Vijf jaar geleden verscheen “Serotonine” van Michel Houellebecq (foto YouTube). Fons Mariën wijdde er de achtste aflevering van zijn “leestips” aan…
Lees verder “Vijf jaar geleden: “Serotonine” (Michel Houellebecq)”
“De barst in België… is er altijd al geweest”. Met deze ondertitel is het duidelijk wat dit boek inhoudt: een beknopte geschiedenis van België sinds 1830 tot de ellenlange regeringsvorming van 2010-2011. Met als rode draad de relaties tussen Vlamingen en Franstaligen, dus de communautaire kwesties, met de taalwetgevingen, de Frontbeweging, de collaboratie, Leuven Vlaams, het Egmontakkoord, de verschillende fases van de staatshervorming. Auteur is de ervaren Jos Bouveroux (foto YouTube), ex-hoofdredacteur van het VRT-radionieuws en vooral ook een Vlaams-nationalist. Want het is duidelijk dat dit boek geschreven is vanuit een Vlaams-nationale bril. Toch boeiend.
Lees verder “Tien jaar geleden: “De barst in België… is er altijd al geweest””
Na de inleiding tot de oosterse filosofieën, las ik Een kleine inleiding tot het boeddhisme, een inleiding tot één van die tradities, nl. het boeddhisme. Het dunne boekje is geschreven door Edel Maex, een psychiater, zenleraar en een van de grondleggers van mindfulness. Deze praktijk is mede gebaseerd op de principes van het boeddhisme. Edel Maex slaagt erin op begrijpelijke wijze de grondbeginselen van het boeddhisme uit te leggen.
Fons Mariën, 22/12/2018
In de periode vóór Fons Mariën op mijn blog zijn populaire “leestips” publiceerde, schreef hij er ook reeds een tweehonderdtal voor de website “Lezers tippen lezers”. Enige tijd geleden is deze website opgehouden met bestaan en het zou spijtig zijn om deze kleine pareltjes te laten verloren gaan. Daarom vissen wij er elke dag ééntje weer op…
Lees verder “Vijf jaar geleden: “Basisboek oosterse filosofie””
Op dinsdag 13 december 1988 brachten we een bezoek aan de Aurora, waar Lode De Pooter door Wilfried Bertels werd geïnterviewd over wat de revolutie voor hem betekende, aangezien vanop dit schip het eerste schot voor de boeg werd gegeven.
Lees verder “35 jaar geleden: bezoek aan de Aurora”
Het is al 35 jaar geleden dat een aantal leden van de Vlaamse televisiepers met hun Nederlandse confraters van de omroepzuilen een bezoek brachten aan de Sovjetunie.
Lees verder “35 jaar geleden: bezoek aan de Sovjetunie”
De befaamde Australische kunstcriticus Robert Hughes schreef in 2003 deze biografie van de schilder en etser Francisco de Goya y Lucientes (1746-1828). Goya kwam uit een bescheiden milieu van Zaragoza en bracht het tot hofschilder onder Carlos III, Carlos IV en Fernando VII. Goya had een lang leven, en maakte een bewogen tijd van Spanje mee : het ancien régime, de Napoleontische oorlogen (1808-1814) en vervolgens de restauratie. Dit boek leest dus tegelijk als een biografie van de kunstenaar én als een stuk geschiedenis van Spanje, dat hier niet zo bekend is. Ik heb al sinds lang een grote bewondering voor Goya en zijn werk. Deze biografie (die al lang in mijn boekenkast ongelezen stond) was voor mij dus echt boeiend. Hughes slaagt erin een goed tijdsportret te schetsen, samen met een nauwkeurig beeld van de kunstenaar en zijn werk.
Fons Mariën, 28/01/2019
Fons Mariën las Zwartkijkers van Herman Vuijsje. Het was zijn 48ste leestip.
Lees verder “Vijf jaar geleden: “Zwartkijkers” van Herman Vuijsje”
Anousha Nzumeis een Nederlandse kleurlinge van half-Russische (moeder) en half-Kameroense (vader) afkomst. Het discours in haar boek Hallo witte mensen bevestigt dat van Gloria Wekker (Witte onschuld), alleen is haar stijl veel directer, minder academisch en veel leesbaarder. Ze spreekt ‘witte’ mensen rechtstreeks aan en probeert hen bewust te maken van hun huidskleur, van de ‘witte’ privileges en van de vele gevoeligheden op dit terrein. Ze schrijft uiteraard ook over Zwarte Piet, maar evenzeer over het gevaar van culturele toeëigening, ‘witte’ mensen die mensen van kleur willen helpen in b.v. ontwikkelingswerk zijn eveneens fout bezig, het koloniale verleden van Nederland komt weer aan bod, etc. Aan het einde van haar (gelukkig vrij dunne) boek ben je als blanke man overladen met taboes en kan je haast je mond niet meer open doen als het gaat om raciale kwesties. Zowat alles in het leven wordt hier vanuit het perspectief van ras geïnterpreteerd.
Fons Mariën, 03/11/2018
‘De zondvloed’ is een kanjer van een boek (762 blz.) en een klassieker (uit 1988) van Jeroen Brouwers. Het boek is sterk autobiografisch en verhaalt met name verschillende periodes uit zijn leven: de gevangenschap in de Jappenkampen als kind (Brouwers is van 1940 en geboren in Indonesië) maar vooral de naoorlogse tijd (1947) in Balikpapan (Borneo), het vertrek per boot naar Nederland, de kostschooljaren in een katholieke instelling in Nederland, zijn huwelijk met Laura, zijn verblijf in een huis in een bos in Rijmenam na zijn feitelijke scheiding (begin jaren ’70).
Lees verder “35 jaar geleden: “De zondvloed” van Jeroen Brouwers”
dagelijks iets degelijks 