55 jaar geleden: “Melody” van Alan Parker

55 jaar geleden: “Melody” van Alan Parker

“Melody” is eigenlijk de eerste film van Alan Parker, die tot dan toe actief was in de reclamewereld en op de BBC. Het is alleszins zijn eerste scenario, maar aangezien hij nog geen ervaring had, laat hij het eigenlijke regisseren over aan Waris Hussein, die voor de financiering had ingestaan. Hijzelf leidde wel de second unit-ploeg, zodat hij zich daarna toch uit de slag kon trekken met “Bugsy Malone”. Deze film ging vooral de geschiedenis in omdat hij helemaal met kinderen werd gedraaid. Dit is ook voor “Melody” grotendeels reeds het geval. De titelfiguur, gespeeld door Tracy Hyde, is immers de dochter van een aan drank verslaafde vader. Op school vormt ze een paartje met Daniel, gespeeld door de latere regisseur Mark Lester. Deze heeft eveneens weinig contact met zijn bazige, kille en egoïstische moeder. Beiden zijn ze dan nog bevriend met Ornshaw (Jack Wild), die ook al alleen op de wereld is, buiten zijn zieke grootvader waarvoor hij moet zorgen. De muziek voor deze melancholische film is heel toepasselijk van The Beegees, al duikt ook heel even “Teach your children” van Crosby, Stills & Nash op.

Ronny De Schepper

Marie-Rose Pauwels (1950-1971)

Marie-Rose Pauwels (1950-1971)

Het is vandaag ook 55 jaar geleden dat Marie-Rose Pauwels is overleden. Zij was de echtgenote van Eric Leman en ze overleed toen ze met haar echtgenoot op weg was naar de start van de Amstel Gold Race. In Het Nieuwsblad van 12 april 2018 deed de renner zijn verhaal. (Foto: COLLECTIE WIELERMUSEUM ROESELARE; COLLECTIE MAURICE TERRYN, ook terug te vinden op YouTube)

Lees verder “Marie-Rose Pauwels (1950-1971)”

Waarom geen tien dagen per week?

Waarom geen tien dagen per week?

Wat mij al mijn hele leven lang irriteert: waarom telt een week zeven dagen? Wat een onhandig getal! Waarom geen tien? En 52 weken in een jaar! Waarom geen vijftig? Om dan nog van de maanden te zwijgen: twaalf in een jaar i.p.v. tien. En hier is het nog erger, want een maand kan zowel 30 als 31 dagen tellen en eentje moet het zelfs met 28 (soms 29) stellen! Er werd veel gelachen met de poging van Napoleon om een en ander in te passen in een decimaal systeem, maar het zou allemaal toch veel eenvoudiger geworden zijn! Of niet soms, chatgpt?

Lees verder “Waarom geen tien dagen per week?”

Sexual Healing tussen Gent en Wevelgem (reprise)

Sexual Healing tussen Gent en Wevelgem (reprise)

Tijd om even het geweer van schouder te veranderen. Van Sint Willebrord naar Oostende is eigenlijk maar een kattensprongetje. Van Londen naar Oostende idem. In de winter van ’81 was hij van daar uit aan de Vlaamse kust aangespoeld. Als een stuk geloogd wrakhout. Berooid, verward en verslaafd aan sex en drugs. Een eenzame gebroken man. Marvin Gaye, ooit een gevierde rock- en soulman uit de Motown stal. Nu een gevallen ster. His only friend was named Cocaine. And no one else was to blame.

Lees verder “Sexual Healing tussen Gent en Wevelgem (reprise)”

Józef Beker (1937-2026) 

Józef Beker (1937-2026) 

Op 18 maart overleed de Poolse ex-renner Jozef Beker (rechts op de foto, als tweede in de Ronde van Oostenrijk 1965, naast de winnaar Hans Furian). Als staatsamateur kon Beker nooit prof worden maar hij zat wel vaak in de Poolse selecties. Zijn grootste overwinning kwam er in de Ronde van Polen, die hij won in 1965. Hij werd geboren in Mokrzeszów en reed later voor de lokale ploeg LZS. Na zijn wielercarrière werkte hij als draaier.

Paul Vlaeminck (1939-2016)

Paul Vlaeminck (1939-2016)

Tien jaar geleden vernam ik in mijn krant het heengaan van Paul Vlaeminck, in zijn hoogdagen directeur van de dienst Culturele Animatie en Feestelijkheden in Gent. Alleen… de heer Vlaeminck (die ikzelf niet persoonlijk heb gekend) was toen al meer dan veertien dagen overleden. Een mogelijke reden dat het zo lang heeft geduurd vooraleer hij de krant heeft gehaald, zou kunnen zijn dat hij is overleden op Guadeloupe, maar dat heb ik dan wel op het internet moeten vernemen, want dat staat ook niet in het artikeltje van JCD (Jan Claeys, vermoed ik).

Lees verder “Paul Vlaeminck (1939-2016)”

Antoine Demoitié (1990-2016)

Antoine Demoitié (1990-2016)

De 25-jarige Antoine Demoitié van Wanty-Groupe Gobert werd na een crash in Gent-Wevelgem aangereden door een motard en is tien jaar geleden in het Franse Rijsel aan zijn verwondingen bezweken. Ik neem aan dat hij de renner was die met de eveneens gevallen Jens Debusschere werd verward, toen Marc Sergeant naar diens toestand informeerde en tot zijn verbijstering te horen kreeg dat die “kritiek” was. Karl Van Nieuwkerke repliceerde daarop zeer terecht dat hij hoopte dat het met “die andere renner, wie het ook mag zijn” goed ging aflopen, maar het heeft dus niet mogen zijn. Toch vind ik het zeer merkwaardig dat er voor de rest tijdens de uitzending met geen woord werd gerept over een valpartij met zo’n zware gevolgen.

Lees verder “Antoine Demoitié (1990-2016)”

Veertig jaar geleden: “Het perspectief van de worm” van Staf Schoeters

Veertig jaar geleden: “Het perspectief van de worm” van Staf Schoeters

Een bijzonder spannende thriller, met politieke duiding en achtergrond, met wortels in een zeer hedendaagse problematiek, verscheen van Staf Schoeters (Merksem, 1949) bij Bruna (Aartselaar, 1986; 192 blz., 395 fr.) : « Het perspectief van de worm ». Snelle plotontwikkeling staat een psychologische benadering van het hoofdpersonage, een Vlaams free-lancejournalist, niet in de weg. Verrassende ontwikkelingen, herkenbare situaties en een actuele basis houden de aandacht vast. De roman speelt in het milieu van de vredesbeweging. Het sterke verhaal over CIA-infiltratie is minder fantastisch dan het zou kunnen lijken. En vanuit deze waarschijnlijkheidsfactor bouwt Staf Schoeters een andere, meer bizarre theorie op. Die willen we hier niet prijsgeven, want dan is de lol er grotendeels af. En die lol gunnen we u met een sterke, soms amusant-relativerende en goed geschreven thriller van eigen bodem.

Referentie
Johan de Belie, Vrede, oorlog en… inwijding, De Rode Vaan nr.13 van 27 maart 1986