Het gebeurt uiterst zelden dat we hier een commentaar geven bij één of ander radio-programma. Toch kunnen we het deze keer niet laten enkele zinnen te wijden aan het programma « Muziek… ludiek » dat we maandag jl. (5/9) toevallig hoorden. Een programma van de omroep Limburg waar lichte, makkelijke maar daarom niet onaardige muziek gedraaid wordt.
Lees verder “Veertig jaar geleden: “Muziek… ludiek””
Veertig jaar geleden ging het tweede seizoen in van “Er komt geluid uit het behang”, het ronduit revolutionaire radioprogramma voor kinderen op de toenmalige BRT. In de rubriek “aan het lijntje” sprak ik toen voor De Rode Vaan met programmamaakster Madeleine Sergooris.
Lees verder “Veertig jaar geleden: Madeleine Sergooris aan het lijntje”
Volgens On this day is het vandaag 85 jaar geleden dat het eerste concert werd uitgezonden op de Nederlandse radio. Het zou er een geweest zijn van het orkest van Duke Ellington. Ik heb naar bevestiging hiervan gezocht, maar niet gevonden. Wat ik wel heb gevonden is dat in dat jaar Duke Ellington zijn tweede Europese concerttournee heeft gegeven. Dus het kàn wel…
Ronny De Schepper
Het is al dertig jaar geleden dat in het VRT-gebouw op het Flageyplein de honderdste aflevering van het radioprogramma “De Lange Mars” van Fred Brouwers werd gevierd.
Lees verder “Dertig jaar geleden: de honderdste Lange Mars”
Iets wat ik ook reeds helemaal was vergeten: dertig jaar geleden werd ik te oud bevonden om voor de radio te werken. Dat vond ik wel een merkwaardige redenering dus heb ik mij daar niet zo maar bij neergelegd. En effectief, ik heb een aantal keren mogen meewerken aan programma’s van Jan Wauters. Maar ik moest al vlug toegeven: het was niet echt mijn medium (ik verging telkens van de zenuwen), bovendien had Jans rechterhand Luc Van Langenhoven zware kritiek op mijn uitspraak (als ikzelf streekgenoten Tom Lanoye of Herman Brusselmans bezig hoor, kan ik daar volledig inkomen). Maar wat de doorslag gaf om er na een drietal bijdragen vanuit het Kuipke mee te stoppen, was dat Jan mij vroeg om in het vervolg ook verslag uit te brengen van de thuiswedstrijden van A.A.Gent.
Lees verder “Dertig jaar geleden: te oud voor de radio”
Op 1 april 1983 ging Studio Brussel van start met Jan Schoukens als nethoofd en twee jaar later viel hij al meteen in de prijzen. Naast de prijs voor het beste televisieprogramma reikten de Radio-en TV-critici ieder jaar immers ook de zogenaamde Klokke Roeland uit voor het beste werk dat er op de radio wordt geleverd. En dat jaar ging de prijs niet naar een bepaald programma, maar wel naar een zender in z’n geheel, namelijk Studio Brussel, « omwille van de constante hoge kwaliteit van de muziek en de presentatie in een eigen moderne stijl », aldus het juryrapport. Daarom greep ik toen naar de telefoon en vroeg aan het « hoofd » van Studio Brussel (én de benen ?), Jan Schoukens, om in het kort nog eens het ontstaan van deze zender te schetsen.
Lees verder “Veertig jaar geleden: start van Studio Brussel”
Guy Mortier wordt vandaag tachtig (op bovenstaande foto samen met burgemeester Luc De Ryck uit Temse). Ik heb Guy verscheidene keren geïnterviewd, maar eigenaardig genoeg bijna nooit over Humo als zodanig (met één telefonische uitzondering). Wel over zijn beginperiode op de radio, maar ook over de geschiedenis van Jazz Bilzen…
Lees verder “Guy Mortier wordt tachtig…”
95 jaar geleden startte WGN, een radiostation in de VSA (uiteraard), op vraag van sponsor Pepsodent met “Amos and Andy”, een vervolgverhaal over de tegenslagen van twee zwarten uit het zuiden in Chicago. Men maakte wel gebruik van het feit dat het radio was om de rollen door blanken te laten vertolken: Freeman Gosden and Charles Correll, who played a number of different characters, including the titular Amos Jones (Gosden) and Andrew Hogg Brown (Correll).
Lees verder “95 jaar geleden: “Amos and Andy”, de eerste soap?”
Op 16 februari 2008 overleed theatercriticus Wim Van Gansbeke, amper tien dagen nadat hij met vrienden en collega’s zijn zeventigste verjaardag vierde. Wim ligt nu rustig in de schaduw van de zuidelijke muur van een Frans kerkhof op loopafstand van zijn beoogd eindstation Ancienne Gare de Mauzac, waar hij en zijn geliefde Hilde zoveel gasten ontvingen, “à la gare comme à la gare”. Hier kan hij rusten en zwijgen, ver van de spotlights en microfoons van theater en media.
Lees verder “Wim Van Gansbeke (1938-2008)”
Martin De Jonghe (foto YouTube) wordt vandaag 75. Ik vind het moeilijk om de man te omschrijven. Is hij een cabaretier? Een radiomaker? Een lolmaker? Feit is dat zijn grootste succes het singeltje “Vercruusse danst” was. Vercruusse was één van de typetjes waarachter De Jonghe schuil ging. Zelf heb ik die tekst destijds in De Rode Vaan voor de Minibrokjes (de komisch bedoelde rubriek op de laatste pagina) bewerkt tot een ontmoeting tussen onze toenmalige premier Wilfried Martens en de Iron Lady Margaret Thatcher.
Lees verder “Martin De Jonghe wordt 75…”
dagelijks iets degelijks 