Frans Dambre (1932-2025)

Frans Dambre (1932-2025)

Dankzij het verslag over de jaarlijkse bijeenkomst van de Bond van Gentse Germanisten ben ik te weten gekomen dat Frans Dambre, in mijn tijd assistent voor het vak Nederlandse Literatuur (gespecialiseerd in Hooft en consoorten, meen ik me te herinneren), vorige maand is overleden. BGG-ondervoorzitter Prof. Dr. Yves T’Sjoen sprak een In Memoriam uit op de faculteitsraad L&W van 5 november. Ik heb hem gevraagd of ik dit mocht overnemen, net als de foto genomen door Hilde Christiaens.

Lees verder “Frans Dambre (1932-2025)”

C.Buddingh’ (1918-1985)

C.Buddingh’ (1918-1985)

Het is al veertig jaar geleden dat de Nederlandse schrijver Cornelis Buddingh’ is gestorven. Buddingh’s roepnaam was Kees, geschreven met een K. Buddingh’ maakte zelf altijd een onderscheid tussen de persoonsnaam Cornelis (Kees) Buddingh’ en de auteursnaam C. Buddingh’. Op zijn eigen sarcastische wijze zei hij hierover: “Een heleboel mensen kunnen, vreemd genoeg, niet tegen initialen in schrijversnamen (*). Dat je als C. Buddingh’ publiceert nemen ze – bewust of onbewust – ergens niet: die ‘C’ moet en zal een naam worden. En zo prijk je – zonder dat je het zelf wilt – op de meest uiteenlopende plaatsen als ‘Cees’, een voornaam die ik zelf wel als laatste zou uitkiezen.”

Lees verder “C.Buddingh’ (1918-1985)”

Dertig jaar geleden: “De paardentekenaar” van Tim Krabbé

Dertig jaar geleden: “De paardentekenaar” van Tim Krabbé

Als we uitgaan van 15 november 1995 als verschijningsdatum, viert De paardentekenaar van Tim Krabbé vandaag zijn 30-jarig bestaan. Uitgegeven in 1995 (Bert Bakker / latere heruitgaven), bevat deze bundel enkele van Krabbés beste korte verhalen — tijdloos, scherp en vindbaar in veel (tweedehands) boekencollecties.

Lees verder “Dertig jaar geleden: “De paardentekenaar” van Tim Krabbé”

Harry Mulisch (1927-2010)

Harry Mulisch (1927-2010)

Het is ook al vijftien jaar geleden dat Harry Mulisch is overleden. Hij was op dat moment nog altijd de meest gelezen auteur bij Nederlandse scholieren en “De aanslag” het meest gelezen werk. In Vlaanderen was dit ook het tweede meest gelezen werk (na “Kartonnen dozen” van Tom Lanoye) en daarmee ook het enige werk van een Noord-Nederlandse schrijver dat tot in de top vijf was doorgedrongen. In Nederland was dit voor geen enkele Vlaming weggelegd, zelfs niet voor Hugo Claus, le frère ennemi de Harry Mulisch. Een opvallend verschil met Vlaanderen is dat in de klas de hedendaagse auteurs veel meer aandacht krijgen. Hier prijkt Mulisch op de tweede plaats, enkel voorafgegaan door Willem Frederik Hermans (Jozien Moerbeek, Canons in context, 1998).

Lees verder “Harry Mulisch (1927-2010)”

Twintig jaar geleden: “Een goede dag voor de ezel” van Tim Krabbé

Twintig jaar geleden: “Een goede dag voor de ezel” van Tim Krabbé

Mag je een racistische jongen met fascistische voorkeuren zo maar neerschieten? Jazeker, lijkt Tim Krabbé ons te vertellen in “Een goede dag voor de ezel” uit 2005. (Het slachtoffer zal achteraf ook echte misdaden blijken te hebben begaan, maar dat is slechts een zalfje voor de ziel, want dat wist de moordenaar op dat moment niet.) Rare jongens, die politiek correcten. Of zou Tim Krabbé dan toch niet tot die categorie behoren? (*)

Lees verder “Twintig jaar geleden: “Een goede dag voor de ezel” van Tim Krabbé”

Veertig jaar geleden: “Hoogste tijd” (Harry Mulisch)

Veertig jaar geleden: “Hoogste tijd” (Harry Mulisch)

Met “Hoogste tijd” schrijft Harry Mulisch in 1985 een levensverhaal dat dicht bij dat van Johannes Heesters aanleunt. Ook “Hoogste tijd” wordt later verfilmd (in 1995 door Frans Weisz). In de jaren negentig heb ik nog voor een driemaandelijks tijdschrift geschreven dat ook als titel “Hoogste tijd” had.

Lees verder “Veertig jaar geleden: “Hoogste tijd” (Harry Mulisch)”

Vijftig jaar geleden: “Twee vrouwen” (Harry Mulisch)

Vijftig jaar geleden: “Twee vrouwen” (Harry Mulisch)

Vijftig jaar geleden verscheen van Harry Mulisch de korte roman “Twee Vrouwen”, die inmiddels (2022) dertig keer werd herdrukt. De eerste druk is van oktober 1975 en er werden in die maand 17.000 exemplaren gedrukt. De omslag van de eerste druk bevat een detail van het fresco ‘De zegeningen van het goede bewind’ van Ambrogio Lorenzetti (1280/95-1348) uit het Palazzo Pubblico in Siena.

Lees verder “Vijftig jaar geleden: “Twee vrouwen” (Harry Mulisch)”