La Esterella (1919-2011)

La Esterella (1919-2011)

Het is al tien jaar geleden dat Esther Lambrechts, beter bekend als de Antwerpse zangeres La Esterella, is overleden. Maar wat u ongetwijfeld meer zal interesseren, is het antwoord op de vraag waarom ik daar een fotootje van mijn eenjarige zelf op de arm van mijn grootvader Gustaaf aan toe voeg. Wel, dat zal ik u uitleggen…

Lees verder “La Esterella (1919-2011)”

Tien jaar geleden: mijn ouders op weg naar een record?

Tien jaar geleden: mijn ouders op weg naar een record?

Het veertiendaagse rubriekje van burgemeester Luc De Ryck van Temse “rechtstreekse lijn met de burgemeester” in het lokale blad “De Nieuwe Omroeper” was tien jaar geleden gewijd aan huwelijksjubelarissen en wat bleek? Mijn ouders stonden goed geplaatst om een record te vestigen of alvast toch in een soort van “top tien” te eindigen. Ik kreeg dit nieuws binnen, net op de dag dat mijn moeder de kliniek mocht verlaten na een hersenbloeding die gelukkig niet al te veel schade heeft aangericht, dus laten we ons aan dit positieve nieuws optrekken… (*)

Lees verder “Tien jaar geleden: mijn ouders op weg naar een record?”

65 jaar geleden: verhuis naar de “tuinwijk”

65 jaar geleden: verhuis naar de “tuinwijk”

Morgen zal het al 65 jaar geleden zijn dat mijn vriend Walter Ceuppens werd geboren (hij is dus welgeteld één dag jonger dan Fons Mariën). Zelf was ik toen al drieëneenhalf jaar oud. En mijn ouders besloten hun kleine huisje in de Eeckhoutdriesstraat in Temse te verlaten om zich te gaan vestigen in de nieuwe wijk die werd gebouwd tijdens de oorlog in Korea en daarom in de volksmond ook “Korea” werd genoemd, met de klemtoon op de eerste lettergreep.

Lees verder “65 jaar geleden: verhuis naar de “tuinwijk””

25 jaar geleden: mijn ouders naar een serviceflat

25 jaar geleden: mijn ouders naar een serviceflat

Morgen zal het 25 jaar geleden zijn dat mijn ouders de Prinsenlaan in Temse verlieten om in te trekken in de serviceflats die op de plaats van het Elisabeth-ziekenhuis waren opgetrokken en dus ook zo heetten. Ze behoorden tot de eerste bewoners behoorden (bijgevoegde foto heeft zelfs nog in een wervende folder gestaan), want de officiële opening vond slechts later plaats.

Pas op zaterdag 25 maart 1995 vond de officiële opening plaats van Residentie Elisabeth met 70 serviceflats voor bejaarden in de Kouterstraat, een realisatie van het OCMW van Temse. In de cafetaria van het flatgebouw werd het woord gevoerd door OCMW-secretaris Herman Fonck, voorzitter Eddie Van der Vieren, burgemeester Luc De Ryck en Vlaams Minister voor Welzijn en Gezin Wivina De Meester, die de serviceflats officieel opende met de onthulling van de gedenkplaat in de inkomhal. Daarna werd een rondleiding gegeven in een tweetal reeds bewoonde serviceflats (o.a. die van mijn ouders).

Op dat moment waren reeds 35 van 70 appartementen bewoond. De wachtlijst die het OCMW voor de residentie vanaf juni 1991 had opgesteld, bevatte kandidaten voor 125 serviceflats. Iedere flat biedt de bewoner(s) een gevoel van veiligheid dank zij het personenalarmsysteem (met 4 alarmknoppen per flat) en de microfooninstallatie, die in verbinding staan met ziekenhuis De Pelikaan, waar het noodoproepsysteem 24 op 24 uur in de gaten wordt gehouden. De cafetaria zou in de toekomst zowel voor bewoners van de flats als voor bezoekers aan het ziekenhuis toegankelijk zijn.
Vóór de hoofdingang van Residentie Elisabeth prijkt het bronzen kunstwerk Ochtendgloren van beeldhouwer Armand Loveniers (afkomstig uit Steendorp), dat het OCWM speciaal voor de opening ervan liet vervaardigen. Voor nadere inlichtingen omtrent de serviceflats kon men terecht in de kantoren van het OCMW, Kouterstraat 1, Temse, tel. 03/710.25.04 (secretariaat).

De geschiedenis van ’t Kloddeke…

De geschiedenis van ’t Kloddeke…

Morgen zal het ook al 55 jaar geleden dat mijn moeder stopte met werken in het textielbedrijf Dacca in Temse. ’t Kloddeke zoals de fabriek in de volksmond werd genoemd. Dacca (in de Kasteelstraat, waar voorlopig nog het museum van heraldiek is gevestigd, maar niet voor lang meer) was voor de vrouwen van Temse wat de Boelwerf voor de mannen was: iedereen (uit de arbeidersklasse wel te verstaan) heeft er ooit wel eens gewerkt. Dus ook mijn moeder en haar drie zussen. Maar de tijden veranderen. Dat mijn moeder ermee stopte (wegens de komst van ondergetekende), was al een teken aan de wand, maar ook haar twee jongere zussen zouden er niet lang werken. Mijn tante Mariette had zelfs een heel andere agenda… Uiteindelijk zou enkel de oudste zus, mijn tante Jeanne, heel haar leven op de fabriek slijten.
Lees verder “De geschiedenis van ’t Kloddeke…”

Mariette Jansegers (1927-2009)

Mariette Jansegers (1927-2009)

Vandaag is het al tien jaar geleden dat mijn tante Mariette, een zus van mijn moeder, is gestorven. Op bovenstaande foto komt ze piepen vanachter haar oudste zuster, Jeanne. Daarnaast staat mijn moeder en dààrnaast nog een vierde zus, de jongste en de enige die nog in leven is, Nelly (*). Tante Mariette is destijds samen met tante Nelly naar Vilvoorde verhuisd, alhoewel zijzelf daar geen echte reden toe had (Nelly wel, haar man, Roger De Cauwer, werkte immers bij Renault). Tante Mariette is nooit getrouwd geweest, maar had wel een dochter, Nicole, bij haar vriend Sylvain Lahaut (foto onderaan). Zowel Nicole als Sylvain zijn ondertussen ook al overleden. Allemaal treurig nieuws dus, laten we daarom maar besluiten met de vaststelling dat tante Mariette bij leven en welzijn wél eens de bloemetjes durfde buiten zetten, zoals zelfs keeper Jean Trappeniers (ook afkomstig van Vilvoorde) van Anderlecht zou kunnen getuigen, maar ook hij is ondertussen helaas al overleden…

(*) Sylvain staat helemaal rechts; nonkel Tuur, de man van tante Jeanne, helemaal links; mijn vader zit aan tafel met vóór hem, Patrick, de zoon van tante Nelly. Ikzelf kom met mijn hoofd juist boven tante Mariette uit. De foto werd wellicht genomen door nonkel Roger, de echtgenoot van tante Nelly.