Ray Sawyer (1937-2018)

Ray Sawyer (1937-2018)

Op oudejaarsavond is de Amerikaanse zanger Ray Sawyer (81) na een kortstondige ziekte overleden in Daytona Beach. Hij wordt gewoonlijk beschouwd als zijnde Dr.Hook, maar dat berust eigenlijk op een misverstand. Toen het groepje vrienden rond George Cummings een naam moesten hebben voor een aanplakbiljet, bedacht Cummings ‘Dr.Hook & The Medicine Show: Tonic for the Soul’, geïnspireerd op de rondreizende medicijnshows van het oude Westen. Velen dachten echter dat Ray Sawyer Dr.Hook was omdat zijn ooglapje (gevolg van een bijna-fataal auto-ongeluk in 1967) associaties opwekte met Kapitein Haak uit Peter Pan. In “Sylvia’s Mother” uit 1971 probeert de zanger vanuit een telefooncel contact te krijgen met zijn ex-vriendin Sylvia (*). De telefoon wordt echter opgenomen door haar moeder (Mrs. Avery), die ondanks smeekbedes weigert haar dochter te roepen. Intussen lopen de gesprekskosten op, de telefoniste meldt steeds weer dat er geld moet worden ingeworpen. Een aanleiding om het even te hebben over liedjes over berouw, schuldgevoelens en een gecompliceerde relatie met gerateerde schoonmoeders…
Lees verder “Ray Sawyer (1937-2018)”

Peter Noone wordt zeventig…

Peter Noone wordt zeventig…

Peter Noone, de zanger van Herman’s Hermits, viert vandaag zijn zeventigste verjaardag. Hij was een voorloper van een verschijnsel dat zich eigenlijk pas later volop zal manifesteren: de pretty-faces-groups. Daarmee bedoel ik dat de groepsleden in functie van hun uiterlijk werden gekozen en niet omwille van hun muzikale capaciteiten.
Lees verder “Peter Noone wordt zeventig…”

Vijftig jaar geleden: The Who als voorprogramma van Herman’s Hermits in de VS

Vijftig jaar geleden: The Who als voorprogramma van Herman’s Hermits in de VS

Vijftig jaar geleden begon de Britse groep Herman’s Hermits aan een tournee in de Verenigde Staten. Het zoveelste bewijs van de grote populariteit van de groep over de plas. Sommigen beweren: enkel The Beatles waren populairder (maar wat doen we dan met The Rolling Stones?). Nog een voorbeeld van hun populariteit: The Who, een groep die wij toch veel hoger inschatten, mocht als opwarmer dienen. Ik heb helaas geen recensies gevonden van deze tournee, want hier lijkt me zich toch een historische vergissing voor te doen, zoals enkele jaren later toen Jimi Hendrix als voorprogramma van The Monkees werd binnengehaald… Vooral als je weet dat – net als The Monkees – Herman’s Hermits niet eens op hun eigen platen spelen. Let op: deze platen waren wel van uitstekende kwaliteit! Niet te verwonderen als je weet dat het crème de la crème van de Britse studiomuzikanten daarop speelde. Vandaar ook dat je moet uitkijken als je een CD van de Hermits wil aanschaffen. Ikzelf heb er zo al twee binnengehaald waarop ze blijkbaar wél zelf spelen en die halen dan ook van geen kanten het niveau van de originele opnames. Dus wat moet dat gegeven hebben bij een live-optreden? We kunnen het alleen maar raden…

Paul Jones wordt 75…

Paul Jones wordt 75…

De laatste tijd ben ik met mijn muzikale vrienden in een discussie gewikkeld over welke nummers van Manfred Mann er nu door Paul Jones worden gezongen en welke door zijn opvolger Mike d’Abo. Zo is alvast uitgeklaard dat “Pretty Flamingo” wel degelijk door Paul Jones wordt gezongen, maar tegen de tijd dat het nummer in de hitparade stond, was Jones al vervangen door d’Abo. En zo zou het best kunnen dat er playback-optredens bestaan, waarbij men Jones hoort, maar d’Abo ziet. Of nog beter: misschien bestaan er uit die tijd wel live-uitvoeringen door Mike d’Abo, dan kunnen we meteen vergelijken met de oorspronkelijke single. Want dààr ging de discussie vooral om: namelijk hoezeer de stemmen van Paul Jones en Mike d’Abo op elkaar gelijken. En vandaag, op de dag dat Paul Jones 75 wordt, is dat misschien een moment om daar even bij stil te staan…
Lees verder “Paul Jones wordt 75…”