James Fenimore Cooper (1789-1851)

James Fenimore Cooper (1789-1851)

Het zal morgen al 170 jaar geleden zijn dat James Fenimore Cooper, de eerste professionele auteur van de nog jonge Verenigde Staten, is overleden. Zijn romans hebben nu nog uitsluitend een historische betekenis. Desondanks zijn ze belangrijk omdat een combinatie van invloed van Walter Scott (het historische verhaal) en de 18de eeuwse verering voor de primitieve mens (dat de romantiek trouwens overnam en uitbouwde!) leidde tot de schepping van de indianenroman, de zogenaamde “Leatherstocking Tales”, een genre dat later erg geliefd werd, denken we alleen nog maar aan Karl May, wiens populariteit er de oorzaak van is dat het belang van Cooper wel eens onderschat wordt.

Lees verder “James Fenimore Cooper (1789-1851)”

Pulp Fiction: ontspanningsliteratuur als ontsnappingsliteratuur

Pulp Fiction: ontspanningsliteratuur als ontsnappingsliteratuur

Vandaag is het precies negentig jaar geleden dat het eerste “Vlaamsche Filmke” is verschenen. Tien jaar geleden heeft John Rijpens (die ook al een boek heeft gewijd aan de Ivanov-reeks) een boek geschreven met een geschiedenis van dit fenomeen van de Vlaamse pulpliteratuur. Hij wordt daarover geïnterviewd door Dirk Musschoot in Het Nieuwsblad. Ik neem een paar fragmenten uit het interview over, maar ik heb vroeger ook al wat onderzoek gedaan in deze sector. U vindt het hier allemaal verzameld.

Lees verder “Pulp Fiction: ontspanningsliteratuur als ontsnappingsliteratuur”

Twintig jaar geleden: “De enige goede indiaan is een dode indiaan”

Twintig jaar geleden: “De enige goede indiaan is een dode indiaan”

“Toen Columbus in 1492 voet aan wal zette in Amerika, woonden er 75 miljoen mensen, verspreid over het hele continent, en antropologen maken zich sterk dat er toen meer dan 2000 verschillende talen werden gesproken. Tegen het einde van de zeventiende eeuw, zo leren ons de jongste demografische studies, waren echter al meer dan vijftig miljoen Indianen het slachtoffer geworden van oorlogen, ziektes die ze nooit hadden gekend, slavernij en de genadeloze brutaliteit van de Europese kolonisten, die met hun vuurwapens op Amerika’s oorspronkelijke bewoners schoten als waren het konijnen. Ongetwijfeld de grootste holocaust uit de geschiedenis. In de twintigste eeuw werd die holocaust door Hollywood onbeschaamd voorgesteld als een heldhaftige en epische strijd van rechthartige, godvrezende blanken tegen barbaarse wilden. Stel je voor dat filmmakers de Jodenvervolging door de Nazi’s op die manier in beeld zouden hebben gebracht.”

Lees verder “Twintig jaar geleden: “De enige goede indiaan is een dode indiaan””