Brian Wilson (1942-2025)

Brian Wilson (1942-2025)

Brian Wilson, die in de jaren zestig furore maakte met The Beach Boys, is gisteren op 82-jarige leeftijd overleden. De songschrijver en producer gidste de band van onschuldige tienerhits naar complexe popsymfonieën, gekenmerkt door innovatieve opnametechnieken en veelgelaagde arrangementen. Wilson schreef vooral geschiedenis met ‘Pet Sounds’ (1966), door critici en collega’s als Paul McCartney, Roger Waters en Elvis Costello geprezen als één van de beste albums aller tijden. (Jonas Boel voor vrtnws)

Lees verder “Brian Wilson (1942-2025)” →

25 jaar geleden: Nienke Oostenrijk bij Transparant

25 jaar geleden: Nienke Oostenrijk bij Transparant

Na een doctoraalstudie geschiedenis aan de Rijksuniversiteit Groningen volgde Nienke Oostenrijk (foto YouTube) een zangopleiding aan het Sweelinck Conservatorium in Amsterdam. Ze haalde in 1993 bij Margreet Honig haar UM diploma. Ook volgde zij masterclasses bij onder anderen Arleen Augér, Elly Ameling en Robert Holl. Ze volgde ook cursussen aan de operastudio van Salzburg en was te horen in “L’inganno felice” (Transparant), “Le roi David” (Honegger), “Der Schauspieldirektor” (Mozart) en “La bohème” (Musetta). Ze is een zuster van hoboïste Pauline Oostenrijk. Samen maakten zij een cd met de aria’s van Bach voor sopraan en hobo.

Ronny De Schepper

25 jaar geleden: Anna Pardon in de “Muzikale Verpozingen”

25 jaar geleden: Anna Pardon in de “Muzikale Verpozingen”

Confrater Frank Pauwels van “De Gentenaar” leerde Anna Pardon (foto Facebook) kennen op de operatrein, maar daarnaast hadden ze nog een passie voor Afrika gemeenschappelijk, waar ze beiden (onafhankelijk van elkaar) hadden gezeten. Hij voor musicologisch onderzoek, zij als landbouwkundig ingenieur. Uiteindelijk slaagde zij erin zijn rusteloze natuur aan banden te leggen en ze gingen samenwonen en kregen een dochtertje, Marie. Ondertussen zette Anna naast de lessen wiskunde die ze gaf ook haar zanglessen bij Zeger Vandersteene voort, maar die wilde per se van haar een sopraan maken, terwijl ze uiteindelijk tot bloei kwam als alt.

Lees verder “25 jaar geleden: Anna Pardon in de “Muzikale Verpozingen”” →

25 jaar geleden: vrijer van Amanda Roocroft mept tenor neer

25 jaar geleden: vrijer van Amanda Roocroft mept tenor neer

Amanda Roocroft is één van de nieuwe “sexy” sopranen. Tot hiertoe bestaat haar grootste exploot echter uit het feit dat haar vrijer een tenor heeft neergeslagen die volgens hem wat te zeer in zijn rol opging. Dat is nog eens wat anders dan Erik Van Neygen die ook niet toeliet dat Chris Van Tongelen “zijn” Sanne zou kussen! Hopelijk kon het heethoofd zich bedwingen bij bovenstaande foto, want in deze scène uit “Der Rosenkavalier” deelt Roocroft weliswaar het bed met Octavianus, maar die rol wordt dan wel vertolkt door een vrouw (Sarah Connolly).

Lees verder “25 jaar geleden: vrijer van Amanda Roocroft mept tenor neer” →

“The assistant” van Bernard Malamud

“The assistant” van Bernard Malamud

Het Lot is me niet gunstig gezind. Nadat mijn “willekeurige woordenzoeker” er twee boeken had uitgehaald die ik al had gelezen, of liever gezegd: had proberen lezen, maar ze na de omineuze bladzijde 64 had weggelegd, durfde ik deze derde gok niet opzij laten liggen. Nochtans heeft dit derde boek van de Amerikaanse auteur Bernard Malamud (1914-1986) volgens de inleiding van mijn Penguin-uitgave in 1957 de Rosenthal Award gewonnen. En z’n opvolger, “The Fixer”, kon tien jaar later zelfs op The National Book Award en The Pulitzer Prize rekenen. Waarom begin ik er dan met tegenzin aan? Omdat de tagline op de achterkant van het boek luidt: “To be poor is bad enough; to be a poor Jew is a crime”…

Lees verder ““The assistant” van Bernard Malamud” →

Zeventig jaar geleden: 82 doden in Le Mans

Zeventig jaar geleden: 82 doden in Le Mans

De ramp van de 24 uur van Le Mans 1955 voltrok zich tijdens de 23ste editie van dit evenement toen een van de racewagens door een botsing in het publiek vloog. Hierbij kwamen de coureur (Pierre Levegh) en 82 toeschouwers om het leven. Dit is het hoogste aantal slachtoffers ooit in de racegeschiedenis. De race werd niet afgebroken, officieel om op die manier geen toeschouwers op de uitvalswegen te krijgen die zouden zorgen voor wegblokkades en vertraging van ambulances. 

Lees verder “Zeventig jaar geleden: 82 doden in Le Mans” →

Vijf jaar geleden: vaste rugnummers in het World Tour wielrennen?

Vijf jaar geleden: vaste rugnummers in het World Tour wielrennen?

In 2014 pleitte de Amerikaan (natuurlijk!) Peter Stetina voor vaste rugnummers in het World Tour peloton. Hij kreeg natuurlijk heel de conservatieve wielerwereld over zich heen. Ik daarentegen sloot mij bij hem aan weliswaar met een (veel te ingewikkeld) systeem van semi-vaste nummers (zie verder) en wat denk je? Ook ik kreeg ervan langs. Grote verrassing dus als ik vijf jaar geleden op Sporza las: “Op naar vaste rugnummers in de koers?”. En het antwoord stond er al meteen bij: “Het mag geprobeerd worden!” Dat antwoord kwam van Michel Wuyts, maar het oorspronkelijke voorstel kwam van Richard Plugge, baas van de wielerploeg Jumbo-Visma.

Lees verder “Vijf jaar geleden: vaste rugnummers in het World Tour wielrennen?” →