Toen ik na vele jaren Jo Clauwaert, de fotograaf van De Rode Vaan, nog eens tegen het lijf liep op de Gentse Vrijdagsmarkt, kwam het gesprek al gauw op onze overleden collega Lode De Pooter terecht. “Ik mis hem nog elke dag,” sprak Jo toen. Dat ontroerde me ten zeerste. En nu kan ik hetzelfde zeggen van Johan de Belie, de trouwste medewerker aan mijn blog. Zeker na het lezen van “Tarabas”, de roman van Joseph Roth uit 1934.
Lees verder ““Tarabas” van Joseph Roth”Tag: Lode De Pooter
35 jaar geleden: bezoek aan de Aurora
Op dinsdag 13 december 1988 brachten we een bezoek aan de Aurora, waar Lode De Pooter door Wilfried Bertels werd geïnterviewd over wat de revolutie voor hem betekende, aangezien vanop dit schip het eerste schot voor de boeg werd gegeven.
Lees verder “35 jaar geleden: bezoek aan de Aurora”35 jaar geleden: bezoek aan de Sovjetunie
Het is al 35 jaar geleden dat een aantal leden van de Vlaamse televisiepers met hun Nederlandse confraters van de omroepzuilen een bezoek brachten aan de Sovjetunie.
Lees verder “35 jaar geleden: bezoek aan de Sovjetunie”Zeventig jaar geleden: eerste uitzending van “Panorama”
Die eerste avond werd meteen ook al “Panorama” uitgezonden, dat daarmee zonder enige concurrentie het langst lopende programma is op de Vlaamse televisie (bovenstaande pancarte is wel uit 1979, een oudere heb ik helaas niet kunnen vinden). Voor De Rode Vaan was “Panorama” het televisieprogramma dat het meeste aandacht kreeg. De recensies werden meestal geschreven door Lode De Pooter en zelfs tijdens zijn vakantie nam dan hoofdredacteur Piet Lampaert het van hem over, terwijl ik wel de andere programma’s mocht bespreken.
Lees verder “Zeventig jaar geleden: eerste uitzending van “Panorama””Juul Anthonissen (1931-2008)
Het is vandaag ook alweer vijftien jaar geleden dat Juul Anthonissen is overleden. In de jaren tachtig ben ik hem een aantal keren tegengekomen, vooral als ik in gezelschap was van Rode Vaan-collega Lode De Pooter, met wie hij bevriend was. Wellicht had dit nog te maken met het feit dat Juul ooit nog wielrenner is geweest.
Lees verder “Juul Anthonissen (1931-2008)”35 jaar geleden werd de vernieuwde Rode Vaan voorgesteld
35 jaar geleden werd de vernieuwde Rode Vaan voorgesteld. Dat gebeurde in de Brusselse Ancienne Belgique (op de achtergrond van bovenstaande foto kan men Jari Demeulemeester herkennen) en ging ironisch genoeg (of moet ik zeggen: cynisch genoeg?) gepaard met een huldiging van Lode De Pooter, toch wel één van de grote symbolen van “de oude Rode Vaan”. Ik had de twijfelachtige eer de huldigingsrede te mogen uitspreken (maar voor Lode deed ik dat wel met veel plezier), achter mij zie je nog net een stukje van mijn collega Jan Mestdagh (en van Maggy, de vrouw van Lode) en de foto werd genomen door Jo Clauwaert. En dat was al wat er nog restte van “de oude Rode Vaan” en binnen het half jaar zouden ook die laatste restanten opgeruimd worden. Met dien verstande dat wij, net zoals degenen die ons waren voorgegaan, wel uit vrije wil weg gingen, we werden niet ontslagen – al is “uit vrije wil” toch ook niet de juiste uitdrukking… Na het verschijnen van het proefnummer publiceerde de nieuwe redactie, geleid door Miel Dullaert en Filip Delmotte, enkele reacties, die natuurlijk niet lukraak waren gekozen…
Lees verder “35 jaar geleden werd de vernieuwde Rode Vaan voorgesteld”45 jaar geleden: wordt het Jacques Bel of Jacques Bril?
Lode De Pooter schreef zijn televisiekritieken voor De Rode Vaan dikwijls op wat wij de “buitenlandredactie” noemden, zijnde een café halverwege de redactie en de drukkerij. En dat was nog niet het ergste, hij gebruikte daarvoor soms gewoon bierviltjes. Dat moest uiteraard soms tot vergissingen leiden bij de zetters. Aangezien hij het meest vertrouwd was met het handschrift van Lode, werden diens teksten meestal gezet door een zekere Jozef. En op een bepaalde dag slaagde deze erin het woord “snapshots” om te toveren tot “snowboots”, je moet er maar opkomen! Later werd een “snowboot” in het idiolect van De Rode Vaan dan ook gewoon een synoniem voor een zetfout. Zelf had ik het meest last van “snowboots” bij De Voorpost (bij De Rode Vaan kon ik meestal mijn eigen teksten in drukproef nalezen). Een beroemde is b.v. “Klassiek ochtendorkest met het Corbetta-ensemble”. Voor zover u zich zou afvragen wat een ochtendorkest is (zoiets als een ochtenderectie?), er moest gewoon “ochtendconcert” staan. En er maakten drie leden deel uit van het Corbetta-ensemble: Guido Hulsens op blokfluit, Piet Stryckers op viola da gamba en Peter Pieters op bankgitaar. En wat is een bankgitaar? Gewoon, een barokgitaar. In mijn wekelijks televisierubriekje Hebjetgezien kon ik het op een bepaald moment dan ook niet laten om hiermee de draak te steken onder de titel: “Wordt het Jacques Bel of Jacques Bril?”
Lees verder “45 jaar geleden: wordt het Jacques Bel of Jacques Bril?”Veertig jaar geleden: het Baccara-Festival
Vandaag is het veertig jaar geleden dat het Baccara-Festival plaatshad. Lode De Pooter schreef erover in De Rode Vaan nr.42 van 1983. (Bovenstaande illustratie is afkomstig uit het weekblad Joepie van 1985, andere illustraties waren immers niet beschikbaar.)
Lees verder “Veertig jaar geleden: het Baccara-Festival”Veertig jaar geleden: ‘k Voel me goed
Na Marva heeft nu ook Johan Verminnen zijn eigen showreeks gekregen. « ‘k Voel me goed » heet zij, maar dit wil nog niet zeggen dat wij de eerste aflevering ervan (1-10) zonder maagklachten verteerd hebben.
Lees verder “Veertig jaar geleden: ‘k Voel me goed”Jean-Jacques Annaud wordt tachtig…
De Canadese filmregisseur Jean-Jacques Annaud (links op de foto) viert vandaag zijn tachtigste verjaardag. Hij is vooral bekend geworden met zijn verfilming van “De naam van de roos”…
Lees verder “Jean-Jacques Annaud wordt tachtig…”








