Jim Morrison (1943-1971)

Jim Morrison (1943-1971)

Het is vandaag al een halve eeuw geleden dat Jim Morrison, de zanger van The Doors (op de foto tweede van links), is overleden. Hij had zich immers achter het Who-adagium geschaard: “Hope I die before I get old”. Ikzelf heb The Doors zo’n 35 jaar geleden ontmoet, in de tijd dat Jim Morrison nog als een heilige werd beschouwd, maar sedert het boek “Riders on the storm” van drummer John Densmore weten we dat Morrison eigenlijk een gevaarlijke gek was…

Lees verder “Jim Morrison (1943-1971)”

Robby Krieger wordt 75…

Robby Krieger wordt 75…

Vandaag viert Robby Krieger, gitarist van The Doors zijn 75ste verjaardag. Eind 1978 heb ik hem (en de overige Doors, maar dus uiteraard niet frontman Jim Morrison die toen al zeven jaar overleden was) geïnterviewd in het Brusselse Hotel Amigo. Hij was de stilste van de drie en moeide zich enkel op het einde van het interview in het gesprek, met name toen het ging over het feit dat punkgroepen vaak naar The Doors verwezen als voorbeeldfunctie…

Lees verder “Robby Krieger wordt 75…”

De schatkamer van Johan de Belie (4)

De schatkamer van Johan de Belie (4)

‘Burn down the night’ verscheen eerst, als veel van de romans van Craig Strete, in Nederlandse vertaling. Onder de ‘werktitel’ ‘Twee spionnen in het Huis van de Liefde’, bij de uitgeverij ‘In de Knipscheer’ (1982) met het personeel waarvan de auteur een, ook persoonlijke, band ontwikkelde. Pas maanden later werd het boek met de nieuwe titel in de US gepubliceerd.

Lees verder “De schatkamer van Johan de Belie (4)”

Craig Strete

Craig Strete

Ik heb nog maar pas een science-fiction boek van de hand gewezen en wie is de volgende schrijver die me door mijn “willekeurige woordgenerator” in mijn schoenen wordt geschoven? Een SF-auteur natuurlijk! Gelukkig heeft Craig Strete ook nog andere zaken geschreven. “Burn down the night” gaat over zijn vriendschap (op vijftienjarige leeftijd) met de legendarische Jim Morrison. Hoe het boek ooit in mijn bibliotheek is terecht gekomen, kan ik me niet meer herinneren. Het is wel in een Nederlandse vertaling uit 1982 (het originele werk verscheen in 1979 onder de titel “Dreams that burn in the night”, dus juist toen ik The Doors zelf heb geïnterviewd) en dan nog wel door Graa Boomsma (samen met uitgever Jos Knipscheer zelf).

Lees verder “Craig Strete”

John Densmore wordt 75…

John Densmore wordt 75…

John Densmore, de drummer van The Doors (foto YouTube), viert vandaag zijn 75ste verjaardag. Hij maakte ook deel uit van de groep toen ik die eind 1978 heb geïnterviewd, maar ik ga dat interview nu niet nog eens hernemen, aangezien ik dat al heb gedaan bij zijn (toenmalige) maten Ray Manzarek en Robby Krieger. Ja zelfs bij zanger Jim Morrison, al was die toen al enkele jaren overleden. Ik ga me hier dus nog maar eens beperken tot Wikipedia.

John Densmore (Santa Monica, Californië1 december 1944) was van 1965 tot 1973 de drummer van de band The Doors die in 1973 stopte. Hij ontpopte zich als een drummer met een heel eigen stijl die voornamelijk beïnvloed werd door jazzmusici Elvin JonesJohn ColtraneMiles DavisArt BlakeyBill Evans en Gene Krupa. Ook The Rolling Stones waren van grote invloed op John Densmore (ik neem aan dat Wikipedia hiermee dus Charlie Watts bedoelt).

Voordat hij toetrad tot The Doors speelde hij kort in een band met de naam The Psychedelic Rangers. Daarin speelde ook Robby Krieger; de latere gitarist van The Doors. Nadat enkele mensen de band van Ray Manzarek hadden verlaten werd Densmore en Krieger gevraagd om toe te treden tot diens nieuwe band. The Doors had nu de bezetting die zo’n fameuze reputatie zou verwerven.

Net als Manzarek en Krieger ergerde Densmore zich al vrij snel aan het buitensporige drugsgebruik van zanger Jim Morrison en diens oncontroleerbare gedrag. Hij kondigde zelfs twee keer aan de groep te zullen verlaten. In de laatste jaren van het bestaan van The Doors waren er dan ook al plannen om verder te gaan zonder Morrison. Toen The Doors enkele jaren na de dood van Morrison ter ziele ging startte Densmore samen met Robby Krieger, Phillip Chen, Roy Davis en Jess Roden The Butts Band. Hoewel de groep twee platen maakte was het geen succes. Alle drie overgebleven Doors richtten zich nu op een solocarrière. Densmore organiseerde drumprojecten, schreef boeken (waaronder zijn reflecties over The Doors, Riders on the Storm, dat verscheen in 1991) en acteerde.

Eén van zijn bekendste projecten is het produceren van de film Road to Return (1998). Met deze film geven Leslie Neale en haar echtgenoot Densmore inzicht in het “Project Return”. Een project in New Orleans dat tot doel heeft om jeugdige delinquenten niet te laten recidiveren na vrijlating, maar hun structuur en een opleiding te geven waardoor ze een maatschappelijke carrière kunnen opbouwen. De laatste keer dat Densmore in het nieuws kwam was toen de twee andere oud-bandleden, Krieger en Ray Manzarek, in 2002 opnieuw met The Doors begonnen. Densmore was er fel op tegen dat zij de naam The Doors gebruikten en spande een rechtszaak tegen hen aan. Daarom traden Krieger en Manzarek met o.a. Ian Astbury eerst op onder de naam The Doors of the 21st Century, later Riders on the Storm en tot aan de dood van Manzarek als Manzarek-Krieger.

Ray Manzarek (1939-2013)

Ray Manzarek (1939-2013)

Het is ook al vijf jaar geleden dat Ray Manzarek, de toetsenist die in 1965 samen met Jim Morrison The Doors oprichtte, op 74-jarige leeftijd is overleden. Manzarek verloor de strijd tegen kanker. Eind 1978 heb ik hem (en de overige Doors, maar dus uiteraard niet frontman Jim Morrison die toen al zeven jaar overleden was) geïnterviewd in het Brusselse Hotel Amigo. Hij was toen zo stoned als maar kon zijn en toen hij hoorde dat ik van De Rode Vaan was, probeerde hij mij ervan te overtuigen dat hij ook een communist was.
Lees verder “Ray Manzarek (1939-2013)”