35 jaar geleden: wie de jeans past, trekke ze aan

35 jaar geleden: wie de jeans past, trekke ze aan

De Opera voor Vlaanderen wilde van Rossini’s « La Cenerentola» (« Assepoester ») iets speciaals maken. Er was nog eens een niet-traditionele regie (van Albert-André Lheureux) én men wou ermee doelgericht naar een kinderpubliek toe werken. Men faalde op de twee vlakken en het samengaan van deze twee factoren was daar zelfs wellicht niet eens vreemd aan.

Lees verder “35 jaar geleden: wie de jeans past, trekke ze aan”

Veertig jaar geleden: “Het land van de glimlach” in de Opera voor Vlaanderen

Veertig jaar geleden: “Het land van de glimlach” in de Opera voor Vlaanderen

Veertig jaar geleden ging “Het land van de glimlach” in première in de Opera voor Vlaanderen. Er bestaan helaas geen foto’s meer van op het internet (ook niet van de door mij zo geprezen Monika Schanzer), daarom moet u het maar stellen met een sfeerfoto uit een andere productie.

Lees verder “Veertig jaar geleden: “Het land van de glimlach” in de Opera voor Vlaanderen”

35 jaar geleden: twee operettes in de OVV

35 jaar geleden: twee operettes in de OVV

In 1982 zong Doe Maar:
Hé, er is geen bal op de TV,
alleen een film met Doris Day
en wat dacht je van net twee:
een Wiener operette!

Dat was op z’n minst merkwaardig, want in die tijd werden er al lang geen operettes meer vertoond op televisie. En films met Doris Day kon men enkel nog op zondagnamiddag zien. Het leek wel of deze tekst twintig jaar eerder was geschreven!

Lees verder “35 jaar geleden: twee operettes in de OVV”

35 jaar geleden: de Opera voor Vlaanderen opent met “Otello” (Antwerpen) en “Aida” (Gent)

35 jaar geleden: de Opera voor Vlaanderen opent met “Otello” (Antwerpen) en “Aida” (Gent)

Een rijk met bloemen versierde inkomhal, nieuwe tapijten op de trappen naar het eerste balkon, muren ontdaan van stofhoeken en spinnenwebben, nieuwe foto’s in de wandelgangen en zelfs bloemstukken op het balkon in de zaal : onmiskenbare signalen waarmee de nieuwe directie Eric de Meester/Silveer van den Broeck ons van haar goede intenties wil overtuigen. Zonder Brabançonne of Vlaamse Leeuw werd het nieuwe bewind van de O.V.V. op stormachtige openingsakkoorden van Verdi’s Otello de geschiedenis ingestuwd.

Lees verder “35 jaar geleden: de Opera voor Vlaanderen opent met “Otello” (Antwerpen) en “Aida” (Gent)”

95 jaar geleden: première van “Gräfin Mariza”

95 jaar geleden: première van “Gräfin Mariza”

“Gräfin Mariza” is an operetta in three acts composed by Hungarian composer Emmerich Kálmán, with a German libretto by Julius Brammer and Alfred Grünwald. It premiered in Vienna on 28 February 1924 at the Theater an der Wien. Toevallig zag ik 34 jaar geleden een voorstelling in de Gentse afdeling van de Opera voor Vlaanderen.

In de Gentse afdeling van de Opera voor Vlaanderen is « Gräfin Mariza » van Imre Kàlmàn in première gegaan. Allicht geen hoogvlieger qua originaliteit van programmatie, maar toch goed voor een uitverkocht huis op alle voorstellingen, nog altijd een niet te versmaden aspect, vinden wij. En keerde het publiek ook tevreden weer huiswaarts ? Het merendeel wel, al kan dirigent Silveer van den Broeck voor een bepaald segment van de Gentse abonnees nog steeds niets goed doen. Nu, erg « zigeunerachtig » klonk het orkest inderdaad niet en daar zullen de strooien hoedjes van de blazers wel niks kunnen aan verhelpen. Toch een genietbare avond, vooral dankzij Ingrid Kremling in de titelrol en Jozsef Jankovits als haar aanbidder/rentmeester. Koen Crucke vond als afgewezen minnaar net zoals in « Het land van de glimlach » Monika Schanzer terug en dat is bij ons nog steeds goed voor resp. een innemende glimlach en sprankelend luistergenot. Bij de kleinere rollen zagen we de omstreden Songfestival-zangeres Mireille Capelle als Manja.

Referentie
Ronny De Schepper, “Gräfin Mariza” met strooien hoedjes, De Rode Vaan nr.12 van 1985