Kindertheater dat niet kinderachtig is

Kindertheater dat niet kinderachtig is

Mijn vermoeden werd bevestigd dat vier nieuwe stukken door één en hetzelfde gezelschap dat dan op de koop toe ook nog voor de organisatie en de accommodatie van zo’n vijf andere theaters moet instaan, te hoog gemikt was. Wim De Wulf (foto LinkedIn) is daarvan het slachtoffer geworden. De première van zijn solostuk « Min dertig in de schaduw » diende naar een latere datum te worden verschoven. En misschien is men ook bij « Coco is dada » van Daan Hugaert iets te vlug van stapel gelopen.

Lees verder “Kindertheater dat niet kinderachtig is”

Jo Van Damme wordt zestig…

Jo Van Damme wordt zestig…

Gentenaar Jo Van Damme viert vandaag zijn zestigste verjaardag. We kennen hem allemaal van De Rechtvaardige Rechters op Canvas, ook al is dat nu al enkele jaren geleden en zal Jo dus wel vooral zijn brood verdienen met schrijven. En dan bedoel ik niet zozeer de toneelstukken die hij o.a. voor stadsgenoten Bob De Moor en Daan Hugaert heeft geschreven, dan wel stukjes en columns voor diverse bladen. (Of misschien wel voor één blad, waaraan hij vast verbonden is, ik zou het niet weten, want het is al een hele tijd geleden dat ik hem nog eens tegen het lijf ben gelopen.) Maar wie weet er nog dat hij ooit begonnen is bij de “B.V.B.A. Elektron” op de BRT?
Lees verder “Jo Van Damme wordt zestig…”

Nicholas Lenz

Nicholas Lens, die zowaar een hitje heeft gehad met “Eva”, heeft klassieke studies contrabas achter de rug en zou zich vooral met opdrachten (zeg maar reclamefilmpjes) en met zijn lief (Myriam Thijs!) bezighouden, tot hij in 1994 vriend en vijand verrast met een heus requiem: “Flamma Flamma” (staat op de cassette van “Suor Angelica”). Daarna pakte hij in New York (dankzij de medewerking van tekstschrijver-diplomaat Herman Portocarero) uit de kameropera “Het Babylon van de bankiers”.