Na het ontbijt in Leningrad op donderdag 15 december 1988 brengen we een bezoek aan de wereldomroep Gosteleradio, waar we Alexander Pratsjek, Kyrill Brazov en Marina Toptygina ontmoeten en de grote baas Valery Sjvetsov. De reis loopt stilaan naar zijn einde en ik heb nog niets meegemaakt, omdat ik me zo braaf aan het officiële programma heb gehouden. Daarom wijk ik er nu van af en samen met onze tolk Walter, Jaak Smeets en Piet De Moor breng ik een bezoek aan de rockmuzikanten en vooral de oogverblindende mannequins die in Gorki-park een onderkomen hebben gevonden in één van de allereerste “vrije ondernemingen” (bij die mannequins wellicht Masja Kalinina, de Miss Moskou die de voorpagina van Snoecks 90 mag sieren, en misschien ook wel de later wereldberoemd geworden Tatjana Mozegova, die aan bod komt in Snoecks 93 p.254). Ik ben zo verbouwereerd dat ik zowaar vergeet foto’s te nemen! U moet het dus nog maar eens doen met een foto van Svetka, het lief van Walter…
Lees verder “35 jaar geleden: een bezoek aan de topmodellen en popvedetten van Gorki Park”Categorie: reisverhalen
35 jaar geleden: bezoek aan de Belgische ambassade in Moscou
Op de avond van woensdag 14 december 1988 brengen we een bezoek aan de Belgische ambassade in Moscou (op de foto: Svetka, het lief van onze tolk).
Lees verder “35 jaar geleden: bezoek aan de Belgische ambassade in Moscou”35 jaar geleden: bezoek aan de Aurora
Op dinsdag 13 december 1988 brachten we een bezoek aan de Aurora, waar Lode De Pooter door Wilfried Bertels werd geïnterviewd over wat de revolutie voor hem betekende, aangezien vanop dit schip het eerste schot voor de boeg werd gegeven.
Lees verder “35 jaar geleden: bezoek aan de Aurora”35 jaar geleden: bezoek aan een lokaal televisiestation in de Sovjetunie
Op maandag 12 december 1988 brachten we een bezoek aan een lokaal televisiestation van Leningrad, dat nogal vooraan stond in de glasnost. Dit uitte zich o.m. omdat er aan de muur een schilderij hing van Gorbatsjov-mét-wijnvlek. Op de “officiële” portretten is de wijnvlek immers weggeretoucheerd.
Lees verder “35 jaar geleden: bezoek aan een lokaal televisiestation in de Sovjetunie”35 jaar geleden: bezoek aan de Hermitage
Na het Winterpaleis enkel van buiten te hebben gezien (zie foto), bracht ons gezelschap op zondag 11 december 1988 een bezoek aan het Hermitage Museum in Sint-Petersburg.
Lees verder “35 jaar geleden: bezoek aan de Hermitage”35 jaar geleden: bezoek aan de Sovjetunie
Het is al 35 jaar geleden dat een aantal leden van de Vlaamse televisiepers met hun Nederlandse confraters van de omroepzuilen een bezoek brachten aan de Sovjetunie.
Lees verder “35 jaar geleden: bezoek aan de Sovjetunie”Norbert Detaeye en de Patersholfeesten
Gaby en ik hebben elkaar ontmoet op de Patersholfeesten (in 1998). Het spreekt dus vanzelf dat wij “a soft spot” hebben voor deze feesten die elk jaar in het weekend rond 15 augustus plaatshebben.
Lees verder “Norbert Detaeye en de Patersholfeesten”Twintig jaar geleden: Wimbledon
Aangezien mijn moeder zo’n tennisfan is, dring ik er bij Tony op aan om, vooraleer te vertrekken op woensdag 18 juni, toch eens naar de terreinen van Wimbledon af te zakken. Dit is de enige tegenvaller. Er is haast niks te zien en zelfs het nemen van een onnozele foto bij het hek bezorgt me problemen. Dat is namelijk verboden. Dan maar een foto via Wikipedia van Ozziebackpacker.
Lees verder “Twintig jaar geleden: Wimbledon”Twintig jaar geleden: snikheet in Hyde Park
Vooraleer terug te keren moesten we op dinsdag toch eens gaan zonnebaden in Hyde Park. Daar waren we uiteraard niet alleen. Een beetje moeilijk om aan spijs en drank te geraken, dat wel, maar voor de rest is ook hier de stemming weer opperbest. Dit is werkelijk een droomvakantie.
Lees verder “Twintig jaar geleden: snikheet in Hyde Park”Twintig jaar geleden: The London Eye
Natuurlijk wilden we eens een tochtje maken in “The London Eye” (foto Khamtran), ook al had Gaby hoogtevrees en ikzelf claustrofobie. Toch zal het nogal meevallen omdat we opzettelijk een kalmere dag (maandag) hebben uitgekozen, zodat we ruimte zat hebben in onze “gondel”. Ook het vele glas (voor het uitzicht uiteraard, want daar is het ‘m precies om te doen) doet wonderen. En vooral: gelukkig zullen we pas enkele uren voor ons vertrek, dus nà ons eigen tochtje, kunnen vaststellen dat dit reuzerad inderdààd kan komen vast te zitten. (Ik moet toegeven dat er geen paniek uitbrak bij de inzittenden, ook al werden ze er slechts met mondjesmaat – gondel per gondel – uit gelaten.)
Lees verder “Twintig jaar geleden: The London Eye”








