Mandus De Vos (1935-1996)

Mandus De Vos (1935-1996)

Het is al 25 jaar geleden dat Mandus De Vos is overleden aan een hartaanval. Hij is uiteraard vooral bekend als Bonaventuur Verastenoven uit “De Collega’s” (op bovenstaande foto, tweede van rechts) en hij speelde als dusdanig uiteraard mee in de film “De Collega’s maken de brug“, maar heeft binnen het kader van het Mechels Miniatuur Theater nog wel meerdere glansrollen gespeeld, zoals in “Dokters” van Rolf Hochhuth, “De brave soldaat Schweik“, “Een vacht voor de winter” en “Er valt een traan op de tompoes” van Annie M.G.Schmidt.

Lees verder “Mandus De Vos (1935-1996)”

Veertig jaar geleden: Zwart, wit en bruin in het MMT

Veertig jaar geleden: Zwart, wit en bruin in het MMT

Via een ommetje langs Nora Tilley is De Rode Vaan dan tenslotte toch in de perslijst van het Mechels Miniatuur Theater geraakt. Dat er evenwel tussen woord en daad nog steeds wetten en praktische bezwaren in de weg staan, zoals Willem Elsschot placht te zeggen, hebben we bij onze eerste poging tot het bijwonen van een première ondervonden.

Lees verder “Veertig jaar geleden: Zwart, wit en bruin in het MMT”

35 jaar geleden: eerste aflevering van “Het pleintje”

35 jaar geleden: eerste aflevering van “Het pleintje”

In het kader van de coronacrisis zond de VRT vorig jaar ook de serie “Het pleintje” heruit. Persoonlijk zou ik gedacht hebben dat men dat potje beter gedekt zou houden, maar aangezien een romance tussen de onlangs overleden Johnny Voners en Nora Tilley (zie foto) een centraal gegeven is in de serie ben ik er toch opnieuw naar gaan kijken. Mijn strenge mening erover is echter uiteindelijk niet gewijzigd.

Lees verder “35 jaar geleden: eerste aflevering van “Het pleintje””

Veertig jaar geleden: collega’s onder elkaar

Veertig jaar geleden: collega’s onder elkaar

« De collega’s » gingen veertig jaar geleden (27-12-1980) op de terroristen-toer. De genaamde Van Hie werd er een moment van verdacht een gevaarlijke bommenlegger te zijn. Hij speelde het spelletje mee en meteen was de aanleiding gevonden voor een zwakke aflevering van dit feuilleton dat zeer onevenwichtig maar des niettegenstaande erg populair blijft. Lijdzaam ondergaan lijkt ons de enige remedie om het te overleven. Want van kankeren over « de slechte smaak » van « het grote publiek » krijgt men enkel stenen in de gal. En dat kan heel pijnlijk zijn en helemaal de moeite niet waard… (Lode De Pooter in De Rode Vaan)

Lees verder “Veertig jaar geleden: collega’s onder elkaar”

Russell Braun wordt 55…

Russell Braun wordt 55…

Russell Braun is een Canadese bariton die de Papageno-aria uit “Die Zauberflöte” zong in The Cardiff Singer of the World 1993. Hij speelde zelf de panfluit, maar het wilde niet zo best lukken. Hij liet zich er echter niet door uit zijn lood slaan. Verder: Waldesgesprach van Schumann en Avant de quitter ces lieux uit Faust, waaruit bleek dat hij nogal een hoge bariton is, maar daardoor is hij juist minder in de diepte.

Lees verder “Russell Braun wordt 55…”

Jaak Van Assche wordt tachtig…

Jaak Van Assche wordt tachtig…

De Mechelse acteur Jaak Van Assche viert vandaag zijn tachtigste verjaardag. Hartelijk gefeliciteerd, Jaak, en nog vele gezonde jaren! Ik heb Jaak Van Assche talloze keren aan het werk gezien in het toenmalige Mechels Miniatuur Theater en daarna ook nog in films en op televisie en daarover heb ik telkens plichtsgetrouw bericht, maar ik heb geen “overzichtsartikel”, waarin ik al die stukken groepeer of ernaar verwijs. Daarom pik ik er maar één uit, waarin hij ontegensprekelijk de centrale figuur was…
Lees verder “Jaak Van Assche wordt tachtig…”

Zonnig maar met plaatselijk buien

Zonnig maar met plaatselijk buien

« Hoe zet ik verveling op het toneel, zonder zelf vervelend te zijn ? » Dat was het probleem waarmee de Franse existentialist Georges Michel zichzelf geconfronteerd zag toen hij in zijn « Een plaatsje onder de zon » de lusteloosheid van de doorsnee mens, het onbenullige van het aardse bestaan wilde tot uiting brengen via de vakantie aan zee van een arbeidersgezinnetje.

Lees verder “Zonnig maar met plaatselijk buien”

René Verreth wordt tachtig…

René Verreth wordt tachtig…

De meeste mensen zullen wel weten dat de gebroeders Verreth eveneens op 29 februari verjaren. Aan Manu heb ik al een bijdrage gewijd t.g.v. zijn overlijden, maar het wordt stilaan ook wel eens tijd om aandacht te besteden aan René, die toch samen met zijn tweelingbroer lange tijd de drijvende kracht is geweest achter het Mechels Miniatuur Theater.

Lees verder “René Verreth wordt tachtig…”

35 jaar geleden: “Een boek, ook voor uw collega’s”

35 jaar geleden: “Een boek, ook voor uw collega’s”

 35 jaar geleden ben ik Jan Matterne gaan interviewen. Die was op dat moment vooral bekend als auteur van de televisieserie “De Collega’s”. Het was voor ons jaarlijks boekennummer ter gelegenheid van de Boekenbeurs en de (nogal flauwe) titel was dan ook gekozen in functie van onze voorpagina in kleur.

Lees verder “35 jaar geleden: “Een boek, ook voor uw collega’s””

Manu Verreth (1940-2009)

Manu Verreth (1940-2009)

Morgen zal het reeds tien jaar geleden zijn dat Manu Verreth is overleden. Bij het grote publiek is hij vooral bekend als Jomme Dockx en als presentator van de hilarische “Pak de Poen”-show, maar ik heb hem in de jaren tachtig leren kennen als directeur van het Mechels Miniatuur Theater, waar ik gedurende een hele tijd toch kind aan huis was. Akkoord, ik had er meer contact met zijn tweelingbroer René, met Nora Tilley, Tessie Moerenhout, Tuur De Weert, Jaak Van Assche of zelfs Jacques Vermeire, maar toch bewaar ik een goede herinnering aan de man.
Lees verder “Manu Verreth (1940-2009)”