Otis Blackwell (1931-2002)

Otis Blackwell (1931-2002)

Op de dag dat de Nederlandse politicus Pim Fortuyn lafhartig werd vermoord, stierf ook de zestien jaar oudere Otis Blackwell, Afro-Amerikaanse componist van rhythm’n’blues- en rock’n’roll-nummers, waaronder enkele van de grootste hits van Elvis Presley en Jerry Lee Lewis. Hij schreef in totaal ongeveer duizend nummers en van zijn composities zijn wereldwijd bijna 200 miljoen platen verkocht.
Lees verder “Otis Blackwell (1931-2002)”

Long John Baldry (1941-2005)

57 long john baldryHet is vandaag al tien jaar geleden dat de Engelse zanger Long John Baldry is overleden. Alhoewel hij vooral blues wou zingen, zal hij voornamelijk herinnerd blijven door de smartlap “Let the heartaches begin”, een nummer waaraan hij dan ook een hekel zou krijgen. Ten onrechte, want ik gebruik de term “smartlap” hier zeker niet in pejoratieve zin. Ik vind het een prachtig nummer.
Lees verder “Long John Baldry (1941-2005)”

Herbert Léonard wordt zeventig…

Vandaag viert de Franse zanger Herbert Léonard zijn zeventigste verjaardag. Ik leerde hem kennen in Monieux 1968 waar Josiane Bertuzzi uit Marseille zijn twee nieuwste singeltjes van hem had. Het ene bestond uit twee coverversies van Engelse hits, want zo is deze jongeman indertijd begonnen met coverversies, vooral van rhythm’n’blues nummers. Hieronder geef ik trouwens een voorbeeld van zijn versie van “How sweet it is (to be loved by you)” van Marvin Gaye, al moet ik toegeven dat ik dat filmpje vooral heb gekozen omdat degene die het gepost heeft er een filmfragment met een piepjonge Brigitte Bardot heeft opgezet. Maar goed, dat stond niet op het singeltje van Josiane, wel een vertaling van “Something’s gotten hold of my heart” van Gene Pitney (“Quelquechose en moi tient mon coeur”) met op de keerzijde “J’ai l’amour dans les mains”, een vertaling van “I feel love coming on” van Felice Taylor, een nummer dat ondertussen (evenals de versie van Herbert Léonard trouwens) totaal onvindbaar is geworden ondanks het feit dat het wellicht een compositie is van Lee Hazlewood. En zijn volgende single had Herbert Léonard dus voor het eerst zelf geschreven: “Etre sincère”. Jammer genoeg heb ik geen live-uitvoering kunnen terugvinden.