Placido Domingo wordt 85…

Placido Domingo wordt 85…

Placido Domingo werd volgens zijn manager geboren in Madrid op 21/1/1941, maar Montserrat Caballé beweerde altijd dat het 1934 was: “Anders was hij zes jaar jonger dan Pavarotti in plaats van een jaar ouder.” Makes sense to me, maar volgens Norman Lebrecht (“Requiem voor de muziek”, p.282) is deze aanpassing van de leeftijd van Domingo een zet vanuit het kamp van Pavarotti, waarbij men ervan uitging op die manier de illusie te verspreiden dat aan de loopbaan van Domingo dan ook eerder een einde zou komen dan aan die van Pavarotti. Dat is dus wel degelijk een illusie gebleken!

Lees verder “Placido Domingo wordt 85…”

Joan Sutherland (1926-2010)

Joan Sutherland (1926-2010)

Vandaag is het al vijftien jaar geleden dat de Amerikaanse soulzanger Solomon Burke en de Australische sopraan Joan Sutherland zijn overleden. An unlikely couple, maar beiden wisten ze me op hun eigen manier te ontroeren of momenten van vreugde te bezorgen. Zoals Raymond Van het Groenewoud reeds zong: “In de muziek bestaan er veel racisten”, laten we van deze dag dus gebruik maken om de liefhebbers van de twee genres dichter bij elkaar te brengen…

Lees verder “Joan Sutherland (1926-2010)”

25 jaar geleden: cultuur in Gent (384)

25 jaar geleden: cultuur in Gent (384)

In 1990 werden « de drie tenoren » een begrip ter gelegenheid van hun optreden tijdens het wereldkampioenschap voetbal in Italië. Luciano Pavarotti zong toen onder meer « Nessun dorma » uit de opera « Turandot », waarmee hij op dat moment aan de top prijkte van de Engelse hitparade, aangezien de BBC met dit nummer haar voetbalreportages inleidde. Nu is het laatste waarvan ik operadirecteur Marc Clemeur zou verdenken toch wel dat hij een voetbalfan zou zijn! En toch vraag ik me af of het nu puur toeval is dat hij de herneming van deze opera van Giacomo Puccini precies tijdens de finale van het wereldkampioenschap heeft gepland. De originele opvoering in de Vlaamse Opera had immers plaats in oktober 1992. In « traditionele » ensceneringen wordt er in deze opera geregeld met (gekroonde) hoofden gevoetbald (er rollen immers nogal wat prinselijke koppen), maar Robert Carsen heeft er in de Vlaamse Opera een « Freudiaanse » interpretatie aan gegeven. Wat met een frigide prinses, die iedere prins die haar niet kan doen klaarkomen het hoofd laat afhakken, natuurlijk geoorloofd is. (RDS in HLN, 9/7/1998)