “Vijf jaar geleden: “Zwartkijkers” van Herman Vuijsje”
In zijn boek ‘Het zwart-wit denken voorbij’ wil de Nederlandse historicus P. C. Emmer (foto De Wereld Draait Door via Wikipedia) naar eigen zeggen “een bijdrage aan de discussie over kolonialisme, slavernij en migratie” (ondertitel) brengen. De auteur is emeritus hoogleraar Europese expansie en migratie aan de Universiteit Leiden. Het ‘zwart-wit denken’ in de titel gebruikt hij in de gebruikelijke zin, niet verwijzend naar huidskleur. Hij probeert vooral over deze drie onderwerpen een historisch correct en genuanceerd verhaal te brengen. De laatste jaren merkt hij meer en meer dat er vanuit politiek correcte hoek publicaties verschijnen die b.v. over slavernij gaan en die vooral als doel hebben het blanke schuldgevoel te vergroten (of soms op te roepen tot herstelbetalingen). P.C. Emmer merkt op dat deze studies niet altijd historisch correct zijn en dat een genuanceerde weergave van de feiten niet altijd geapprecieerd wordt.
Fons Mariën, 06/11/2018
Anousha Nzumeis een Nederlandse kleurlinge van half-Russische (moeder) en half-Kameroense (vader) afkomst. Het discours in haar boek Hallo witte mensen bevestigt dat van Gloria Wekker (Witte onschuld), alleen is haar stijl veel directer, minder academisch en veel leesbaarder. Ze spreekt ‘witte’ mensen rechtstreeks aan en probeert hen bewust te maken van hun huidskleur, van de ‘witte’ privileges en van de vele gevoeligheden op dit terrein. Ze schrijft uiteraard ook over Zwarte Piet, maar evenzeer over het gevaar van culturele toeëigening, ‘witte’ mensen die mensen van kleur willen helpen in b.v. ontwikkelingswerk zijn eveneens fout bezig, het koloniale verleden van Nederland komt weer aan bod, etc. Aan het einde van haar (gelukkig vrij dunne) boek ben je als blanke man overladen met taboes en kan je haast je mond niet meer open doen als het gaat om raciale kwesties. Zowat alles in het leven wordt hier vanuit het perspectief van ras geïnterpreteerd.
Fons Mariën, 03/11/2018
‘De zondvloed’ is een kanjer van een boek (762 blz.) en een klassieker (uit 1988) van Jeroen Brouwers. Het boek is sterk autobiografisch en verhaalt met name verschillende periodes uit zijn leven: de gevangenschap in de Jappenkampen als kind (Brouwers is van 1940 en geboren in Indonesië) maar vooral de naoorlogse tijd (1947) in Balikpapan (Borneo), het vertrek per boot naar Nederland, de kostschooljaren in een katholieke instelling in Nederland, zijn huwelijk met Laura, zijn verblijf in een huis in een bos in Rijmenam na zijn feitelijke scheiding (begin jaren ’70).
Lees verder “35 jaar geleden: “De zondvloed” van Jeroen Brouwers”
Ik heb de klassieker Een vlucht regenwulpen van Maarten ’t Hart uit 1978 nu pas gelezen. Niets voor niets is het zijn succesboek! Een vlucht regenwulpen is een sterk autobiografisch boek, waarin de ik-figuur (die eveneens Maarten heet en bioloog is) vooral worstelt met neurosen, dwanggedachten, een onverwerkte jeugdliefde en de liefde voor zijn moeder.
Lees verder “55 jaar geleden: “Een vlucht regenwulpen” van Maarten ’t Hart”
dagelijks iets degelijks 