Het is vandaag 55 jaar geleden dat de onbekende Fransman Pierre Matignon de prestigieuze rit met aankomst op de Puy de Dôme won en op die manier de latere eindwinnaar Eddy Merckx achter zich liet.
Lees verder “Pierre Matignon (1943-1987)”
Vandaag is het 55 jaar geleden dat Lucien Van Impe derde werd in de Tourrit naar Chamonix na Pingeon en Merckx. Het is de eerste maal dat hij zich laat zien in de Tour en dat is ook niet te verwonderen want voor de start had hij amper 160km bij de profs gereden…
Lees verder “55 jaar geleden: Lucien Van Impe laat voor het eerst van zich horen in de Tour”
Zeg nu eerlijk: wie geloofde er nog in Mark Cavendish (foto Axel VH)? Al twee jaar reed hij geen platte prijs meer en ook in drie van de eerste vier ritten in deze Tour kwam hij net voor sluitingstijd binnen. En die overige rit mocht dan nog op een massasprint eindigen, Cavendish was nergens te bespeuren. Dus ik herhaal: wie geloofde er nog in Mark Cavendish? Wel, Alexander Vinokourov! Niet alleen gaf hij Cavendish nog een contract bij Astana, hij stelde zelfs de Tourploeg helemaal in functie van de Manx Express. En dat werd gisteren in Saint-Vulbas beloond met een 35ste ritzege, eentje meer dan Eddy Merckx!
Lees verder “Mark Cavendish doet het!”
Ik geef het toe: ’t zijn lastige dagen voor de bejaarde Van Looy-supporters die nog in leven zijn. Tijdens de Tour gaat de belangstelling traditiegetrouw uit naar Eddy Merckx (en ook een beetje naar Lucien Van Impe). En toch… Toch valt er vandaag ook voor hen iets te vieren: 55 jaar geleden won hun idool zijn laatste Tour-rit.
Lees verder “55 jaar geleden: Rik Van Looy wint zijn laatste Tourrit”
Als de Ronde van Frankrijk van start gaat, betekent dit dat er weer volk zal zitten in het café op het hoekje. Even de crisis vergeten, denken de kijkers, maar vooral de cafébazin. En toch.
Lees verder “Veertig jaar geleden: Tour de France”
Vandaag is het al 55 jaar geleden dat Eddy Merckx werd uitgesloten uit de Giro d’Italia, die hij op het punt stond te winnen. Dat gebeurde in Savona nadat onze nationale wielergod was betrapt op doping. Geflikt! zo riep Eddy uit en met hem heel België (*). Enfin toch bijna heel België, want hier en daar was er natuurlijk wel een Van Looy-supporter die zei: ik heb het altijd geweten! Voor hen werd Eddy Merckx vanaf die dag Eddy den Bleiter (zie foto). Maar als zelfs sterreporter Jan Wauters uit zijn rol valt, dan is dit toch opmerkelijk. Erger was echter dat er zelfs in het parlement vragen over werden gesteld, zodat Merckx – puur op zijn woord van eer – in ere werd hersteld en enkele weken later al mocht deelnemen aan de Ronde van Frankrijk die hij dan ook voor het eerst zou winnen.
Lees verder “55 jaar geleden: het “mysterie” van Savona”
Op 7 augustus 1908 werd in de Gazzetta dello Sport de eerste Ronde van Italië aangekondigd. In navolging van een autorace door heel Italië, die werd georganiseerd door concurrent Corriere della Sera (maar ook geïnspireerd door twee uitgaven van de Ronde van Sicilië die eraan voorafging), presenteerde de krant in zeven grote kolommen de Italiaanse tegenhanger van de Tour de France. De eerste etappe van de Giro startte op 13 mei 1909 in Milaan en eindigde daar ook op 30 mei. In die eerste editie werd 2448 kilometer overbrugd, die verdeeld waren over acht etappes. De Italiaan Luigi Ganna werd met 25 punten de winnaar van het evenement, want de einduitslag werd bepaald door de plaatsen in de rituitslagen samen te tellen. Sindsdien wordt de Giro door de op roze papier gedrukte krant georganiseerd. Om die reden draagt de leider in het algemeen klassement een roze koerstrui. (Wikipedia)
Lees verder “115 jaar geleden: Luigi Ganna wint de eerste Ronde van Italië”
Vandaag is het al dertig jaar geleden dat het levenloze lichaam van de Spaanse wielrenner Luis Ocana (foto YouTube) werd gevonden. Zelfmoord zo zei men, maar ik herinner me toch duidelijk dat toen het nieuws bekend raakte, daar een aantal twijfels bij waren gerezen. Zo zou hij de revolver in de verkeerde hand hebben gehouden. Ik weet niet meer of hij links- of rechtshandig was, maar als we nu aannemen dat hij zoals de meeste mensen rechtshandig was, dan had hij de revolver in zijn linkerhand. Helaas kan ik deze discussie nergens meer terugvinden op het internet. De twijfel omtrent de zelfmoord van Luis Ocana komt van zijn directe familie. Zij voerden zijn vrouw op als verdachte (*). Ze twijfelden omdat Luis volgens hen op het punt stond om van zijn vrouw Josiane te scheiden. Hij had een nieuwe vriendin en zou bij een dokter hebben laten onderzoeken of hij ondanks een leveraandoening nog in staat zou zijn om nog een kind te verwekken. Volgens hun verklaring had hij alleszins geen reden om een eind aan zijn leven te maken.
Lees verder “Luis Ocana (1945-1994)”
Vandaag is het al veertig jaar geleden dat de Portugese wielrenner Joaquim Agostinho is overleden. Op 30 april was Agostinho, zonder fietshelm, zwaar ten val gekomen in de Ronde van de Algarve nadat een hond in het peloton was gelopen (foto YouTube). Kon hij er deze keer dus niets aan doen, dan stond Agostinho toch bekend als brokkenpiloot (hij was het b.v. die Luis Ocana definitief uitschakelde na diens fameuze val in het onweer op de col de Menté, door nog eens tegen hem aan te rijden) en in de Vuelta was hij al eerder eens zo zwaar ten val gekomen dat hij met mond-op-mond beademing diende te worden gereanimeerd, aldus wielerfotograaf Paul Teughels.
Lees verder “Joaquim Agostinho (1943-1984)”
Voormalig wielrenner en baanwielrenner Patrick Sercu (foto Erik Westerlinck) is vijf jaar geleden op 74-jarige leeftijd overleden, zo maakte zijn zoon Christophe Sercu bekend. “Hij zou in juni 75 jaar worden. Zijn gezondheid was al enkele jaren onstabiel en was de laatste weken fel achteruitgegaan. De uitvaart zal plaatsvinden in zeer beperkte kring”, zo vertelde hij aan De Standaard.
Lees verder “Patrick Sercu (1944-2019)”
dagelijks iets degelijks 