35 jaar geleden: Iris Vermillion als Dorabella

35 jaar geleden: Iris Vermillion als Dorabella

Mezzo Iris Vermillion (foto YouTube) werd geboren in 1960 in Bielefeld en studeerde aanvankelijk fluit. Voor zang volgde ze meestercursussen bij Hermann Prey en Christa Ludwig en sinds 1986 is ze vast verbonden aan de Deutsche Oper Berlin. Ze was Dorabella in de Amsterdamse “Cosi” van Harnoncourt, maar op de plaat werd ze vervangen door Dolores Ziegler.

Lees verder “35 jaar geleden: Iris Vermillion als Dorabella” →

Theo’s Buitelingen (52): A tombeau ouvert…

Theo’s Buitelingen (52): A tombeau ouvert…

Vandaag twee in het oog springende advertenties in de krant. Opmerkelijk en markant.  Kennelijk hadden Kwaad en Van Hulzen zich al met hun ontvangst aan Gene Zijde verzoend. Een rijk ziekbed was nogal nieuw voor mij. Tot nu toe was een rijk en vol leven toch zo’n beetje het  standaard en herkenbare cliché. Voor renner Gino Mäder  in ieder geval geen advertentie met een dergelijke referentie. Niks rijk en vol. Zomaar van de Albula afgekukeld en erin gebleven. Dieptragisch . Een jong leven in de knop gebroken, zo heet dat toch. Woutje Poels, mijn gouwgenoot, met zijn makkers van de ploeg Bahrain gingen als eerbetoon in linie over de streep. Net als de Engelse ploeg in de Tour heel lang gelden na de dood van Tommy Simpson op de Ventoux. Mäder, Simpson, Casartelli, Weylandt en zoveel anderen, allemaal in het harnas gestorven. Allemaal anders maar even fataal. In naam van de sport en in de hoop van de glorie.

Lees verder “Theo’s Buitelingen (52): A tombeau ouvert…” →

25 jaar geleden: cultuur in Gent (370)

25 jaar geleden: cultuur in Gent (370)

De literatuur speelt de geschiedenis soms vreemde parten. In alle Robin Hood-verhalen is Richard Leeuwenhart de grote held en King John een lafhartige verrader, terwijl in de werkelijkheid de rollen bij wijze van spreken juist omgekeerd waren. Ook bij Shakespeare is King John een muilentrekker, maar nog meer onrecht heeft deze Richard III aangedaan. Na het stuk van Shake staat die zowat bij iedereen bekend als het vleesgeworden kwaad, alhoewel dit ook helemaal niet strookt met de historische werkelijkheid… ★ Het omgekeerde is het geval bij de Romeinse keizer Titus (zie hierboven). Die is eigenlijk een van de grootste jodenvervolgers vooraleer Hitler zijn duivels ontbond, maar in de literatuur komt hij tot ons als de nobele heerser, die zijn liefde voor Berenice, de koningin van Palestina, onzelfzuchtig terzijde schuift voor het staatsbelang. We konden in de Vlaamse opera reeds kennismaken met de visie van Mozart, maar 25 jaar geleden bracht theatergezelschap De Tijd de versie van Jean Racine in de Minardschouwburg. De regie was van Johan Van Assche. (RDS in HLN, 18/6/1998)

Twintig jaar geleden: Wimbledon

Twintig jaar geleden: Wimbledon

Aangezien mijn moeder zo’n tennisfan is, dring ik er bij Tony op aan om, vooraleer te vertrekken op woensdag 18 juni, toch eens naar de terreinen van Wimbledon af te zakken. Dit is de enige tegenvaller. Er is haast niks te zien en zelfs het nemen van een onnozele foto bij het hek bezorgt me problemen. Dat is namelijk verboden. Dan maar een foto via Wikipedia van Ozziebackpacker.

Lees verder “Twintig jaar geleden: Wimbledon” →

135 jaar geleden: eerste aflevering van “Eline Vere” (Louis Couperus)

135 jaar geleden: eerste aflevering van “Eline Vere” (Louis Couperus)

Het is vandaag 135 jaar geleden dat de eerste aflevering van Eline Vere, de debuutroman van Louis Couperus, als feuilleton is verschenen in het dagblad Het Vaderland. Op 4 december 1888 zou de laatste aflevering verschijnen. In maart 1889 werd het verhaal in boekvorm uitgebracht. (Bandontwerp L.W.R. Wenckebach 1898, “Eline Vere”, uitgever: P.N. van Kampen & Zoon.)

Lees verder “135 jaar geleden: eerste aflevering van “Eline Vere” (Louis Couperus)” →