25 jaar geleden: cultuur in Gent (519)

25 jaar geleden: cultuur in Gent (519)

Wie graag (en rap) lacht kon 25 jaar geleden terecht in de Tinnen Pot voor “Vers Freud” van David Dermez of in het Burgcentrum voor “De smoeze karakteristieken van de pypapyrus” (sic). * Dit laatste is weer een productie van het studententheater Kajton, maar hun filmcollega’s blijven uiteraard niet achter: zij pakken in de namiddag uit met een symposium over de Vlaamse documentaire in de Academieraadzaal. Dit dan als opwarmertje voor het Viewpoint-festival in Studio Skoop. * Wie echter het meest verwend wordt dat zijn de muziekliefhebbers. En dat in zeer diverse genres. * In de Gele Zaal is de amper 24-jarige Portugese fado-zangeres Cristina Branco te gast (foto Astur1 via Wikipedia). * In de Rode Pomp speelt het duo Jenny Spanoghe (viool) en Daniel Blumenthal (piano) werk van zowel Beethoven als Marc Matthijs. * Wie echter voluit voor jazz opteert, die kiest voor Vooruit, waar Peter Vermeersch zijn nieuwe big band voorstelt: The Flat Earth Society. * En in Logos treedt de violiste Ann Vancoillie op samen met de ethnische muzikanten Jan Marmenout en Guido Martens. (RDS in HLN van 25/2/1999)

25 jaar geleden: cultuur in Gent (516)

25 jaar geleden: cultuur in Gent (516)

De productie “Keizer Karel de Komiek” van Jo Decaluwe ging naar verluidt wel degelijk over Keizer Karel zelf en niet over de tragikomische gebeurtenissen die zich blijkbaar binnen de schoot van het organiserend comité afspelen. De Arca-directeur was er dus wel erg vroeg bij, maar de voorstelling in de Tinnen Pot betrof enkel een try-out. De voorstelling van woensdag werd zelfs afgelast. * Het studententheater Kajton heeft meestal ook de Tinnen Pot als locatie, maar voor “Vrijgezellenavond” trokken ze speciaal naar de zolder van studentenrestaurant De Brug. Joachim Brecht nodigt immers zijn vrienden uit om ze mee te delen dat hij ’s anderendaags gaat trouwen. Dit stuk van Hendrik Lebon wordt nog gebracht tot en met donderdag. * En in Trefpunt was de folkgroep Ambrozijn te gast. Dat vind ik nu zo fantastisch aan deze groep. Zij staan op de vooravond van een internationale doorbraak, maar toch blijven ze hun “roots” trouw door gratis in café’s zoals Trefpunt op te treden. (RDS in HLN van 22/2/1999)