Dertig jaar geleden: “The dumb waiter” van Harold Pinter in NTG

Dertig jaar geleden: “The dumb waiter” van Harold Pinter in NTG

Harold Pinter debuteerde met de eenakters “The Room” en “The dumb waiter” (De dienstlift) in 1957. Dit laatste stuk werd in een regie van Sam Bogaerts en een decor van Stefaan Depover & Valentine Kempynck op 26/9/1992 opgevoerd in het NTG door Jef Demedts (Ben) en Bob Van der Veken (Gust).

Lees verder “Dertig jaar geleden: “The dumb waiter” van Harold Pinter in NTG”

Dertig jaar geleden: “Mario ga eens opendoen er werd gebeld”

Dertig jaar geleden: “Mario ga eens opendoen er werd gebeld”

Morgen zal het alweer dertig jaar geleden zijn dat ik “Mario ga eens opendoen er werd gebeld” heb gezien, een stuk dat Kamagurka speciaal voor het N.T.G. had geschreven. Het werd Kamagurka zoals te verwachten en te voorzien was. Zelfs de muziek van Johan De Smet was min of meer te voorzien, maar daarom niet minder geslaagd. De mini-opera, ingestudeerd door Françoise Van Hecke, met de poolreiziger was m.i. dan ook het beste onderdeel. Maar ook de machinisten hadden hun werk, want dit toneelstuk was zo niet grensverleggend, dan toch publiekverleggend! Plotseling zagen we de dingen soms in een heel ander licht (van Jaak van de Velde).

Lees verder “Dertig jaar geleden: “Mario ga eens opendoen er werd gebeld””

Alois Alzheimer (1864-1915)

Alois Alzheimer (1864-1915)

Het is vandaag 105 jaar geleden dat de Duitse neuropatholoog en psychiater Alois Alzheimer is overleden. Ik mag hem hier zeker niet vergeten te vermelden (daar is de eerste grap al!) want zijn naam gaat hier nogal vaak over de tong. De laatste keer zelfs tegenover mijn huisarts. Maar die vond dat er niks aan de hand was: “Iedereen vergeet wel al eens iets.” Daarom hou ik deze bijdrage in de luchtige sfeer, ook al betreft het hier een ernstige ziekte natuurlijk. Maar zelfs al zou mijn dokter ongelijk hebben, dan nog kunnen we er maar beter om lachen, zoals Beaumarchais placht te zeggen: “Je ris de peur d’être obligé d’en pleurer”. En daarom herdenk ik de dood van de eerbiedwaardige dokter met een recensie van het stuk “Tante Euthanasie gaat achteruit” van Kamagurka, waarin de dokter ook een rol mag vertolken…

Lees verder “Alois Alzheimer (1864-1915)”

Vijftig jaar geleden: “As you like it” in de Germaanse

Vijftig jaar geleden: “As you like it” in de Germaanse


Wie de succesrijke film “Shakespeare in love” heeft gezien (foto), heeft daaruit wellicht het best onthouden dat het spel van de geslachten in Shakespeares tijd vreselijk ingewikkeld was. Op het toneel, wel te verstaan. Er was de verordening dat alleen mannen toneel mochten spelen, zodat automatisch alle vrouwenrollen door mannen (knapen als het meisjes betrof) dienden te worden gespeeld. Kwam daarbij dat een geliefkoosd procédé op de scène travestierollen waren. Dat wil dus zeggen mannen die vrouwen spelen of vrouwen die mannen spelen. Met dien verstande uiteraard dat die vrouwen die mannen moesten spelen eigenlijk wel degelijk mannen wàren, gezien die verordening. Bent u nog mee? In zowat alle komedies van Shakespeare komt dit procédé voor, maar nergens is het zo complex als in “As you like it”, dat we vijftig jaar geleden hebben behandeld in de lessen van prof.Schrickx (of was het bij zijn assistent Jo De Vos?)

Lees verder “Vijftig jaar geleden: “As you like it” in de Germaanse”

Twintig jaar geleden: cultuur in Gent

Twintig jaar geleden: cultuur in Gent

Elvis Peeters is het muziekpseudoniem van Jos Verlooy (1957), afkomstig uit Grimbergen (Verbrande Brug), en tevens het schrijverspseudoniem van het duo bestaande uit Verlooy en zijn vrouw Nicole van Bael (foto Michiel Hendryckx via Wikipedia).

Lees verder “Twintig jaar geleden: cultuur in Gent”

35 jaar geleden: jeugdtheater op keerpunt

35 jaar geleden: jeugdtheater op keerpunt

Een vijftal jaren terug namen enkele theaters het initiatief om zich te ontfermen over « de vergeten leeftijd », de tieners die te oud zijn voor kindertoneel en te jong (?) voor het « volwassen » theater. Nu, bij de aanvang van het jaar van de jeugd, blijven er niet veel meer van die goede voornemens over. Niet te verwonderen eigenlijk want deze groepen waren de gemakkelijke punchbal voor kritiek uit twee richtingen. In feite waren zij het immers die ervoor moesten opdraaien dat « het » toneel zo weinig de jonge mensen aanspreekt (zie hiervoor ook de « Infolder » van Info-Jeugd).

Lees verder “35 jaar geleden: jeugdtheater op keerpunt”

Leve Mattheus!

Leve Mattheus!

25 jaar geleden werd in Gent de Minardschouwburg van Romain Deconinck heropend. Dat gebeurde met een voorstelling van Pier Paolo Pasolini’s “Orgie” door het NTG in een regie van Sam Bogaerts. Een grotere klap in het gezicht van de liefhebbers van het volkstoneel van Romain Deconinck of van diegenen die hadden gedacht dat de Gentse amateurtheaters hier een onderkomen zouden kunnen vinden was niet mogelijk. Niet voor niets zegt de volksmond dan ook dat het beeld van Romain Deconinck er op de trappen bij zit met zijn rug naar de schouwburg, ‘om niet te moeten zien wat er momenteel op de scène opgevoerd wordt’. Het was immers een doelbewuste strategie van het stadsbestuur om deze schouwburg weliswaar prachtig te laten renoveren, maar dan nadien de deur enkel open te zetten voor de kapitaalkrachtige middenklasse die naar de Hogere Kunsten gingen kijken. Nochtans kunnen zij zich hun avondje uit gemakkelijk permitteren, maar toch gaan artistieke subsidies voornamelijk naar producties die zich tot die klasse richten: het bekende Mattheus-effect…

Lees verder “Leve Mattheus!”