Dertig jaar geleden ontmoette ik de Engelse sopraan Emma Kirkby in Nordmaling (Zweden). Tegenstanders geven haar wel eens de bijnaam “de zingende ijskast”, maar zelfs in het koude noorden, in een kil lokaal met als achtergrond een hoop opeengestapelde schoolbanken, voelde ik toch veel warmte van haar uitgaan.
Lees verder “Dertig jaar geleden: interview met Emma Kirkby…”
Twintig jaar geleden besloten Gaby en ik om eens een korte reis naar Normandië te ondernemen.
Lees verder “Twintig jaar geleden: reis naar Normandië”
Vandaag is het al 55 jaar geleden dat mijn ouders voor het eerst op vakantie gingen naar Monieux, een klein dorpje aan de voet van de Mont Ventoux. We verbleven daar in het huis van Albert Schilders, de politiecommissaris van Temse en op dat moment dus de baas van mijn vader.
Lees verder “55 jaar geleden: eerste vakantie in Monieux”
“Er zijn in de wereld slechts twee aardse paradijzen: de leeszaal van het British Museum en… de Provence,” aldus de Britse schrijver Ford Madox Ford, die lange tijd in de Provence verbleef en dankzij zijn vader Francis Hueffer (F.M.F. is een pseudoniem) zelfs een mondje Provençaals sprak en toegelaten werd tot de Félibrige, het genootschap ter verdediging van deze taal, dat door de dichter Frédéric Mistral (1830-1914) in 1854 was gesticht. Maar niet enkel vader en zoon Hueffer waren weg van de Provence, tal van schrijvers getuigen hieronder over hun liefde voor de enige aards paradijs (buiten het British Museum dus)…
Lees verder “De Provence, reisverhalen”
dagelijks iets degelijks 