Ik verneem zopas via Radio 2 dat Eva Gerritsen, beter bekend als Eva Bal, is overleden. Bovenstaande foto werd genomen op het eind van de jaren zeventig toen ik haar voor het eerst ben gaan interviewen. Dat was, als ik me goed herinner, naar aanleiding van de musical “Spring” door de kinderen van haar Speeltheater, waarbij verscheidene latere B.V.’s, zoals Eva’s eigen kinderen uiteraard, maar ook Nic Balthazar bijvoorbeeld.
Lees verder “Eva Bal (1938-2021)”
Vandaag is het 35 jaar geleden dat ik in het NTG de voorstelling “Koningen” zag door het Speeltheater. Met in de hoofdrollen o.a. de De Waele brothers (nu vooral bekend als Soulwax).
Lees verder “35 jaar geleden: “Koningen” door het Speeltheater”
Veertig jaar geleden vonden in Gent twee premières plaats van nieuwe theaterproducties die zich tot het jeugdige volkje richten : Stekelbees stelde na een reeks try-outs de definitieve versie van “De kleine vandalen” voor en Taptoe pakte voor het eerst uit met « Thomas zit te dromen in de klas ».
Lees verder “Veertig jaar geleden: een weekendje kindertheater”
Jong en minder jong kon twintig jaar geleden terecht in het Europees Figurentheatercentrum (foto: Beeldbank van Stad Gent) voor “De maan schildert sterren boven Bursa”.
Lees verder “Twintig jaar geleden: cultuur in Gent”
“Voorlopig gaat Vincent Bal nog door het leven als de zoon van theaterdiva Eva Bal, maar binnenkort zal Eva ongetwijfeld de moeder van Vincent worden genoemd, want deze jongen gaat het maken,” zo schreef ik in 1996, toen zijn kortfilm “The Bloody Olive” het Filmgebeuren mocht openen. Maar helaas moet ik 25 jaar later vaststellen dat mijn profetie nog altijd niet uitgekomen is…
Lees verder “Vincent Bal viert zijn vijftigste verjaardag”
Twintig jaar geleden werd Eva Bal uitgenodigd naar Singapore (foto Gregory Ball)
Lees verder “Twintig jaar geleden: Eva Bal naar Singapore”
Dertig jaar geleden regisseerde Eva Bal voor “haar” Speeltheater Bertolt Brechts `Krijtkring’. Niet alleen vertrok ze van een bestaand stuk (wat zeer uitzonderlijk is voor haar), ze richtte zich daarbij ook reeds tot kinderen vanaf negen jaar. Een waagstuk misschien, maar het werd uiteindelijk een boeiende, ja zelfs een ontroerende voorstelling.
dagelijks iets degelijks 