Ik keek met belangstelling uit naar de resultaten van Bradley Wiggins, nu hij zich na zijn wielercarrière is gaan toeleggen op het roeien. Ik zie nu dat hij op 10 december 2017 heeft deelgenomen aan de Britse kampioenschappen indoor. Door een inschattingsfout werd hij pas 21ste. Verslag in Cycling Weekly:
Sinds 1994 wordt er ook een apart wereldkampioenschap individueel tijdrijden georganiseerd (winnaar Chris Boardman). Dit was eigenlijk ter vervanging van de omstreden ploegentijdrit over 100km, al vond die dat jaar nog wel plaats (het was in Agrigento en de Italiaanse ploeg mocht met een zege deze wedstrijd afsluiten). Daarvóór gold de Grote Prijs der Naties, betwist in Frankrijk, als het officieuze wereldkampioenschap individueel tijdrijden. De wedstrijd, meestal verreden in het najaar, werd voor het eerst gereden op 18 september 1932 en gewonnen door Maurice Archambaud.
Lees verder “Negentig jaar geleden: Maurice Archambaud wint de eerste Grote Prijs der Naties”
Het is vandaag ook al tien jaar geleden dat de Engelse wielrenner Ray Booty is overleden. Bij ons is hij zo goed als onbekend, maar in Engeland wordt hij “de Bradley Wiggins uit de jaren vijftig” genoemd…
Lees verder “Ray Booty (1932-2012)”
Op het elan van zijn Touroverwinning wint de Gentse Brit Bradley Wiggins een week later ook de Olympische tijdrit in Londen.
Lees verder “Tien jaar geleden: Bradley Wiggins wint de Olympische tijdrit”
Het is vandaag al tien jaar geleden dat Bradley Wiggins de eerste Britse Tourwinnaar werd. Sindsdien is er enorm veel veranderd in Groot-Brittannië. Waar wielrennen oorspronkelijk enkel een hobby was voor de upper class, is het land nu totaal wielergek geworden. Vorig jaar zag ik zelfs een hilarische aflevering van “Midsomer Murders”, waarin de moord op een wielrenner centraal stond. En zoals het meervoud in de titel reeds aangeeft, bleef het niet bij één…
Lees verder “Tien jaar geleden: Bradley Wiggins is eerste Britse Tourwinnaar”
dagelijks iets degelijks 