190 jaar geleden: herontdekking van Bach

190 jaar geleden: herontdekking van Bach

In 1829 verzorgde de twintigjarige Felix Mendelssohn de eerste uitvoering van de Matthäuspassion sinds Bachs dood. De belangstelling van dit concert in de Singakademie in Berlijn was overweldigend. Mendelssohn had de partituur overigens wel wat ingekort en hier en daar gemoderniseerd. Hoe dan ook: Mendelssohn was een groot pionier op het terrein van de Bach revival, wat dat betreft alle lof en alle reden om zijn initiatief van 1829 te memoreren.
Lees verder “190 jaar geleden: herontdekking van Bach”

160 jaar geleden: huwelijk prinses Victoria met Frederik van Pruisen

160 jaar geleden: huwelijk prinses Victoria met Frederik van Pruisen

Vandaag is het 160 jaar geleden dat prinses Victoria van Saksen-Coburg (jawel, familie van die van ons) in het huwelijk is getreden met prins Frederik van Pruisen. En sinds wanneer interesseer ik me voor koninklijke huwelijken? Omdat er een hit is uit voortgekomen!
Lees verder “160 jaar geleden: huwelijk prinses Victoria met Frederik van Pruisen”

25 jaar geleden: “Mittsommernachtstraum” in het conservatorium

25 jaar geleden: “Mittsommernachtstraum” in het conservatorium

25 jaar geleden kon ik kennismaken zowel met een nieuwe versie op CD door Nikolaus Harnoncourt van Felix Mendelssohns “Mittsommernachtstraum”, als met een spetterende toneelversie door studenten van het conservatorium van Brussel. Alhoewel het hier nog studenten betrof, werd de versie van Harnoncourt toch ruimschoots overtroffen, waaruit bleek dat dit op de eerste plaats “theatermuziek” is, waarbij men dus ook een beetje aandacht moet besteden aan de dramatische en de humoristische of samengevat de visuele aspecten van een uitvoering.
Lees verder “25 jaar geleden: “Mittsommernachtstraum” in het conservatorium”

Creatie van het vioolconcerto van Felix Mendelssohn Bartholdy

Vandaag is het 170 jaar geleden dat het vioolconcerto van de Duitse componist Felix Mendelssohn Bartholdy in première is gegaan. De uitvoerder was toen Ferdinand David, zelf heb ik het in een versie van Nigel Kennedy, samen met het English Chamber Orchestra onder de leiding van Jeffrey Tate. Het is een uitvoering waarover ik tevreden ben. Het klassieke wereldje kijkt soms een beetje meewarig tegen het extravagante gedrag van Nigel Kennedy aan en als het gaat over bepaalde repertoirekeuzes kan ik me daarin zelfs terugvinden, maar als hij zich tot het klassieke genre beperkt, zoals hier, dan moet men kunnen toegeven dat Kennedy soms zeer gevoelig uit de hoek kan komen… (Als luistervoorbeeld hoort u hier de finale.)