35 jaar geleden: “Sport is óók politiek”

35 jaar geleden: “Sport is óók politiek”

Dit interview werd in de jaren tachtig afgenomen voor De Rode Vaan, maar de inleiding is blijkbaar eens aangepast in de jaren negentig, wellicht met het oog op een publicatie in het tijdschrift van de CSC. In de tekst zelf is dat echter niet consequent doorgevoerd en daar kan men nog altijd duidelijk zien dat het gesprek midden de jaren tachtig plaatshad. De epiloog met technische gegevens over de SCS komt dan weer wél uit de jaren negentig, toen ik voor de CSC werkte.

Lees verder “35 jaar geleden: “Sport is óók politiek””

Frank Corvers wordt vijftig…

Frank Corvers wordt vijftig…

00 frank corversDe Limburgse ex-prof Frank Corvers (foto’s de Wielersite) viert vandaag zijn vijftigste verjaardag. Op jonge leeftijd werd hij Belgisch kampioen ploegkoers bij de amateurs aan de zijde van Gentenaar Patrick Van Hoolandt. Samen reden ze ook een wedstrijd in het Kuipke, dat moet de trofee Noël Foré geweest zijn op 11 november 1988 of 1989 (*). Toen heb ik bijgevoegde foto genomen.
Lees verder “Frank Corvers wordt vijftig…”

Frank Vandenbroucke (1974-2009)

Frank Vandenbroucke (1974-2009)

Vandaag is het exact tien jaar geleden dat Frank Vandenbroucke onder duistere omstandigheden overleed in Senegal, nauwelijks 34 jaar oud. VDB was daar op vakantie samen met een andere renner Fabio Polazzi, toen hij werd getroffen door een longembolie. Daarbij wordt één van de longslagaders afgesloten, waardoor het erdoor verzorgde longweefsel niet of slechts gedeeltelijk van bloed kan worden voorzien.

Lees verder “Frank Vandenbroucke (1974-2009)”

Twintig jaar geleden: Oscar Freire wordt wereldkampioen

Twintig jaar geleden: Oscar Freire wordt wereldkampioen

Vandaag is het al twintig jaar geleden dat de 21-jarige OSCAR FREIRE in Verona wereldkampioen wielrennen werd. De Spanjaard verraste de favorieten in de slotfase. Daarbij ook de gedoodverfde winnaar Frank Vandenbroucke, die zich echter had geblesseerd aan de beide handen bij een valpartij. Ondanks een breuk van de scafoïde eindigt hij toch nog zevende.
Lees verder “Twintig jaar geleden: Oscar Freire wordt wereldkampioen”

Twintig jaar geleden: Jan Ullrich wint de Vuelta

Twintig jaar geleden: Jan Ullrich wint de Vuelta

Vandaag is het twintig jaar geleden dat Jan Ullrich, twee jaar na de Tour, ook de Vuelta heeft gewonnen. De 25-jarige Duitser had meer dan 4 minuten voorsprong op Igor Gonzalez de Galdeano. Frank Vandenbroucke, die in de slotweek enkele keren fors uithaalde, eindigde twaalfde, won het puntenklassement en werd tweede in het bergklassement.

Jan Ullrich was een uitzonderlijk talent. Hans Vandeweghe citeert in zijn boek “Wie gelooft die renners nog?” zijn mentor Rudy Pevenage: “Ze hadden allemaal epo, ze deden allemaal aan bloeddoping, maar US Postal was wel erg fanatiek bezig en ze werden blijkbaar niet zo gecontroleerd als wij. Maar als Armstrong samen met Ferrari weken aan een stuk op de Teide zat, denk je echt dat ze dan al met epo bezig waren? Armstrong was superserieus in de training. Jan niet. Jammer, want hij had meer talent.” (p.60)
Hans geeft als voorbeeld de Tour 2003: “De Tour van 2003 had Armstrong nooit gewonnen als Jan Ullrich niet ziek was geworden aan het begin van de Tour. Dat was eigen schuld dikke bult, want Ullrich had zich een koortsaanval op de nek gehaald omdat hij met slecht bewaarde Actovegin (*) had gewerkt. Pas in de tweede week kwam Ullrich weer een beetje bij en reed hij in de tijdrit naar Cap Découverte Armstrong in de vernieling. In de laatste tijdrit naar Nantes verkende Armstrong het parcours wel en Ullrich niet. De Duitser kwam ten val op een rotonde en verloor de Tour met één luttele minuut.” (ibidem)
In zijn enthousiasme gaat Hans echter daarna zelf uit de bocht: “Een jaar later zou het dan gebeuren. Maar Armstrong beschikte in 2004 over een betere fysieke conditie. Ullrich trouwens ook. Hij was begonnen te `werken’ met dokter Eufemiano Fuentes in Madrid om bloeddoping te organiseren buiten de ploeg. Ullrich reed dat jaar bij Bianchi, een slecht georganiseerde ploeg die eerder dat jaar als Coast bijna failliet was gegaan.” (p.60-61)
Het was echter juist in 2003 dat Ullrich voor Bianchi reed en het gaat nog verder: “Armstrong had Manuel Beltrán overgekocht van T-Mobile en wist heel goed dat Ullrich bij Fuentes klant was, net als enkelen van zijn eigen ploegmaten.” (p.61) Uiteraard heeft Beltran nooit voor T-Mobile gereden, maar wel een tijdje voor het zopas genoemde Team Coast. Nog vóór Coast door Bianchi werd overgenomen, was Beltran reeds verkast naar US Postal.
Maar goed, wat Vandeweghe voor de rest schrijft, is wel interessant: “Halverwege die Tour, toen de karavaan in de Pyreneeën was aanbeland en een levering bloed uit Madrid op weg was naar een appartement dat dokter Fuentes maanden van tevoren al had gehuurd, liet Armstrong een niet nader genoemde renner van zijn US Postal-ploeg de bestelling afblazen. Het was te gevaarlijk, er was te veel politiecontrole. Een insider vertelt: ‘Zo zorgde hij ervoor dat een levering bloedzakjes voor zijn ploegmaten Rubiera en Beltrán en nog een derde renner nooit de Tour bereikte.’ Het bloed van Ullrich bereikte evenmin de Pyreneeën. Armstrong had drie van zijn pionnen ingeruild voor de koningin van de andere kant. Checkmate.” (p.61)

Lees verder “Twintig jaar geleden: Jan Ullrich wint de Vuelta”

Tien jaar geleden: dopingbezitters in de cel

Tien jaar geleden: dopingbezitters in de cel

In Frankrijk werd donderdag een nieuwe wet gestemd, waarbij dopingbezit bestraft wordt met vijf jaar gevangenisstraf (en 75.000 euro boete, maar daarover ga ik me niet druk maken). Komaan zeg, hebben ze in Frankrijk dan zoveel plaats in hun gevangenissen? Kunnen we een aantal gasten uit onze overvolle gevangenissen dan daar niet dumpen?

Lees verder “Tien jaar geleden: dopingbezitters in de cel”

Ronde van Vlaanderen

Ronde van Vlaanderen

De Ronde van Vlaanderen werd op 25 mei 1913 voor het eerst georganiseerd door de sportkrant Sportwereld (winnaar Paul Deman). Het was destijds gebruikelijk dat uitgevers van kranten en tijdschriften wielerwedstrijden organiseerden om hun uitgaven te promoten. Léon Van den Haute, stichter en sterke man achter de schermen bij Sportwereld was ook de stichter van de eerste Ronde van Vlaanderen. Later werd ten onrechte aangenomen dat journalist Karel Van Wijnendaele al van bij de start de inrichter van de Ronde was. Van Wijnendaele was de man van de marketing die vooral na de oorlog de Ronde haar legendarische uitstraling meegaf. De Ronde van Vlaanderen was aanvankelijk, tot kort na de oorlog, immers vooral een Belgische wedstrijd. In de beginjaren werd de Ronde nog vaak op dezelfde dag gereden als Milaan-San Remo. De betere Italiaanse en Franse renners kozen doorgaans voor die laatste koers, waardoor de Ronde voor de oorlog slechts één niet-Belgische winnaar kende, de Zwitser Heiri Suter. Na de Tweede Wereldoorlog begon de Ronde aan haar opmars als belangrijke internationale wedstrijd, onder meer omdat de organisatoren van een aantal koersen de Challenge Desgrange-Colombo in het leven riepen, een soort voorloper van de wereldranglijst, waarvan de Ronde deel uitmaakte. (Wikipedia)

Lees verder “Ronde van Vlaanderen”

Luik-Bastenaken-Luik

Luik-Bastenaken-Luik

Luik-Bastenaken-Luik (FransLiège-Bastogne-Liège) is een wielerklassieker die sinds 1892 wordt verreden. Op 29 mei won Léon Houa de eerste editie. De wedstrijd wordt vanaf 1908 voor beroepswielrenners georganiseerd. In hetzelfde gebied werd al eerder een wedstrijd voor amateurs gereden. Door de uitslagen daarvan op te nemen claimt de organisatie van LBL de oudste klassieker te zijn, vanaf 1892. De bijnaam van LBL is dan ook La Doyenne. Letterlijk betekent dit “de ouderdomsdeken”. Luik-Bastenaken-Luik vormt samen met Milaan-San Remo, de Ronde van VlaanderenParijs-Roubaix en de Ronde van Lombardije de vijf Monumenten van het wielrennen en is het traditionele sluitstuk van de voorjaarsklassiekers. (Wikipedia)

Lees verder “Luik-Bastenaken-Luik”