De solistenrecitals georganiseerd door de provincie Oost-Vlaanderen waren 25 jaar geleden reeds aan hun 28ste uitgave toe. Het succes van deze gratis concerten was zo groot dat het concert telkens driemaal plaatsvond: donderdagavond, vrijdagavond en zondagvoormiddag om 10.30 uur. Als eersten kwamen 25 jaar geleden Jan Van den Borre (traverso), Mark Lambrecht (barokcello) en Frank Agsteribbe (clavecimbel) aan de beurt met werk van vader en zoon Bach, Telemann en Haendel. De concerten vonden uiteraard telkens plaats in de Provincieraadzaal. ★ « Weer barok? » zullen sommigen zeggen en er misschien wel oneerbiedig aan toevoegen: « Kiss my jazz ». Die kunnen dan terecht in Vooruit, waar de gelijknamige rockgroep een concert speelde samen met het Koçani Orkestar, een Macedonische zigeuner brassband. ★ Kiss My Jazz (foto YouTube) speelde naar eigen zeggen « muziek van het sluitingsuur van een stripteasetent ». Dat kan dus wel degelijk jazz zijn, maar ook smartlappen of gitaarrock al naargelang de stripteaseuses droevig of blij gezind zijn. Maar wie 100% zuivere jazz wilde horen, ging naar de Gele Zaal voor het Alleman Trio. (HLN, 5/3/1998)
Categorie: cultuur in gent
25 jaar geleden: cultuur in Gent (299)
Nobody’s perfect, Charlie Brown. Bij de « machtsovername » van Jean-Pierre De Decker had ik toch verwacht dat hij opnieuw Chriske Thys naar de Arteveldestad zou halen, maar dat is niet gebeurd. Wie haar echter nog eens aan het werk wil zien, kon desondanks 25 jaar geleden in het NTG terecht, want samen met her KVS-gezelschap was ze hier te gast voor « Tartuffe » van Molière. De voornaamste rollen zijn echter weggelegd voor Bert André en zijn dochter Sandrine, Hubert Damen, Wim Danckaert en Bien De Moor. Ook allemaal Schoon Volk. * In de Arcazolder kregen we “Frederick”, een kortverhaal van Chantal Van Autreyve, te horen en « De trein van Jef », een eenakter van Kelly Picavet, te zien. ★ Met de Vrouwendag in aantocht kon het ook geen kwaad om eens langs te lopen in Elcker-Ik, in het nabijgelegen Gewad, waar Monika Triest praatte over Simone de Beauvoir. ★ En in de Rode Pomp ging het Russisch Festival op volle kracht door, deze keer met het Trio Rachmaninov. Onnodig dus te zeggen welke componist er op het programma stond. (HLN, 4/3/1998)
25 jaar geleden: cultuur in Gent (298)
In de Hotsy Totsy was 25 jaar geleden een uitstekend saxofonist te gast. Het was de Amerikaan John Ruocco. die echter reeds sinds jaar en dag in België verblijft en dan ook vaak met onze eigen beste jazz-musici optreedt. Die avond was dit gitarist Peter Hertmans. Contrabassist Sal La Rocca maakt dit elitetrio rond. * Aangezien het nog altijd rustig was wat de programmatie aangaat, besteedden we weer even aandacht aan twee pas uitgebrachte cd’s, die telkens ook een uitstekende blazer in de kijker plaatsten. Omdat het over klassieke muziek gaat, betreft het hier echter twee hoboïsten. Ze bieden vergelijkingsmateriaal aangezien de hoboconcerten van Carl Philipp Emanuel Bach worden gespeeld door Paul Dombrecht en zijn II Fondamento, die op zogenaamd “historische” instrumenten spelen, terwijl die van Antonio Vivaldi gebracht worden door Joris Van den Hauwe (foto Pinterest) op een moderne hobo. Hij wordt echter begeleid door het Collegium Instrumentale Brugense van Patrick Peire, die eveneens ervaring heeft met de historische uitvoeringspraktijk. Hoe het dilemma oplossen? Koop ze beide. (HLN, 3/3/1998)
25 jaar geleden: cultuur in Gent (297)
25 jaar geleden was het een weekend van afscheid nemen. Eerst verdwenen “De Dikzak”, “Rijksdag” en “Kipstuk” uit respectievelijk de Tinnen Pot, Arca en het Nieuwpoorttheater, terwijl daarna de Blauwe Maandag Cie voor het laatst « Ten Oorlog » trok. Tevens sloot ook galerie Kunstforum in Schelderode haar deuren voor het werk van Jos Kippes, Jan Latinne, François Saison en rocker Herman Brood (foto YouTube). ★ Echter geen rock, maar wel melancholische pianomuziek hoort bij al dat afscheid nemen, want dit instrument bleek ontzettend populair dat weekend. Het begon met Amelia Moor in de Rode Pomp (Sjostakovitsj en Prokofiev), daarna Christiaan Goetgeluck in de foyer van het NTG, gevolgd door Claude Coppens (bijgestaan door violist Paul Klinck) in de Academie voor Letterkunde en daarna opnieuw in de Rode Pomp: Wladimir Mogilewsky. ★ En dan was er maandagmiddag nog kamermuziek door conservatoriumstudenten in zaal Film-Plateau (Paddenhoek) met eveneens een belangrijke rol voor het klavier, dat ook wordt bespeeld door F.J.Goos ’s avonds in Trefpunt. (HLN, 28/2/1998)
25 jaar geleden: cultuur in Gent (296)
De Vieze Gasten zijn voor de meesten nog altijd synoniem voor de politieke grappen en grollen van Vuile Mong Rosseel. Daar kon 25 jaar geleden verandering in komen. Het was weliswaar niet de eerste keer dat andere mensen onder de vlag van de Vieze Gasten een stuk opvoeren dat nogal wat in stijl verschilt met wat Mong doet, maar tot dan toe waren deze producties vrij onopgemerkt voorbijgegaan. Het stuk van vanavond zal dat zeker niet doen. In het “Dossier Ronald Akkerman” speelt Steph Baeyens immers een overleden aids-patiënt die na zijn dood een bezoek brengt aan de verpleegster die hem in zijn terminale fase heeft verzorgd (gespeeld door Lisette Mertens). Dit stuk, dat tot en met woensdag loopt in de Backstage, wil duidelijk stelling nemen in de discussie over euthanasie die op dit moment in het politieke halfrond wordt gevoerd en zal dus niemand onberoerd laten. ★ Ook in Vooruit wordt vanavond en morgen een politiek stuk gebracht. Antigone speelt immers «Wolokolamsker Chaussee» van de DDR-auteur Heiner Müller (foto Hubert Link via Wikipedia): “een requiem voor de socialistische droom“. (HLN, 27/2/1998)
25 jaar geleden: cultuur in Gent (295)
Als men over de religieuze muziek van Claudio Monteverdi spreekt, denkt men meestal aan zijn Maria-Vespers toen hij « amper » 43 jaar was. Twee jaar voor zijn dood (Monteverdi werd 76, wat in de vroege 17de eeuw erg oud was) voegde echter dertig jaar kerkmuziek in Venetië samen in de « Selva Morale e Spirituale », die veel minder worden uitgevoerd. Monteverdi-fans zullen zich dus wel in de handen gewreven hebben als ze 25 jaar geleden de kans kregen een aantal van deze psalmen te beluisteren in de kapel van de Bijloke, uitgevoerd door Florian Heyerick en zijn Ex Tempore-koor en -orkest ★ Net als Monteverdi heeft ook de Spaanse schrijver Federico Garcia-Lorca zijn specifieke aanhang. Zo zullen de trouwe luisteraars van de reeks van Gentenaar Fons Mariën (foto Goodreads) in « Het einde van de wereld » op Radio 1 diezelfde avond wel hun schreden hebben gericht naar Vooruit, waar Wim De Wulf het gezelschap Opera Mobile doorheen « De Toren van Kaneel » (symbool voor de fantasie) gidste. Zoals de naam reeds laat vermoeden, komt er ook hier muziek aan te pas en wel van «huiscomponist» Hans Rotman. (HLN, 26/2/1998)
25 jaar geleden: cultuur in Gent (294)
« Surplas » in het cultuurleven. Buiten de improvisatorische voorstelling « Surplas » in de Tinnen Pot viel er immers niets te signaleren in de krokusvakantie van 25 jaar geleden. Daarom besteedden we even aandacht aan de dertiende aflevering van de Mededelingen van het Cyriel Buysse Genootschap (foto Wikipedia).
Lees verder “25 jaar geleden: cultuur in Gent (294)”25 jaar geleden: cultuur in Gent (293)
Er wordt wel eens beweerd dat, mocht Shakespeare nu geleefd hebben, hij nooit de kans zou hebben gehad om door te breken. Zijn eersteling « Titus Andronicus » is immers zo’n draak van een stuk dat hij door de kritiek zo erg in stukken zou zijn gehakt (zoals hijzelf met ongeveer al zijn personages doet) dat hij in drank of drugs zou zijn gevlucht en we nooit een « King Lear » of een « Hamlet » zou hebben geschreven. Maar hij zou natuuiiijk ook een cultauteur als Quentin Tarantino kunnen geworden zijn ! En dat heeft het toneelgezelschap Dood Paard juist gezien. Vanavond in Vooruit brengen zij dan ook « Titus Andronicus » overgoten met een Tarantino-sausje. ★ Een toneelbewerking van « Soap » van de Vlaamse cultauteur Paul Mennes (foto Schrijversgewijs) is vanavond te zien in de Tinnen Pot. ★ Over in stukken hakken en dode paarden gesproken, ook in “Genoveva… zoo kuisch, zoo pure” van Theater Taptoe wordt er een aardig stukje gevochten. Maar ook hier gebeurt het allemaal « à la bonne humeur » om het in de taal van de gastheer te zeggen. Vanavond in de opera de laatste premièrevoorstelling. (HLN, 24/2/1998)
25 jaar geleden: cultuur in Gent (292)
25 jaar geleden namen we afscheid van « Torch song trilogy », een stuk dat alweer in aanmerking zou kunnen komen voor extra-voorstellingen, zonder dat men daarvoor de broek moet laten zakken (zelfs op scène gebeurt dat deze keer niet, wat mijnheer Kielemoes wel plezier zal doen). Het is dus wel erg unfair om de bijval in het NTG toe te schrijven aan een niveauverlaging. Met de keuze van zijn stukken speelt Jean-Pierre De Decker wel in op wat de mensen aanspreekt maar wat is daar verkeerd aan ? ★ Dat doet ook Eddy Daese met zijn “Paparazzi”, die eveneens vanavond hun fototoestellen opbergen in het Van Crombrugghe Genootschap. Als dergelijke stukken tevens tot nadenken aanzetten, dan is dat zelfs lekker meegenomen! ★ Wie wel letterlijk zijn broek afsteekt, is Tom Lanoye (foto Arthur Los via Wikipedia) die vanavond een extra-voorstelling geeft van « Gespleten en bescheten » in Vooruit. ★ En morgen om 11.30 uur is Bert André te gast bij Freek Neirynck in de Foyer van het NTG. Misschien vertelt hij nog eens de anekdote toen hij voor “Midzomernachtsdroom” een stramien ging “passen” in een ijzerwinkel. (HLN, 21/2/1998)
25 jaar geleden: cultuur in Gent (291)
25 jaar geleden was ik uitgenodigd bij de familie Cocquyt de Boezinghe. Nee, ik maak jullie niet ongevraagd deelgenoot aan mijn privé-leven, maar als je vandaag of morgen naar het poppentheater « Geneviève de Brabant en version flamandophone » wil gaan kijken, dan zal je wel een uitnodiging van deze adellijke familie op zak moeten hebben ★ Goed, goed, laat die boze lezersbrief maar achterwege, het betreft hier een grapje van Theater Taptoe, dat op deze originele manier z’n dertigste verjaardag viert. En ik vind wel dat je het spel moet meespelen. « Ah jaaaa ! » ★ Dit laatste doet me eraan denken dat een van de contrabas spelende zonen van dr.Lecompte op de middag eveneens in de opera te gast is, samen met onder meer klarinettist Fang Song en celliste Muriel Bialek, voor een programma van Spaans-Franse kamermuziek ★ En je kan daar zo maar naartoe, zonder hinder te ondervinden van« Paparazzi » ! Die zitten immers vanavond en morgen voor de laatste keer in de Van Crombrugghezaal bij het Gents Amusements Theater ★ Terwijl in de Rode Pomp pianiste Miwako Matsuki (foto Flickr) te gast is. (HLN, 20/2/1998)









