Tien jaar geleden: Raoul De Graeve opgenomen in de Orde van de Wase Raap

Tien jaar geleden: Raoul De Graeve opgenomen in de Orde van de Wase Raap

Het is al tien jaar geleden dat Raoul De Graeve, mijn vroegere fotograaf bij De Voorpost (op de foto poseert hij rechts naast hoofdredacteur Wouter Vloebergh in het midden en links burgemeester Luc De Ryck, eveneens een oud-Voorpost-redacteur en vermoedelijke auteur van onderstaande tekst), werd opgenomen in de Orde van de Wase Raap Daarmee is hij toegetreden tot wat heet ‘de toeristische adel van het Waasland’.

Lees verder “Tien jaar geleden: Raoul De Graeve opgenomen in de Orde van de Wase Raap” →

Tyrone Power (1914-1958)

Tyrone Power (1914-1958)

Het is al 65 jaar geleden dat de Amerikaanse acteur Tyrone Power op amper 44-jarige leeftijd is gestorven aan een hartaanval. Hij zal door de (ondertussen “iets oudere”) vrouwen vooral worden herinnerd door zijn prestaties op het witte doek, maar door de mannen wordt hij vooral vereerd omwille van zijn prestaties op het witte laken. Hij schonk aan de mensheid immers Romina, “geboren uit zonnegloren en een zucht van de ziedende zee” (*). Het arme kind was overigens pas zeven geworden toen ze haar vader al moest missen.

Lees verder “Tyrone Power (1914-1958)” →

De peperbus van nonkel Miele (56): rechtvaardige belastingen

De peperbus van nonkel Miele (56): rechtvaardige belastingen

De sociaal onrechtvaardige belastingdruk is één van de pijlers van de conservatieve revolutie die, sinds de jaren tachtig van vorige eeuw, zich heeft doorgezet. De werkende mensen en middelgrote inkomens kreunen onder de belastingdruk. De jetset van de hoogste vermogens ontsnappen er grotendeels aan. Er is een reusachtige transfer van arm naar rijk. De pleidooien voor rechtvaardige belastingen nemen echter toe. Kritische middens werpen steeds meer zandkorrels in de neoliberale krokodillenpoel.

Lees verder “De peperbus van nonkel Miele (56): rechtvaardige belastingen” →

Vijf jaar geleden: “In naam van God”

Vijf jaar geleden: “In naam van God”

De ondertitel van het boek “In naam van God” luidt: Elke dag een aanslag. Het boek bevat inderdaad een heel uitvoerige lijst van aanslagen gepleegd in het hele jaar 2017, aanslagen die gepleegd zijn in naam van God. Dit dagboek wordt voorafgegaan en gevolgd door meer theoretische hoofdstukken over geweldpleging in naam van een religie. De auteurs gebruiken hiervoor het begrip theoterrorisme (naar het Griekse theos). De auteurs, Paul Cliteur en Dirk Verhofstadt, zijn bekende vrijzinnigen en hebben een kritische houding tegenover godsdienst. In feite behandelen ze hoofdzakelijk de monotheïstische godsdiensten, die ze het meest voor geweld verantwoordelijk achten. Voor een deel behandelen ze dit vanuit de leerstellingen van de godsdienst, voor een deel ook historisch, met concrete gegevens over concrete gewelddaden (b.v. tegen Gandhi, Rabin, Sadat, Theo Van Gogh, de fatwa tegen Salman Rushdie…). Ze onderzoeken ten slotte ook nog de mogelijkheden om in casu de islam te hervormen, meer Europees of liberaal te maken, aan de hand van een aantal voorbeelden van dergelijke moslimhervormers uit Europa en de VS. Dit boek is boeiende lectuur en zet zich af tegen het postmoderne cultuurrelativisme die erop uit is godsdiensten (in casu vaak de islam) uit de wind te zetten als het om terrorisme gaat.

Fons Mariën, 15/11/2018

De Gulden Mira is voor Tim Mielants

De Gulden Mira is voor Tim Mielants

Naar jaarlijkse gewoonte reikt VVF de Gulden Mira uit aan iemand die zich met hart en ziel heeft ingezet voor het medium film. De Gulden Mira is traditioneel de opening van de Week van de Sociale Film. Dit jaar is de keuze gevallen op Antwerpenaar Tim Mielants (regisseur van o.a. Code 37, Professor T., Cordon en de buitenlandse populaire series The Tunnel, Peaky Blinders, The Terror en Legion). Als filmregisseur debuteerde hij met De Patrick. Met zijn nieuwe film Wil, naar het werk van Jeroen Olyslaegers, maakt hij zijn naam als sociaal geëngageerd filmmaker meer dan waar.

Lees verder “De Gulden Mira is voor Tim Mielants” →