Sharon Tate (1943-1969)

Sharon Tate (1943-1969)

Vandaag is het precies vijftig jaar geleden dat de Amerikaanse actrice Sharon Tate op beestachtige wijze werd afgeslacht door de volgelingen van Charles Manson.

In zijn roman “Het schervengericht” (*) uit 2007 verbindt de Nederlandse auteur A.F.Th. Van der Heijden de twee meest dramatische momenten uit het leven van Polanski: de moord op zijn hoogzwangere vrouw Sharon Tate door de bende van Charles Manson en zijn veroordeling wegens zedenfeiten met een meisje van dertien acht jaar later. ’t Is te zeggen: op de flap staat wel degelijk dat het om Polanski gaat en het is sowieso overduidelijk als men het boek leest, maar voor alle zekerheid heeft de auteur toch maar nergens de naam van de cineast gebruikt (**). Hij gebruikt de naam Remo Woodehouse die ook de naam is waarmee de cineast incognito in de streng beveiligde afdeling van de Californische staatsgevangenis Choreo zit. Het is alvast een beter procédé dan Kay Foldaway of Catherine Du Nuevo (p.556). Voor het meisje heeft Van der Heijden wél zelf een naam bedacht, Wendy Zillgitt. Een vergezochte naam zal hijzelf hebben gedacht maar als men op het internet gaat zoeken, blijkt inderdaad iemand met die naam te bestaan (geboren in 1958).

Lees verder “Sharon Tate (1943-1969)”

Twee maal schuldig bevonden, maar…

Twee maal schuldig bevonden, maar…

Morgen zal het precies 45 jaar geleden zijn dat in de Verenigde Staten van Amerika twee moordenaars schuldig werden bevonden (in processen los van elkaar). De ene was Charles Manson (links op de foto). De andere William Calley (rechts). Ze worden beiden tot levenslang veroordeeld. Manson zit (zeer terecht) nog steeds in de gevangenis. Calley daarentegen is al op vrije voeten sedert 9 november 1974 (dus amper drie jaar na zijn proces).
Lees verder “Twee maal schuldig bevonden, maar…”