Veertig jaar geleden: van de goede soort…

Veertig jaar geleden: van de goede soort…

Een jaar geleden schreven we reeds met veel lof over het tienerstuk « Pas maar op… of anders » dat Luk De Koninck, Jakob Beks en Brie Leloup onder de leiding van André Vermaerke (Speeltheater) hadden opgezet. Voor de nieuwste productie, « Soort zoekt soort », vinden we dezelfde namen terug, alleen is er als actrice nog Arlette Weygers bijgekomen. En dat was ook wel noodzakelijk, want deze keer wordt er geen « rechtlijnig » stuk opgezet, maar een in elkaar grijpen van verschillende taferelen die alle iets met vakantie en paarvorming (soort zoekt soort, weetjewel) te maken hebben. Vierentwintig personages passeren de revue en het is voor de acteurs dan ook « travakken » geblazen…

Lees verder “Veertig jaar geleden: van de goede soort…”

45 jaar geleden: release van “Meisjes” door Raymond Van het Groenewoud

45 jaar geleden: release van “Meisjes” door Raymond Van het Groenewoud

Het is vandaag 45 jaar geleden dat “Meisjes” van Raymond Van het Groenewoud werd uitgebracht. Voor mij de belangrijkste datum uit de Vlaamse rockgeschiedenis, maar niemand (zelfs Raymond of zijn manager Johan Kerkhofs niet) kende de exacte datum nog, tot Arthur Praet hem ging opzoeken in zijn IBC-archieven, ook al was hij het helemaal niet eens met mijn stelling.

Lees verder “45 jaar geleden: release van “Meisjes” door Raymond Van het Groenewoud”

Vijftig jaar geleden: Louisette als verjaardagsgeschenk

Vijftig jaar geleden: Louisette als verjaardagsgeschenk

Na één elpee (met Burt Blanca op gitaar, Jean-Marie Blanckaert op drums en de bassist van Paul Severs) vliegt Raymond van het Groenewoud reeds aan de deur bij Johan Verminnen, omdat hij teveel aandacht op zich trekt. Het is echter niet Johan zelf, maar de nieuwe bassist Frans Ieven die daarvoor zorgt.

Lees verder “Vijftig jaar geleden: Louisette als verjaardagsgeschenk”

Erik Westerlinck wordt zeventig…

Erik Westerlinck wordt zeventig…

Erik Westerlinck (rechts op de foto) is al mijn vriend sedert het vijfde studiejaar bij de Broeders in Temse en ondanks het feit dat de perikelen van het leven ons soms wel enige tijd van elkaar hebben vervreemd, is het contact en dus ook de vriendschap eigenlijk nooit verloren gegaan. In de 21ste eeuw werden de banden zelfs opnieuw nauwer aangehaald nadat, op vraag van Erik, de Blommenkinders nieuw leven werden ingeblazen, deze keer als quizploeg. Helaas is dit ondertussen ook alweer verleden tijd, maar Erik, die een uitstekende fietser is, gaat wel in Tenerife vaak fietsen met mijn zoon John en zo blijft de band toch bestaan.

Lees verder “Erik Westerlinck wordt zeventig…”

Arthur Huysveld (1938-2016)

Arthur Huysveld (1938-2016)

Misschien herinnert u zich nog het tragische nieuws vijf jaar geleden dat er bij een uitslaande brand in een flat van de seniorie Carpe Diem op het Van Hoorebekeplein in Eeklo één dode is gevallen, met name de man in wiens kamer de brand is ontstaan. Vermoedelijk zette een sigaret zijn bed in lichterlaaie. Voor muziekliefhebbers werd deze tragische gebeurtenis nog erger, toen geweten werd dat de man in kwestie niemand minder dan Arthur Huysveld was, de muzikant die de steel guitar introduceerde in Vlaanderen. 

Lees verder “Arthur Huysveld (1938-2016)”

De morele herbewapening van de Vlaamse pop

De morele herbewapening van de Vlaamse pop

Neen. Ethisch reveil is niet de vijfde elpee van Raymond van het Groenewoud. Wel is het de tweede elpee van R.V.H.G. en de Centimeters. Of misschien zelfs de eerste, want live-elpees laat men gewoonlijk buiten beschouwing in zo’n opsomming. Een haast natuurlijk gevolg van deze vaststelling is dat het muzikaal tot hiertoe ook de rijkste is. De inbreng van Jean Blaute was weliswaar ook al op «Nooit meer drinken» voelbaar en Mich Verbelen is — zoals het een bassist past — steeds de stuwende, maar bescheiden op de achtergrond blijvende kracht geweest, zodat overblijft dat het niemand minder dan drummer Stoy Stoffelen is die — als Centimeter — vooral zijn stempel op deze elpee drukt (*). Dat gebeurt meestal door een ritme dat zeer dicht in de nabijheid van de disco-hartslag komt (wat onderlijnd wordt door de opnametechniek), maar dat voortdurend doorbroken wordt door tempowisselingen zodat de disco-verveling ver te zoeken is.

Lees verder “De morele herbewapening van de Vlaamse pop”

Veertig jaar geleden: laatste optreden van het Mich Verbelen Kwartet

Veertig jaar geleden: laatste optreden van het Mich Verbelen Kwartet

Morgen zal het veertig jaar geleden zijn dat het Mich Verbelen Kwartet voor de laatste keer optrad. Dat gebeurde op Mallemunt, zoals men hieronder kan lezen in mijn artikel over de Centimeters op het Feest van de Rode Vaan 1979. Ik heb op het internet geen enkele foto gevonden van dat fameuze kwartet en dat is misschien maar normaal ook, want dat waren in feite de Centimeters, maar dan met Mich in de hoofdrol i.p.v. RvhG. Maar officiële foto’s zijn daar uiteraard nooit van gemaakt. En foto’s van optredens zijn er dus blijkbaar niet. Daarom heb ik hierboven maar een foto geplaatst van precies veertig jaar geleden van Mich samen met mijn oudste zoon Roddy, die morgen trouwens zijn 45ste verjaardag viert. Dat betekent dus dat hij op deze foto vijf jaar oud is. Er bestaat ook nog een foto van Mich met mijn beide zonen, maar die heb ik voor het artikel over Mich zelf gehouden (zie hier).

Lees verder “Veertig jaar geleden: laatste optreden van het Mich Verbelen Kwartet”