De Amerikaanse sopraan Kathryn Gamberoni vertolkte de titelrol in de creatie van een opera over het leven van Marilyn Monroe. De muziek was van Ezra Laderman en het libretto van Norman Rosten, vriend van Marilyn en auteur van het boek “Marilyn, an untold story”.
Lees verder “Dertig jaar geleden: Kathryn Gamberoni als Marilyn Monroe”
De Spaanse stersopraan Montserrat Caballé is vijf jaar geleden op 85-jarige leeftijd gestorven in het ziekenhuis van Santa Creu i Sant Pau in Barcelona. Caballé kampte al jaren met gezondheidsproblemen en kon zich na een val zes jaar geleden bijna uitsluitend nog in een rolstoel verplaatsen. Twee weken eerder werd ze naar het ziekenhuis overgebracht met een blaasprobleem. Ze wordt beschouwd als de opvolgster van Maria Callas als de meest gevierde sopraan ter wereld, maar ze was ook niet te beroerd om samen met Freddie Mercury te zingen (zie bovenstaande foto).
Lees verder “Montserrat Caballé (1933-2018)”
De film “Hilary and Jackie” was de openingsfilm van het 25ste Internationale Filmgebeuren, maar hij kon net zo goed in het kader van het Festival van Vlaanderen geprogrammeerd zijn…
Lees verder “25 jaar geleden: cultuur in Gent (434)”
Het jeugdjournaal Karrewiet van de VRT (Ketnet) valt nu geregeld in de prijzen maar het heeft wat voeten in de aarde gehad vooraleer het zover was. Zo schreef ik in 1988 nog:
Lees verder “35 jaar geleden: de noodzaak van een jeugdjournaal”
Vandaag viert de Amerikaanse zanger en gitarist Steve Miller zijn tachtigste verjaardag.
Lees verder “Steve Miller wordt tachtig…”
Het is al vijftig jaar geleden dat wij (terwijl ik in volle voorbereiding op mijn eerste huwelijk zat) met de jongerengroep De Veldstraat een driedaagse in de Gemeentelijke Schouwburg van Temse organiseerden (*). We hadden er heel wat energie in gestoken, maar het resultaat (en daarmee bedoel ik dan de publieke belangstelling) was maar povertjes. Daarop schreef Willy Baeke een tekst die door een zekere M.T. (**) klakkeloos werd overgenomen in Het Volk van 12/10/1973 onder de titel “Mensen van Temse waarom triangel je niet mee?”
Lees verder “Vijftig jaar geleden: Triangel”
Het 43ste seizoen (1992-93) van Arca stelde Jo Decaluwe in het teken van de vrouw, want de inbreng van de vrouwen was dat jaar bijzonder groot. Naast drie vrouwelijke auteurs werden immers ook nog vier regies door vrouwen waargenomen. En ook “Liefdesbrieven” van A.R.Gurney was een “vrouwvriendelijke” productie. Jo Decaluwe en Tine Ruysschaert lezen liefdesbrieven en kattebelletjes voor die een Amerikaans senator en zijn jeugdvriendin, een aan alcohol verslaafde kunstenares, hun hele leven lang elkaar hebben geschreven.
Lees verder “Dertig jaar geleden: “Liefdesbrieven” in Tinnenpot”
Jo Decaluwe heeft zich met zijn éénmanstoneel met werk van Cyriel Buysse in de loop der jaren een heel sterke reputatie opgebouwd. Sinds 1983 speelt hij DE RAADSHEEREN VAN NEVELE, een blijspel gemaakt naar de ‘Verslagen over den gemeenteraad van Nevele anno 1885-86’ van de hand van de jonge Cyriel Buysse. Op satirische wijze beschreef hij de gang van zaken in de gemeenteraad en zette er zowat iedereen mee te kijk. Grote hilariteit bij de inwoners van Nevele, die wát graag spot en satire lozen over mijnheer de baron, de burgemeester, de schepenen, de notaris en vele andere volkse figuren die rond de raadstafel ruzie maakten en aan het eind toch gedwee JA knikten… met knikkers.
Lees verder “Dertig jaar geleden: Jo Decaluwe speelt Cyriel Buysse”
Het is vandaag al 105 jaar geleden dat de Franse vliegenier Roland Garros, op de dag voor zijn dertigste verjaardag, omkwam hij in een luchtgevecht in de Franse Ardennen. Maar wat ik vooral wil weten: hoe komt het dat de open Franse tenniskampioenschappen naar hem werden vernoemd?
Lees verder “Roland Garros (1888-1918)”
25 jaar geleden verscheen de laatste aflevering van “De Hoogste Tijd”, het kwartaaltijdschrift van de Centrale voor Socialistisch Cultuurbeleid. Op maandag 5 oktober 1998 schreef ik dan ook volgende tekst in naam van de hoofdredactrice. Op het internet is er helaas geen voorbeeld van terug te vinden en zelf heb ik ook geen nummers meer bij de hand (ze liggen op onze boekenzolder in Dendermonde), zodat ik het logo van een café uit Eindhoven heb overgenomen. Dat lijkt immers erg sterk op dat van het blad, alleen het lettertype verschilt.
Lees verder “25 jaar geleden: laatste aflevering van “De Hoogste Tijd””
