S.O.S. aan alle autorijders

S.O.S. aan alle autorijders

Ik heb een hekel aan “beroepsbrievenschrijvers”. En dan heb ik het niet over de vader van Walter Van den Broeck die net zoals mijn tante Jeanne de Grote Wereldleiders aanschrijft om hun aandacht te vestigen op deze of gene onrechtvaardigheid. Nee, ik heb het over die sjarels die haast dagelijks naar alle Vlaamse kranten hun opinie over ’t een of ’t ander opsturen. Rudolf Laplae uit Menen bijvoorbeeld die geen dag laat voorbijgaan om de N-VA aan te vallen, Bart De Wever in het bijzonder en de Vlamingen in het algemeen. De enige uitzondering is in mijn ogen Staf De Wilde, die zich daaraan ook soms wel eens wil bezondigen, maar die dat dan toch met waardevolle elementen en vooral in een prachtige stijl doet. Hij heeft het briefschrijven tot een kunst verheven. Dat zou ik van mezelf zeker niet durven beweren, vandaar dat ik slechts met mondjesmaat met een lezersbrief voor de dag kom. In het begin van de jaren tachtig heb ik me in De Gentenaar toch in een discussie gemengd die liep onder de titel “S.O.S. aan alle autorijders”. Het grappige was dat op dezelfde dag ook nog een brief van Juul Verhelst over hetzelfde onderwerp verscheen. Daarom geef ik hier onze beide brieven weer, met een korte redactionele reactie.

Lees verder “S.O.S. aan alle autorijders”

Gedicht van Staf De Wilde

Gedicht van Staf De Wilde

In deze corona-tijden zit mijn digitale brievenbus voller dan gewoonlijk. Dat lijkt me een normale reactie. Soms worden ook vreemde kettingbrieven opgezet, zoals gedichten naar elkaar sturen. Daar was ik wel voor te vinden, maar het was toch een grote verrassing toen ik van Staf De Wilde een gedicht kreeg toegestuurd dat zowaar mezelf tot onderwerp had. Dat is de eerste maal dat mij die eer te beurt valt! Ik ben dan ook fier dat ik ook nog eens de toestemming kreeg om het op mijn blog af te drukken.

Lees verder “Gedicht van Staf De Wilde”

Veertig jaar geleden: stichting Masereelfonds Temse

Veertig jaar geleden: stichting Masereelfonds Temse

Het is vandaag al veertig jaar geleden dat wij in Temse een afdeling van het Masereelfonds hebben gesticht. Gedurende een goed jaar zou onze afdeling zoveel activiteiten organiseren dat wij in het jaaroverzicht van de gemeente als tweede belangrijkste vereniging uit de bus kwamen (achter de KAV, als ik het mij goed herinner; ’t kan ook de KWB zijn). Het hoogtepunt was meteen ook de laatste belangrijke activiteit, namelijk een academische zitting op het gemeentehuis van Temse, gewijd aan de nog niet zo lang daarvoor overleden Aalsterse schrijver Louis Paul Boon.

Lees verder “Veertig jaar geleden: stichting Masereelfonds Temse”

Nieuwe bundel van Staf de Wilde…

Nieuwe bundel van Staf de Wilde…

Staf de Wilde heeft een nieuwe dichtbundel uit, en wat voor één! Een dichtbundel is normaal gezien een nietig ding dat je met gemak in je binnenzak kan steken, maar “Liefdes kreten” is een kanjer van meer dan 300 bladzijden en kan dus gerust dienen om iemand ook letterlijk mee onder tafel te slaan. De ondertitel luidt “Gedichten over tederheid en erotiek” en ze staan in chronologische volgorde. Het begint dan ook met een meisje dat “in de klas zit te dromen” en eindigt met de belofte van Staf om niet meer te “jagen op het vrouwelijk wild”! We zijn dus blijkbaar wel écht oud geworden ondertussen…
Lees verder “Nieuwe bundel van Staf de Wilde…”

Patricia Lasoen wordt zeventig…

Patricia Lasoen wordt zeventig…

« ’t Is weer voorbij die mooie zomer… » Ja, ’t is waar, ’t is een levensgroot cliché. Maar geef toe, het wàs een mooie zomer dit jaar. Die enkele regenachtige augustusdagen mogen zeker geen invloed hebben op het totaalbeeld. En zo zouden we ook de appreciatie van deze rubriek kunnen onder woorden brengen, vinden we. Waren het niet elke week hoogvliegers, dan is de globale indruk toch positief. Met andere woorden : de kat komt weer en Jantje Draad ook, volgend jaar als de zon weer in het zeniet staat.

Lees verder “Patricia Lasoen wordt zeventig…”

Boon en erotiek

Boon en erotiek

Tien jaar geleden besliste het provinciebestuur van Antwerpen dat er géén tentoonstelling mocht plaatshebben van de “Fenomenale Feminatheek” van Louis Paul Boon. Gedeputeerde Ludo Helsen (CD&V) vond dat vele van de uitgeknipte prentjes geen artistieke waarde hadden en dat een aantal ervan wel heel jonge meisjes toonde. Uiteraard heeft hij gelijk: Boon verzamelde prentjes die hem op een of andere manier opwonden of op z’n minst toch z’n aandacht trokken. De artistieke kwaliteit van de foto’s was daarbij zeker van nul en generlei waarde. Maar of ze daarom niet ten toon mogen worden gesteld, dat is een heel andere vraag.

Lees verder “Boon en erotiek”

Abdel Mabrouki wordt 45…

Abdel Mabrouki wordt 45…

Niet alleen Geri Halliwell wordt 45, ook voor Abdel Mabrouki is het zo ver. Abdel Mabrouki? Wie mag dat wel zijn? vraagt u zich af en niet ten onrechte natuurlijk. Wel, in Frankrijk is er wel een klein kansje dat men hem kent, vooral dan in uiterst linkse middens. Maar aan dat verhaal gaat een heel eigenaardige historie vooraf en die vertrekt bij mij thuis, jawel…
Lees verder “Abdel Mabrouki wordt 45…”

Antoine Kamania (1939-2012)

Antoine Kamania (1939-2012)

Het is vandaag al vijf jaar geleden dat Antoine Kamania is overleden. Kamania was de eerste kleurling in de Wase voetbalcompetitie (bij La Gantoise was er twee jaar eerder reeds Léon Mokuna). Ik kan het niet bevestigen, maar misschien maakte hij wel deel uit van bovenstaande ploeg die het in 1959 opnam tegen de KWB van Hollebeek (Temse).
Lees verder “Antoine Kamania (1939-2012)”