25 jaar geleden: weduwe Romain Deconinck maakt come-back

25 jaar geleden: weduwe Romain Deconinck maakt come-back

In “Mijn Marie is partie” speelt Yvonne Delcour (midden) een oude schuur die weer in brand vliegt en daarom niet van de bretellen van Pat Remue kan blijven. Verder van links naar rechts: Hugo Van Damme, Lily Castel, Albert Hillaert, Annemie Roose en regisseur Peter De Kemel. (Foto Johan Martens)

Lees verder “25 jaar geleden: weduwe Romain Deconinck maakt come-back”

Vijf jaar geleden: Golden Liftetime Award voor Jacques Raymond

Vijf jaar geleden: Golden Liftetime Award voor Jacques Raymond

De organisatie Golden Liftetime Awards, de waarderingsprijs voor artiesten van bij ons, reikte op 15 mei 2019 voor de 15de maal trofees uit voor de bekroning van een muzikale carrière. Die eer viel aan drie artiesten te beurt, met name Jacques Raymond, John Terra en (postuum) Johan Stollz (*).

Lees verder “Vijf jaar geleden: Golden Liftetime Award voor Jacques Raymond”

Caressa De Vogelaere wordt veertig…

Caressa De Vogelaere wordt veertig…

Cabaretactrice, ensemblezangeres Caressa De Vogelaere (foto Twitter) speelde in het begin van de eenentwintigste eeuw in allerlei cabaret-, revue- en café chantant-voorstellingen met o.a. Pat Remue, Lily Castel en Den Dreidekker. De enige opname die ze ooit maakte, was, in 1999, een liedje van Noël Fack “‘t Sjok zijn zwird” (1999-2000) op de melodie van “Like the wind” van Vanessa Chinitor, maar het bleef bij een demo die nooit geperst werd. In 2012 was ze te zien bij De Seene, het jongereninitiatief van de Dreidekkerproducties, muzikaal gecoacht door Noël Fack en Nico Lenny.

Freek Neirynck

45 jaar geleden: Neurosong

45 jaar geleden: Neurosong

In 1979 werd Micha Marah door de BRT intern uitgekozen om België te vertegenwoordigen op het Eurovisiesongfestival van dat jaar in Jeruzalem. Tijdens de Belgische preselectie op 3 maart 1979 zong ze drie liedjes: Mijn dagboekComment ça va en Hey nana. Het laatste werd gekozen als de uiteindelijke inzending. Marah verfoeide het liedje echter en dreigde zich terug te trekken. De situatie dreigde te escaleren toen ze Hey nana als plagiaat wilde laten aanmerken met de bedoeling het te diskwalificeren. Koorzangeres Nancy Dee werd benaderd als vervangster. Uiteindelijk reisde Micha Marah toch af naar Israël, waar zij op 31 maart 1979 het gewraakte liedje zong. Ze eindigde er als 18de en gedeelde laatste. Daarna wilde ze Hey nana nooit meer zingen. Haar versie verscheen ook niet op plaat. Op verzoek van Milo Decoster (Barclay) bracht componist Charles Dumolin de versie wel uit. Ikzelf was zo dom om me in mijn televisierubriek in De Voorpost met deze onverkwikkelijke affaire te bemoeien…

Lees verder “45 jaar geleden: Neurosong”

Lily Castel wordt 85…

Lily Castel wordt 85…

Alice Van Acker (Gent 10-04-1937) trok als tienjarige naar de balletstudio van Lily De Munter en werd er opgemerkt door Bert Joris, die haar  in de jaren vijftig van de twintigste eeuw als Lily D’Amour [zowel als ballerina, zangeres als actrice in sketchen] opnam in zijn revueprogramma’s met het Gezelschap Bert Joris. Kort na de ontbinding van de ambulante groep werd ze geëngageerd door de West-Vlaamse orkestleider Frank Greven die haar de meer internationaal (lees Engels) klinkende artiestennaam Lily Castel bezorgde.

Lees verder “Lily Castel wordt 85…”