Boekvoorstelling in het kader van de herdenking 75 jaar KZ

Boekvoorstelling in het kader van de herdenking 75 jaar KZ

Flor Peeters (1909-1989) overleefde 40 maanden in het werk- en uithongeringskamp Sachsenhausen van de SS, en maakte de Dodenmars mee, een wraakroepende helletocht in de apocalyptische laatste dagen van de oorlog. Na zijn thuiskomst schreef hij zijn ervaringen neer in een aangrijpend, zelfgereconstrueerd dagboek, dat voor het eerst verscheen in 1946. Mijn triomf van de wil is een uniek historisch document, hertaald en uitgebreid toegelicht door journalist Lukas De Vos.  

Lees verder “Boekvoorstelling in het kader van de herdenking 75 jaar KZ”

Violette Morris (1893-1944), femme qui court

Violette Morris (1893-1944), femme qui court

In het laatst verschenen nummer (januari 2019) van het Franse letterkundige magazine l’Actu Litteraire, de aankondiging van een nieuwe roman over een fenomeen. Een atlete zonder weerga. Van de hand van ene Gérard de Cortanze, met de wat cryptische titel “Femme qui court” (*). De subtitel laat wel wat minder aan de verbeelding over, trouwens. Het zoveelste boek in de rij. Kennelijk krijgen ze in Frankrijk niet genoeg van die legende met een inktzwart rafelrandje.

Lees verder “Violette Morris (1893-1944), femme qui court”

Alan Turing (1912-1954)

Alan Turing (1912-1954)

Het is vandaag al 65 jaar geleden dat de Britse wiskundige, computerpionier en informaticus, mathematisch bioloog en logicus, Alan Turing, zelfmoord heeft gepleegd. Het bekendst bij het grote publiek is zijn betrokkenheid bij het kraken van de Enigma-code (waardoor de Britten tijdens de Tweede Wereldoorlog op de hoogte zijn geweest van de locaties van de onderzeeërs van de Duitsers).
Lees verder “Alan Turing (1912-1954)”

Charles Berty (1911-1944)

Charles Berty (1911-1944)

Het is vandaag 75 jaar geleden dat de Franse wielrenner Charles Berty is omgekomen in het concentratiekamp van Mauthausen. Een jaar eerder was hij nog tweede geworden in het Frans kampioenschap achtervolging achter Adolphe Prat (foto Guy Dedieu van de Wielersite).

Berty was een prachtig renner voor het oog, zowel op de weg als op de wielerbaan. Op de piste vestigde hij records, en zelfs een wereldrecord, die vandaag geen betekenis meer hebben (het dubbele uurrecord, de 50 mijl, 70, 80, 90 en 100km). Son record de France des 100 kilomètres, repris par Hervé Boussard, aura tenu 50 ans.  Als wegrenner-tourist en regionaal van ploeg Zuid-Oost beëindigde hij de Tour de France driemaal (37ste, 25ste en 33ste in resp. 1935, ’36 en ’39) na enkele toptien plaatsen in de ritten. Te Grenoble in 1936 werd hij 4de na Theo Middelkamp die daar de eerste Nederlandse ritzege in de Tour heeft behaald. In de 3de rit van Parijs-Nice 1935 werd de ontsnapte Berty ingehaald door Faure en Vietto die gelijk stonden en daarom allebei een gele leiderstrui droegen. Toen zij bij Berty kwamen, begonnen die twee achtervolgers, klein van gestalte,in het wiel van locomotief Berty te wieltjeszuigen, met als gevolg dat de drie vluchters , Berty en de twee gele truien, een hapje begonnen te eten, wachtend op het peloton. In 1941 startte Berty in het nationaal kampioenschap van niet-bezet Frankrijk, een eigenaardigheid uit de oorlog. Als weerstander zou hij later worden opgepakt. In een wapenfabriek en in een steenkapperij zorgden beulen voor zijn dood. De naam van deze held van de sport en van de weerstand werd gegeven aan een straat en aan het grote sportstadion van Grenoble, waar voetbal en wielrennen schone dagen hebben gekend tot in 2003, want toen werd de stade-vélodrome Charles Berty afgebroken tot grote spijt van de oudere sportmannen.
Wilfried Journée op de Wielersite